ตอนที่ 410
บทที่ 412 รอมาพันปี
October 22, 2026
หลี่มู่ดูจบ ก็รู้ทันทีว่าลางสังหรณ์ไม่ดีหลายวันนี้มาจากไหน
ดาราจักรเทพวีรชน สำนักใหญ่!
ขั้วอำนาจใหญ่ในห้วงดาราสมุทรพวกนี้ต่างแย่งกันมาที่ดาวนี้เพื่อช่วงชิงสมบัติล้ำค่าในสุสานเทพ จินตนาการได้เลยว่า ถึงตอนนั้นจะมีผู้แข็งแกร่งนอกพิภพมาเยือนโดยไม่เสียดายสิ่งใดมากน้อยเพียงไหน
นี่คือความวิบัติ
ดูปีศาจเพลิงทมิฬ เหลียงจื้อที่กลายเป็นมาร และเยวี่ยกั๋วเซียง ก็รู้แล้วว่าพวกผู้แข็งแกร่งนอกพิภพมีท่าทีต่อสรรพชีวิตของโลกใบนี้อย่างไร…มองเหมือนหมูเหมือนหมา ฆ่าแกงได้ตามสบาย ทั้งยังกลืนกินสรรพชีวิตของโลกนี้เป็นเครื่องสังเวย ใช้ฟื้นฟูพลังฝึกของตัวเองที่เสียไปตอนมาถึง
ใช้สรรพชีวิตเป็นเครื่องสังเวย นับเป็นวิชามาร
เกรงว่าแม้แต่ดาราจักรเทพวีรชน ก็ไม่ใช่ที่ที่มีความเที่ยงธรรมอะไร
สิ่งที่ทำให้หลี่มู่แปลกใจก็คือ ทำไมสมบัติวิเศษที่หากครอบครองแล้วจะได้ครองดาราจักรเทพวีรชนมาอยู่บนดาว ‘ห่างไกลกันดาร’ ดวงนี้ได้ เกรงว่าสุสานเทพจะมีที่มาที่ไปไม่ธรรมดา
เพียงแต่เจ้าเพลิงทมิฬนี่เป็นแค่ลูกศิษย์ระดับล่างของทะเลโลหิต สิ่งที่รู้ไม่ชัดเจนเท่าไร ในความทรงจำของมันไม่มีเบาะแสใดๆ แล้ว
แต่ว่าหลี่มู่ได้ข้อมูลอีกอย่างหนึ่งจากความทรงจำของมัน
บุตรเทวะเสียไห่กำลังมา อีกทั้งเป็นไปได้มากว่าอาจจะมาถึงสำเร็จแล้ว
ต่อจากเยวี่ยกั๋วเซียง นี่คือผู้แข็งแกร่งนอกพิภพคนที่สองที่แน่ใจแล้วว่าร่างจริงลงมาเยือน ปีศาจที่ควบคุมหวงเซิ่งอี้ หลอกล่อองค์ชายสอง เป็นแค่ความคิดจิตวิญญาณเท่านั้น ไม่ใช่ร่างแท้จริง
ความคิดจิตวิญญาณแค่หลอกล่อผู้แข็งแกร่งของโลกนี้ ทำให้พวกเขากลายเป็นคนชั่วร้าย
แต่หากร่างจริงมาเยือน นั่นหมายถึงการฆ่าล้างสังหาร
หลี่มู่ประมาณการในใจเงียบๆ หากผู้แข็งแกร่งนอกพิภพเกินร้อยคนมาเยือน เช่นนั้นน่ากลัวว่ารวมสรรพชีวิตทั้งหมดบนดาวดวงนี้เข้าด้วยกันก็คงไม่พอสังเวยให้คนพวกนี้
ผู้แข็งแกร่งนอกพิภพมาเยือน ฟ้าเกิดจิตสังหารแล้ว
เยวี่ยกั๋วเซียงเป็นแค่ลูกศิษย์รุ่นห้ารุ่นหกของวังประสานฟ้าเท่านั้น มาถึงดาวนี้ก็กำเริบเสิบสานไปแล้วฝั่งหนึ่ง หากมีผู้แข็งแกร่งนอกพิภพที่แกร่งกว่ามา…หลี่มู่รู้สึกว่าตัวเองยังต้องทะลวงขั้นอีก ถึงจะมีไพ่ไม้ตายปกป้องตัวเองเพิ่ม
ไม่รู้ว่าในความทรงจำของเหลียงจื้อร่างมารจะมีข้อมูลอีกหรือไม่?
หลี่มู่คิดจะดึงความทรงจำจากศีรษะของเหลียงจื้อ แต่ไม่รู้ว่าเจ้าฮัสกี้นายพลที่พึ่งไม่ได้ตัวนั้นคาบศีรษะนั่นไปไหนแล้ว…ต่อให้กลายเป็นสุนัขข้ามดวงดาวที่ก้าวออกจากโลกได้เป็นตัวแรกในประวัติศาสตร์ แต่สันดานก็ยังเปลี่ยนยาก
เขาปิดด่านต่อ ฝึกฝนวิชามิติดาบสังหาร
มิติดาบของชิงเฟิงพูดได้ว่าเปิดแนวคิดวิชาดาบแบบใหม่อีกทางหนึ่งให้กับหลี่มู่
……
“ขอต้อนรับใต้เท้า”
ร่างหกร่างที่ใส่ชุดสีเหลืองสดสวมหมวกครอบมวยผมทรงเหลี่ยมโค้งกายคำนับในเงามืด บนร่างของพวกเขามีกลิ่นอายแข็งแกร่งทะลักล้น แม้แต่คนที่พลังต่ำสุดยังเป็นขั้นเทวะ
“อืม การฝึกฝน ‘คัมภีร์ผสานฟ้าใจกระจ่าง’ ของพวกเจ้าไม่เลวเลย ถึงขั้นที่หก ใกล้จะก้าวเข้าขั้นกลั่นปราณระดับสิบเอ็ดแบบสมบูรณ์แล้ว ก้าวไปอีกขั้นก็จะเป็นระดับสิบสองที่สูงสุด ไม่เลวๆ” เสียงของเยวี่ยกั๋วเซียงดังขึ้นในความมืด
“เป็นเพราะวังประสานฟ้าสนับสนุน”
ร่างเงาทั้งหกในชุดคลุมยาวสีเหลืองสดเอ่ยขึ้นพร้อมกัน
บนร่างของพวกเขานอกจากจะมีวิชาที่ฝึกฝนแล้ว ยังไหลวนด้วยกลิ่นอายที่เหมือนกันอย่างหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเป็นบุคคลยิ่งใหญ่อยู่บนตำแหน่งสูง มีความสูงส่งน่าเกรงขาม แต่กลับเก็บงำเอาไว้อย่างหลักแหลม
“ครั้งนี้วังเซียนมอบสมบัติหายากหกชิ้นชื่อ ‘ครองเวหา’ ลงมา เป็นสมบัติวิเศษที่สามารถชิงพลังในฟ้าดิน ช่วยพวกเจ้าฝึกฝน ภายในหนึ่งร้อยวันก็จะก้าวสู่ขั้นสิบสองได้” เยวี่ยกั๋วเซียงเอ่ย
ร่างเงาชุดสีเหลืองสดทั้งหกหายใจหอบถี่ขึ้นเล็กน้อย
พลังฝึกของพวกเขาเกรียงไกรมากพอแล้ว แต่สิ่งที่ได้ยินก็ช่างเย้ายวนใจนัก กลั่นปราณระดับสิบสองก็คือขั้นทะลวงสวรรค์สมบูรณ์ ก้าวออกไปจากดาวดวงนี้ได้ จะไม่ใจสั่นได้อย่างไร?
เยวี่ยกั๋วเซียงเพียงยกมือ
ลูกทรงกลมสีทองอ่อนหกลูกก็ลอยลิ่วไปเบื้องหน้าของคนทั้งหกนี้ พลังเซียนที่หลั่งไหลออกมาทำให้เมื่อมองไปแล้วเกิดความรู้สึกอยากลอยล่องทะลวงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ทั้งยังมีพลังชีวิตมหาศาลทะลักออกมาจากข้างใน
ร่างในชุดเหลืองสดทั้งหกต่างหยิบ ‘ครองเวหา’ มาคนละหนึ่งลูก
“กลืนมันลงไป หลอมมันเข้าไปในหนีหวานกงก็ได้แล้ว” เยวี่ยกั๋วเซียงเอ่ย
แต่ทั้งหกลังเลไปเล็กน้อย
ใบหน้าที่อยู่ในเงามืดของเยวี่ยกั๋วเซียงฉายแววเหี้ยมเกรียมแวบหนึ่ง
“เดิมทีไม่คิดจะยืมพลังของพวกเจ้า แต่เมื่อสามสี่วันก่อนข้าเจอเรื่องยุ่งยากเข้า บุตรแห่งโชคชะตาของดาวดวงนี้ปรากฏตัวแล้ว ชื่อว่าหลี่มู่ ตอนที่ข้ามาเสียพลังฝึกไปมากนัก ถูกเขาไล่สังหารเกือบเอาชีวิตไม่รอด พวกเจ้าไปสืบหาให้ข้าว่าหลี่มู่คนนี้มีที่มาที่ไปอย่างไร ยิ่งละเอียดยิ่งดี…” เยวี่ยกั๋วเซียงบอกเล่าอย่างเปิดเผย
“เรื่องนี้ง่ายมาก ข้ายินดีแบ่งเบาภาระให้ท่านเซียน มิสู้พวกเราทั้งหกลงมือพร้อมกัน สังหารหลี่มู่เสีย ก็แค่คลื่นลูกใหม่เท่านั้น อย่างไรเสียพวกเราก็พลังฝึกถึงขั้นเทวะสูงสุดแล้ว” ร่างชุดเหลืองสดร่างหนึ่งเอ่ย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจและหยิ่งผยอง มีความทะนงตนว่าจะครองทั้งโลกนี้
“บุตรแห่งโชคชะตาไม่ได้สังหารง่ายๆ อย่างนั้น พวกเจ้าหกคนร่วมมือกัน ถึงแม้จะสังหารเขาได้แต่ก็มีสูญเสีย เขามีพลังของดาวดวงนี้เสริมส่ง เป็นบุตรที่สวรรค์เลือก นี่เป็นเรื่องที่ข้าก็เพิ่งจะคิดได้เช่นกัน พวกเจ้าแค่ต้องส่งคนไปสืบข้อมูลของเขาให้กระจ่าง อย่างเช่นจุดอ่อนของเขา คนที่สนิทที่สุดคือใคร แล้วเอามาบอกข้าก็พอแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยากเลยสำหรับพวกเจ้าที่เคยควบคุมจักรวรรดิ” เยวี่ยกั๋วเซียงเอ่ย “สำหรับตัวพวกเจ้า ใช้พลังของ ‘ครองเวหา’ รีบฝึกฝนเข้าเถิด อีกไม่นานสุสานเทพจะเปิดแล้ว ถึงตอนนั้นจะมีผู้แข็งแกร่งมาเยือนมากกว่านี้ พวกเจ้าต้องช่วยข้าชิงสมบัติในสุสานเทพมาให้ได้ ขอแค่สำเร็จ เช่นนั้นพวกเจ้าจะเข้าวังประสานฟ้าก็มีเงื่อนไขพร้อมสรรพแล้ว”
……
พรรคกระยาจกรักษาคำพูดอย่างที่คิดไว้