บทที่ 484 ความตื่นตะลึงจากฝั่ งๆ ของโลก

ระบบสุริยะจักรวาล ดาวเคราะห์ทั้งเก้าโคจรชั่วนิรันดร์ ซ่อนความลึกลับเอาไว้มากมาย

ท่ามกลางห้วงสุญญากาศมืดมิดที่ใกล้กับดวงจันทร์มากที่สุด จู่ๆ ก็ มีประกายแสงสีเขียวหม่นแปลกประหลาดส่องกะพริบ มิติจู่ๆ เหมือนมี อะไรฉีกทึ้ง เงาสีดําปรากฏขึ้น จากนั้นท่ามกลางระลอกคลื่นหมุนวน ยานอวกาศสีขาวก็ปรากฏขึ้นเหมือนวาฬยักษ์โผล่พ้นน�า

“เป็นดวงจันทร์” “ดาวสีน�าเงินดวงนั้น…โลก!” “พวกเรากลับมาแล้ว” “พระเจ้า พวกเราไม่ได้ฝันไปใช่ไหม” “พวกเรากลับมาแล้วจริงๆ”

เมื่อเห็นดวงจันทร์และดาวเคราะห์สีน�าเงินที่เฝ้าฝันหาอันคุ้นเคย ปรากฏอยู่ในสายตา สมาชิก ‘ฮาร์บินเจอร์’ ทุกคนก็ร้องตะโกนขึ้นมา อย่างดีใจ

ทุกคนต่างไม่อาจควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้อีกต่อไป น�าตาไหล ทะลักออกมาจากเบ้าตาอย่างบ้าคลั่ง!

“เป็นโลก เป็นโลกจริงๆ”

ซ่งชางหลินชายจะวันตกเฉียงเหนือคนนี้น�าตาพรั่งพรู ร้องได้ ออกมาเหมือนกัน

ซูชั่วที่อยู่ข้างๆ เอามือทั้งสองปิดตาเอาไว้ ย่อตัวลงช้าๆ สะอึก สะอื้นไร้เสียง น�าตาไหลย้อยมาตามระหว่างนิ้วมือ

ทั้งหมดนี้เหมือนกับความฝันอย่างไรอย่างนั้น

ส่วนหลี่มู่ยืนอยู่หน้าหน้าต่างห้องบังคับการ พลางมองไปยังดาวที่ ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ดวงนั้น ในใจตื่นเต้นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

ในที่สุดก็กลับมาแล้ว กลับมาแล้วจริงๆ

จากโลกไปเกือบห้าปี หลังจากผ่านดินแดนกว้างไกลที่คนทั่วไปไม่ อาจจินตนาการได้ ในที่สุดก็กลับมาแล้ว

ถึงแม้ตอนนี้ ‘ฮาร์บินเจอร์’ จะห่างจากโลกอีกเกือบสี่แสนกิโลเมตร แต่เทียบกับสามสิบเก้าปีแสงในเขตดาราเทพวีรชนแล้ว กลับเหมือน เหยียบอยู่บนพื้นดินของโลกแล้ว ระยะห่างแค่นี้ เมินเฉยไม่ต้องคํานวณ ได้เลย

หลังจากตื่นเต้นกันยกใหญ่แล้ว สมาชิกกลุ่มสํารวจวิทยาศาสตร์ก็ บังคับให้ตัวเองใจเย็นลง ไปบังคับ‘ฮาร์บินเจอร์’ ให้ผ่านวงโคจรแรง ดึงดูดของดวงจันทร์ มุ่งหน้าเข้ามาใกล้โลก

ในขณะเดียวกัน คลื่นวิทยุก็ยิงส่งออกไปตามช่องต่างๆ เริ่มติดต่อ กับโลก

……

ฤดูใบไม้ร่วง วันที่ 27 กันยายน ค.ศ.2022 สหรัฐอเมริกา วอร์ชิงตันดีซี องค์การนาซ่า เวลาท้องถิ่น เช้าตรู่ 3 นาฬิกา 35 นาที

โฮเวิร์ดพนักงานกะดึกที่ฟุบนอนอยู่หน้าอุปกรณ์ พลันถูกปลุกจาก นิทราด้วยสัญญาณที่แปลกประหลาดและน่าอัศจรรย์ ตาของเขาจ้อง ไปยังหน้าจอแสดงผลอย่างงุนงง จากนั้นก็อ้าปากเหวอ น�าลายไหลย้อย ลงมายังไม่รู้ตัว

“ ‘ฮาร์บินเจอร์’… นี่มันอะไร…หรือว่า…สวรรค์ หรือจะเป็น ‘ฮาร์ บินเจอร์’ นั่น?”

โฮเวิร์ดเป็นสมาชิกนักวิจัยคนเก่าแก่ ได้ยินเรื่องความลับเมื่อ สามสิบปีก่อนมาบ้าง เขาตื่นตัวขึ้น ความง่วงงันหายไปทันที ตระหนัก อะไรขึ้นได้ก็รีบต่อสายภายใน รายงานเบื้องบนโดยพลัน

หลังจากนั้นไม่ถึงสามนาที ชาร์ล ผู้อํานวยการแห่งนาซ่าก็แตกตื่น

ไม่นาน ในห้องประชุมวางแผนยุทธศาสตร์ก็แน่นขนัดไปด้วยผู้นํา ระดับสูงและผู้เชี่ยวชาญของนาซ่า

ทุกคนต่างฟังเสียงที่ส่งมาจากเครื่องส่งสัญญาณอย่างไม่อยากจะ เชื่อ

“โลก โลก นี่คือ ‘ฮาร์บินเจอร์’ นี่คือ ‘ฮาร์บินเจอร์’ พวกเรากําลัง เดินทางกลับ ผมคือกัปตันแอนดรูว์ ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร หลังจากได้รับ สัญญาณนี้แล้ว หากได้ยินกรุณาตอบกลับด้วย… ”

‘ฮาร์บินเจอร์’ ที่หายไปอย่างลึกลับเมื่อสามสิบปีก่อนกลับมาแล้ว

นี่เหลือเชื่อเกินไปแล้ว

แผนในตอนนั้น ถึงแม้ ‘ฮาร์บินเจอร์’ จะเตรียมเชื้อเพลิงไปอย่าง เพียงพอ สามารถเดินทางได้ไกล แต่ไม่มีทางอยู่ได้สามสิบปี

สามสิบปีก่อน นาซ่าและนานาประเทศที่ร่วมแผนการนี้ หลังจาก ‘ฮาร์บินเจอร์’ หายไปอย่างลึกลับ จากการตรวจสอบอย่างละเอียด ก็ได้

ข้อสรุปที่ตรงกันว่า ภารกิจครั้งนี้เกิดเหตุผิดปกติเนื่องจากเหตุผล บางอย่างจึงทําให้ลอยละล่องอยู่นอกระบบสุริยะจักรวาล สุดท้าย หายไปจากห้วงอวกาศ ไม่มีทางกลับมาได้อีก

แต่ตอนนี้กลับมาแล้ว?

“มีสัญญาณภาพส่งมา” นักวิจัยคนหนึ่งเอ่ยดังลั่นเสียงสั่น “มาจาก ‘ฮาร์บินเจอร์’ ”

“เร็ว รีบรับเร็ว”

ชาร์ล ผู้อํานวยการองค์การนาซ่าเอ่ยเสียงสั่น

ตอนภาพส่งมา ทุกคนต่างกลั้นหายใจ เพราะพวกเขาล้วนรู้ดี เรื่อง นี้มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว ‘ฮาร์บินเจอร์’ ในสามสิบปีให้หลัง จะ นําความลึกลับอะไรกลับมากันแน่?

“สวรรค์”

“เป็นแอนดรูว์ ทําไมเขายังหนุ่มขนาดนี้”

“เป็นพวกเขา…”

ในห้องประชุมวางแผนยุทธศาสตร์เซ็งแซ่ไปด้วยเสียงตื่นตะลึง

……

ค.ศ. 2022 ประเทศจีน ศูนย์ส่งดาวเทียมจิ่วเฉวียน เวลาปักกิ่ง 14.00 น. เมื่อสองชั่วโมงก่อนหน้านี้พวกเราได้รับสัญญาณที่มาจาก ‘ฮาร์บิน เจอร์’ คนที่ส่งสัญญาณมาคือซูชั่วและซ่งชางหลิน ประโยคนี้จากนายทหารระดับกลางหลู่ปิงผู้รับผิดชอบระดับล่าง ทําให้เกิดความฮือฮา ‘ฮาร์บินเจอร์’ ที่หายไปอย่างลึกลับเมื่อสามสิบปีก่อน? “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” “หรือจะเป็นคลื่นจากเมื่อสามสิบปีที่แล้ว ทะลุผ่านระยะทางอัน ยาวนานมาถึงโลก?” “พวกเราหยุดรับสัญญาณ ‘ฮาร์บินเจอร์’ ไปแล้วไม่ใช่หรอ?” สมาชิกนักวิจัย ผู้เชี่ยวชาญด้านการทหารและนายพลทั้งหลายที่ นั่นต่างตื่นตะลึงแปลกใจกันทั้งนั้น นายทหารระดับกลางหลู่ปิงเคาะโต๊ะเบาๆ ทั้งห้องก็เงียบลงทันที แล้วถึงจะเอ่ยขึ้น “ไม่ใช่คลื่นจากเมื่อสามสิบปีที่แล้ว แต่เป็นตอนนี้ จาก

คําบรรยายของสหายซูชั่ว พวกเขากําลังเดินทางกลับ ผ่านดวงจันทร์ มาแล้ว อีกสี่ชั่วโมงก็จะเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกแล้ว”

“อะไรนะ?”

“สวรรค์ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

“นี่เป็นไปไม่ได้ ยานอวกาศเมื่อสามสิบปีก่อน ภารกิจครั้งนั้นไม่ได้ บอกว่าล้มเหลวไปแล้วหรอกหรือ? ตอนนั้นไม่มีแคปซูลจําศีลเสียหน่อย พวกซูชั่ว…ยังมีชีวิตอยู่?”