บทที่ 588 ปั่ นป่วนโกลาหล

ตอนที่หลี่มู่ไปจากตําบลฉาบทองก็ตั้งใจหัวเราะตะโกนมาประโยค หนึ่งว่าจะไปเขตชีพจรสวรรค์ อันที่จริงก็เพื่อให้คนทั้งหลายในตลาดนัด ปล่อยข่าวของตนออกไป

เขาจะสร้างความวุ่นวายในเขตดาราเทพวีรชน ดึงจุดสนใจมาที่ ตัวเอง เพื่อต้านทานพายุลมฝนให้สํานักภูเขาสู่โลกดาวทุรกันดาร ดังนั้นจึงไล่ตามสังหารเซียนเสียไห่

แต่ว่าตอนเมื่อเขาพบว่าเซียนเสียไห่ปลิ้นปล้อน มีประโยชน์ไม่มาก หลี่มู่จึงรีบเปลี่ยนเป้าหมาย สังหารพ่อค้าอ้วนเตี้ย ผู้อาวุโสโจวฉางฟ่า สํานักอาทิตย์ทอง ทั้งยังสกัดหินผลึกเซียนสีทองต่อหน้าทุกคนก็เพื่อ ดึงดูดสายตา

อย่างไรเสีย ขอแค่ก่อเรื่องก็พอ จะฆ่าใครมันก็คือฆ่าเหมือนกันนั่น แหละ

เรื่องที่ตําบลฉาบทองก่อพายุลูกมหึมาในเขตดาราเทพวีรชนจริงๆ ด้วย

‘กระทู้’ ที่หลี่มู่เขียนไว้บนกําแพงหินก็สร้างความปั่ นป่วนไปใน เหล่าบรรดาผู้ฝึกฝนเขตดาราเทพวีรชน

“สํานักใหญ่ต่างๆ ในเขตดาราเทพวีรชนล้วนเป็นสวะกันทั้งนั้น”

คําพูดเช่นนี้ไม่มีใครกล้าพูดมากี่ปีกันแล้ว?

ในกระทู้ภาพกระจกวารีของผู้ฝึกฝนที่ชื่อว่า ‘คนทั้งโลกตาบอดมี เพียงข้ามีปัญญา’ เอ่ยถึงประโยคไม่กี่คํานั่นที่ตลาดนัดตําบลฉาบทอง ใช้ภาพซูมพิเศษเผยแพร่ขึ้นกระทู้ ทําให้ผู้ฝึกฝนเขตดาราเทพวีรชน ฮือฮา

โดยเฉพาะผู้ฝึกไร้สังกัดบางคนดูเรื่องสนุกไม่กลัวว่าจะกลายเป็น เรื่องใหญ่ก็ร่วมผสมโรงไปด้วย

แน่นอน ประโยคเสียดสีของปีศาจหมูประโยคนั้นก็ทําให้ผู้ฝึกฝน ไม่รู้ต่อเท่าไหร่ไร้คําพูด

นี่มันประโยคผิดไวยากรณ์นี่นา

แต่ว่า ความหมายประโยคเสียดสีเช่นนี้ก็ทําให้สํานักใหญ่ต่างๆ คุ้ม คลั่งได้จริงๆ นั่นแหละ

โดยเฉพาะคนของสํานักอาทิตย์ทองโมโหจนแทบกระอักเลือด

“หลี่มู่ไม่มีทางมีชีวิตรอดไปจากเมืองพายุดาราเด็ดขาด” ผู้ใช้คนหนึ่งชื่อผู้ใช้ ‘เทพสงครามอาทิตย์ทอง’ สาบานไว้บนกระทู้ ชื่อนี้แค่มองก็รู้ว่าเป็นคนของสํานักอาทิตย์ทอง สายตามากมายเริ่มจ้องรวมมายังเมืองพายุดารา ผู้ฝึกฝนสํานักต่างๆ ก็ต่างพากันมุ่งหน้ามายังเมืองพายุดารา

นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่ยากจะเกิดขึ้นในหลายร้อยปี แค่ดูก็รู้แล้วว่า จะต้องคึกคักอย่างแน่นอน จะพลาดไม่ได้ โดยเฉพาะพวกนักฝึกฝนที่ ขายข่าว ทําธุรกิจ และการข่าวเลี้ยงชีวิต ยิ่งเหมือนกับทีมปาปารัซซี่บน โลก ก็รีบมายังเมืองพายุดาราทันที

“หลี่มู่จะรอดไปได้ถึงวันที่เท่าไหร่?” โรงพนันบางแห่งวางพนันบนเครือข่ายเซียนเริ่มพนันทันที ตัวเลือกมีครึ่งวัน หนึ่งวัน สองวัน…

มากสุดถึงวันที่สี่

จนถึงวันที่สี่ ถึงแม้จะได้เงินเดิมพันกลับมาในราคาสูง แต่ก็ไม่มีคน วางพนันต่อแล้ว เพราะไม่มีใครเชื่อว่า ในสถานการณ์เช่นนี้หลี่มู่จะรอด ไปถึงวันที่สี่

หลี่มู่อ่านอย่างปิติยินดีบนกระทู้

เขาคิดๆ ดูในตอนที่กําลังจะสมัครบัญชีหนึ่งแสดงความคิดเห็น แต่ ในตอนนี้เอง เสี่ยวเอ้อร์ของร้านก็นําอาหารมาวาง

หอเซียนเป็นกิจการของ ‘วังประสานฟ้า’ เบื้องหลังล�าลึก ที่นี่จะได้ กินอาหารชั้นยอดโอชารสต่างๆ อาหารและสุราล้วนพิเศษ เป็นสูตรลับ ไม่ใช่เพียงมีครบครันทั้งสีและรส และยังสามารถสงบจิตใจ เพิ่มพลัง ฝึกฝน มีประโยชน์ต่อการฝึกฝน และมีผลอันน่าอัศจรรย์

แต่ราคาก็สูงจริงๆ

ไม่นานอาหารก็วางเต็มโต๊ะ

หลี่มู่แค่มอง ท้องก็ร้องโครกคราก

แต่เมื่อลงมือกินจริงๆ หลี่มู่ก็พลันรู้สึกว่าติงอี้มีญาณรู้ล่วงหน้า วัน หลังจะต้องประหยัดหน่อยจริงๆ แล้ว เพราะเลี้ยงหมูในห้วงดาราสุทร เป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลยจริงๆ ——

ศิษย์พี่รองปีศาจหมูกินเก่งเกินไปแล้ว

หลี่มู่และติงอี้เป็นคนที่กินเร็วแล้ว แต่เพิ่งจะกินไปไม่กี่คํา ข้างหน้า ศิษย์พี่รองปีศาจหมูก็มีจานเปล่าวางอยู่ถึงสามจานแล้ว

หลี่มู่ “???” เร็วขนาดนี้เชียว?

ติงอี้อึ้ง ยื่นมือไปแย่ง ‘ตับกระเรียนผัดไฟแดง’ ที่ใกล้ตัวเองที่สุด แต่สุดท้าย เพิ่งจะยื่นมือออกไป เบื้องหน้าพร่าเลือน จานก็หายไปแล้ว

มองอีกที ศิษย์พี่รองปีศาจหมูมือถือจานเอาไว้ พลางอ้าปากกว้าง ตับกระเรียนผัดไฟแดงจานหนึ่งก็เทลงไปในปากเขาทั้งหมด

มารดามันสิ!

หลี่มู่และติงอี้โมโหทันที นี่เรียกว่ากินข้าวหรือ? นี่เทข้าวเลี้ยงหมูแล้วกระมัง? เอ่อ…ก็ใช่ ศิษย์พี่รองเดิมก็เป็นหมูอยู่แล้วนี่นา ช่วยไม่ได้ ทําได้แค่แย่งเท่านั้นแล้ว ทั้งสามคนกินข้าวเหมือนทําสงคราม เสี่ยวเอ้อร์ของร้านที่อยู่ข้างๆ มองอย่างอึ้งงุนงง

เขาอยู่ที่หอเซียนมานานขนาดนี้ แต่ยังไม่เคยเห็นแขกแบบนี้มา ก่อนเลย ไม่เคยเห็นประเภทนี้มาก่อน นี่ต้องไม่ได้กินข้าวมากี่วันกัน ผี อดอยากมาเกิดรึ

เวลาเพียงชั่วพริบตา สุราอาหารโต๊ะใหญ่ๆ ก็ ‘หายวับ’ ไปจนหมด

หลี่มู่คิด นี่ต้องพาเจ้าไซบี้นายพลมาด้วยถึงจะสู้สูสีกับศิษย์พี่รอง ได้

ศิษย์พี่รองปีศาจหมูเห็นได้ชัดว่าไม่พอใจ เอ่ยงึมงํา “อาหารแบบนี้ เอามาอีกสิบโต๊ะ”

ติงอี้ไร้คําพูด

หลี่มู่ตบท้อง เรอออกมาจากนั้นจึงพูดขึ้น “เอาล่ะ กินก็กินเสร็จ แล้ว ต้องทําเรื่องสําคัญแล้ว…หรือพวกเจ้าสองคนไม่รู้สึกเลยหรือว่าคน ในโถงนี่ค่อนข้างจะบางตา?”

ศิษย์พี่รองเอ่ยอย่างดูถูก “เจ้าพวกคนชั่วช้า แอบลงมือลับหลัง น่าสนใจดีนี่ ออกมาเถอะ”

รู้สึกว่าเจ้าปีศาจหมูตัวนี้จะพบว่ารอบๆ ไม่ชอบมาพากลตั้งนาน แล้ว

ติงอี้กลับไม่รู้สึก

หลี่มู่หัวเราะพลางมองยังเสี่ยวเอ้อร์ของร้าน “เอาล่ะ พวกเรากิน อิ่มแล้ว ให้คนที่พวกเจ้าดักซุ่มอยู่ออกมาเถอะ”

รอยตื่นตกใจบนใบหน้าของเสี่ยวเอ้อร์คนนั้นค่อยๆ เลือนหายไป จากนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นเหี้ยมโหด “หึๆ คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะรู้ตัวเสีย ได้…ออกมาให้หมดเลยเถอะ”

พูดจบ

เงาร่างก็ส่องกะพริบ

ยอดฝีมือสวมชุดเกราะของวังประสานฟ้าหลายสิบปรากฏตัวขึ้น รอบๆ ล้อมพวกหลี่มู่ทั้งสามคนเข้ามาจากทั้งสี่ทิศ

“ลูกศิษย์รุ่นสองของวังประสานฟ้ามู่ซุ่นอยู่ที่นี่ ฮ่าๆ หลี่มู่ เจ้าเศษ สวะโลกชั้นต�า คราวนี้จะดูซิว่าเจ้าจะหนีไปไหน”

เสี่ยวเอ้อร์คนนั้นเปลี่ยนโฉมทันที ชุดเกราะ อาภรณ์วิเศษปรากฏ บนร่าง สนามพลังปล่อยออกมา กลิ่นอายพลังฝึกตนขั้นสามัญแผ่ลอย ออกมา เห็นได้ชัดว่าเป็นยอดฝีมือวังประสานฟ้าที่ตําแหน่งสูงคนหนึ่ง เขามองหลี่มู่พลางเอ่ยด้วยน�าเสียงเหี้ยมโหด

ผู้สืบทอดวังประสานฟ้าเยวียกั๋วเซียงตายในเงื้อมมือของหลี่มู่ นี่คือ แค้นฝังลึก อีกทั้งในบรรดาสํานักใหญ่ๆ ที่ตบรางวัลสังหารหลี่มู่ วัง ประสานฟ้าก็เป็นสมาชิกกําลังหลัก

ในทั้งเขตดาราเทพวีรชน วังประสานฟ้าก็เป็นสํานักใหญ่ที่จัดอยู่ ในห้าอันดับแรก พลังแฝงล�าลึก มีอํานาจบารมีมาก

สีหน้าของหลี่มู่ปกติ ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะเช่นเดิม “สงสัยจัง พวกเจ้า หาตัวข้าเจอได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?”