บทที่ 525 ดาวทุรกันดาร

เขตดาราเทพวีรชน ดาวทุรกันดาร ในสายตาของขั้วอํานาจมากมายในเขตดาราเทพวีรชน นี่เป็นดาว ที่ไม่มีคุณค่าในการตั้งอาณานิคมอะไรเลยดวงหนึ่ง กระทั่งยังไม่นับเป็น ดวงดาวระดับเก้าด้วยซ�า ทรัพยากรแทบจะแห้งขอด สิ่งแวดล้อมสุด เลวร้าย ชนเผ่าที่ใช้ชีวิตอยู่บนดาวดวงนี้ หลักๆ แล้วคือเผ่ายากจนที่ถูก ทอดทิ้ง ฟังเพียงเสียงสวรรค์เพื่อต่อชีวิตไปวันๆ เฝ้ารอความตายไป วันๆ เท่านั้น เทือกเขาแห่งบาปที่แสนอันตราย เป็นหนึ่งในเทือกเขาที่น่ากลัว อึมครึมที่สุดบนดาวดวงนี้ ในเขตภูเขาผืนนี้ไม่เจอกับแสงตะวันตลอดทั้งวัน หมอกพิษคลุ้ง กระจาย ต้นไม้ใบหญ้าไม่ขึ้น หินสีดําตะปุ่มตะป�าอันตรายราวกับดาบ สวรรค์ก็มิปาน แทงขึ้นไปยังเมฆสีดําที่ปูกระจายอยู่บนท้องฟ้า เหนือ ท้องฟ้าราวกับมีปราณมารที่เหมือนกระแสวนไหลเวียนอยู่ อัสนีผ่าครืน ครัน เหมือนกรวยตาทะเลที่คว�าครอบลงมาบนยอดเขามังกรดําอย่างไร อย่างนั้น ห่างออกมาหลายร้อยลี้ก็ยังมองเห็นได้อย่างชัดเจน รอบเทือเขาแห่งบาปนับพันลี้ ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตอยู่เลยอัสนีคํารามและแสงไฟฟ้า ก่อปฏิกิริยาอยู่บนฟากฟ้าเหนือยอดเขา มังกรดําราวกับภาพแห่งวันสิ้นโลก ที่นี่คือหนึ่งในสี่สถานที่ต้องห้ามของดาวทุรกันดาร ต่อให้เป็นผู้ แข็งแกร่งระดับสูงสุดของดาวดวงนี้ก็ยังไม่คิดจะบุกเข้ามา ตูม อัสนีขนาดยักษ์สายหนึ่งฟาดผ่าแหวกเมฆมารออก เงาร่างหนึ่งบินออกมาจากกระแสวนปราณมารที่อยู่เหนือท้องฟ้า ยอดเขามังกรดํา ทั่วร่างในชุดกีฬาสีขาวยี่ห้อหลี่หนิง รูปร่างองอาจ นี่คือหลี่มู่ที่มา จากดาวโลกนั่นเอง “นี่คือโลกที่อยู่ด้านหลังกระแสวนมิติหรือ? ข้ารู้สึกได้แล้ว กลิ่น อายที่คุ้นเคย” เขาบินอยู่บนท้องฟ้า สีหน้าแช่มชื่น เวลาเดียวกัน สายฟ้าอัสนีนับไม่ถ้วนเหมือนกับงูคลั่งเริงระบํา ผ่า ตรงลงมาที่หลี่มู่จากกระแสวนเมฆมารด้านบนที่แผ่คลุมเข้ามา “เปรี้ยง”ปราณดาบฟ้าประทานไร้รูปร่างไหลเวียน ผ่าสายฟ้าอัสนีเหล่านี้ ขาดกระจายไปทั้งหมด การกระตุ้นใช้วิชา ความรู้สึกที่อยากทําก็ทําได้เช่นนี้ ไม่ได้เจอเสีย นาน เขาใช้วิชากระบี่เหินหาว พุ่งลงไปยังเทือกเขาเบื้องล่าง “การคาดการณ์ของข้าถูกต้องจริงๆ” หลี่มู่สัมผัสการไหลเวียนของพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่คุ้นเคยได้จาก ระหว่างฟ้ากับดิน ในใจเข้าใจอย่างถ่องแท้ ว่าตนเองน่าจะมาถึงเขต ดาราเทพวีรชนแล้ว นี่เป็นความรู้สึกอย่างลึกๆ ไม่ผิดอย่างแน่นอน ช่วงระยะเวลาหนึ่งปีกว่าในดาวโลก เขาประกอบเอาจากบันทึก ของมังกรแห่งบาปสีนิลและการทดสอบด้วยตนเองจนคาดการณ์ ออกมาว่า อีกด้านของกระแสวนมิติจะต้องเป็นสถานที่สักแห่งในเขต ดาราเทพวีรชน หลังจากตรวจสอบมานับครั้งไม่ถ้วน จึงได้ดําเนินการ ย้อนกลับมา ในที่สุดก็ได้กลับมายังเขตดาราเทพวีรชนแล้วหรือ? ที่นี่ไม่น่าจะใช่สถานที่ใดที่หนึ่งบนแผ่นดินใหญ่เสินโจว แต่เป็นดาว ดวงหนึ่งในเขตดาราเทพวีรชนมากกว่าขณะที่หลี่มู่กําลังพิจารณาอยู่ ระหว่างฟ้าดินได้มีพลังแปลก ประหลาดไม่รู้ที่มาไหลเวียนก่อตัวขึ้นทันใดนั้น…ตูม!อัสนีบาตรคํารามเสียงครืนครันสั่นสะเทือนหูดังขึ้น สายฟ้าเส้นหนานับไม่ถ้วนราวกับมังกรมารที่ถูกแย่จนโกรธ พุ่งลงมาจากกระแสวนปราณมารบนยอดเขา ตรงมาหาหลี่มู่หมายมั่นจะสังหาร“แย่ล่ะ น่าจะเพราะไปฝึกฝนวรยุทธ์บนดาวโลกมา ดังนั้นจึงไปกระตุ้นเอาปราณทัณฑ์ของดาวดวงนี้เข้า”ภายใต้การสัมผัสได้ของหลี่มู่ สีหน้าของเขาก็อดเปลี่ยนไปไม่ได้เช่นกันสายฟ้าอัสนีนี้คือพลังแห่งทัณฑ์สวรรค์เช่นเดียวกับมังกรแห่งบาปสีนิลและเจ้าหมียักษ์เปลวเพลิงตนนั้นที่พอผ่านกระแสวนมิติเข้ามายังแดนเซียนฉินหลิ่งที่มีความเกี่ยวข้องกับดาวโลก ก็ถูกทัณฑ์สวรรค์พุ่งเข้าโจมตีทันที ยังดีที่วรยุทธ์บนตัวหลี่มู่ร้อยละเก้าสิบเก้าล้วนฝึกฝนมาจากดาวแผ่นดินใหญ่เสินโจว ไม่ถือว่าเป็นดาวดาวภายนอกเขตดาราเทพวีรชน ดังนั้นปราณทัณฑ์นี้จึงไม่ถึงแก่ชีวิตพลังบําเพ็ญของหลี่มู่ในปัจจุบันอยู่ในระดับสูงสุดขั้นมหาเทวะชนเข้ากับอัสนีทัณฑ์สวรรค์ตรงๆ เพียงไม่นานก็รู้สึกว่ากินแรง“เขตแดนจิตดาบ ปราณดาบฟ้าประทานไร้รูปร่าง..เปิดออก”เขาตะโกนขึ้น เขตแดนเปิดออก จิตดาบไหลเวียนสายฟ้าอัสนีถูกทําลายทิ้งแต่หลังจากที่สายฟ้าถูกทําลาย มันก็เริ่มรวมตัวกันใหม่กลายเป็นมังกรสีนิลเกล็ดมันวาว กรงเล็บแหลมคมกู่ก้องคํารามราวกับมีชีวิต แยกเขี้ยวง้างกรงเล็บที่แสนดุร้ายตีวนพุ่งเข้าขย�าหลี่มู่หลี่มู่มือกําดาบยาว ฟาดฟันใส่มังกรสีนิลแสงอัสนีไหลเวียนเต็มท้องฟ้า ทําลาย จากนั้นได้รวมกันใหม่กลายเป็นเทพโบราณในชุดเกราะร่างหนึ่ง ขี่ม้าศึกโบกหอกยาวพุ่งตรงเข้าหาหลี่มู่“ทัณฑ์สวรรค์เปลี่ยนรูปร่างเช่นนี้ได้ด้วยหรือ?”หลี่มู่รู้สึกได้เปิดโลกทัศน์ใหม่ครั้งนั้นในแดนเซียนฉินหลิ่ง หมียักษ์ตนนั้นถูกทัณฑ์สวรรค์ผ่าจนตาย ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมหัศจรรย์เช่นนี้เกิดขึ้น เป็นเพราะเจ้าหมียักษ์ตายไวเกินไปหรือว่าทัณฑ์สวรรค์ของดาวโลกไม่ร้ายกาจพอกัน?หลี่มู่ทําจิตใจให้กระปรี้กระเปร่า เข้าต่อกรกับเทพสงครามหลังจากรุกรับกว่าร้อยครั้ง เขาได้สังหารเทพและม้าลงได้แต่ทว่าอัสนีเต็มท้องฟ้าได้ตีม้วนเข้ามากลายเป็นทหารและม้านับพันนับหมื่น สัตว์ร้ายนานาชนิด กลืนร่างของหลี่มู่ไปจนมิดเขาถูกแสงอัสนีเหล่านี้ขังเอาไว้ในเทือกเขามังกรแห่งบาปถึงสิบวันสิบคืนสิบวันผ่านไปเขตรอบนอกเทือกเขามังกรแห่งบาปหลี่มู่ที่ตัวดําปิ๊ ดปี๋ ผิวหนังเหมือนจะไหม้เกรียม ในปากพ่นควันเดินโซซัดโซเซออกมา“รู้สึกเหมือนตัวเองถูกย่างจนสุกเลย”หลี่มู่เกิดความรู้สึกว่า แค่เอาเกลือกับเครื่องเทศมาสาดใส่ตนเอง ก็คงกลายเป็น ‘คนย่างทั้งตัว’ อาหารรสเลิศได้แล้วแค่อ้าปากก็สามารถได้กลิ่นย่างเนื้อแล้ว ผิวหนังทั่วร่างเหมือนกับถูกย่างด้วยความร้อนสูง ปริแตกจนเลือดออก เส้นผมขนคิ้วทั้งหมดถูกทัณฑ์อัสนีเผาจนกลายเป็นฝุ่นไปแล้ว ปราณแท้ในร่างกายรวมไปถึง