บทที่ 592 การสังหารยามดึก

“ไอ้พวกไร้ประโยชน์ เรื่องแค่นี้ก็จัดการไม่ได้”

‘กระบี่ไร้เลือด’ เฝิงเจิ้นมองมู่ซุ่นที่ถูกพยุงอยู่เบื้องหน้าของตน จากปัญหาก่อนหน้าสะสมจนในที่สุดระเบิดโมโหออกมา

ตัวเองทําไมถึงเลือกลูกศิษย์สายตรงแบบนี้กัน ก่อนหน้านี้ก็ได้เรื่อง ดีอยู่หรอก จัดการเรื่องในเมืองพายุดาราได้ไม่เลว ทุกปีก็มอบทรัพย์สิน ให้ไม่น้อย แต่สองวันมานี้กลับทําเรื่องน่าขายหน้าติดๆ ถูกเศษสวะโลก ชั้นต�าอัดเละ ช่างอับอายขายหน้าเสียเหลือเกิน

มู่ซุ่นตอนนี้ทําได้แค่ช�าชอกทนกลืนมันลงไป

เขาคิดไม่ถึงว่า กัวอวี่ชิงที่มาจากโลกชั้นต�าจะแกร่งขนาดนี้ แข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาคาดเอาไว้ สู้กับเขาจนบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย พา พวกจั่วชิงชิงสองคนหนีไป

“อาจารย์ ท่านฟังข้าอธิบาย ศิษย์คิดอยากแสดงความจงรักภักดี ต่อท่าน…” มู่ซุ่นคุกเข่าดังตุบลงไปบนพื้น จําต้องให้ลูกศิษย์ที่พยุง รอบๆ ตนถอยไป ในห้องเหลือเพียงศิษย์อาจารย์สองคน จากนั้นก็ฝืน

ทนความเจ็บปวดคุกเข่าบนพื้น จําต้องเล่าถึงความคิดของตนก่อนหน้า นี้

ยังไม่ทันพูดจบ เขาก็ร้องไห้น�ามูกน�าตาไหล “อาจารย์โปรดให้ ความเป็นธรรม ศิษย์กตัญญูจงรักภักดีจริงๆ นะขอรับ”

เฝิงเจิ้นฟังจบใบหน้าก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง

ที่แท้มีเบื้องหลังเช่นนี้

“เจ้าลุกขึ้นมาเถอะ” น�าเสียงของเขาอ่อนโยนไปมาก

มู่ซุ่นถอนหายใจโล่งอก รีบเอ่ยขอบคุณ

“อาจารย์ จั่วชิงชิงคนนั้นเป็นสาวพรหมจรรย์สวยมีเสน่ห์ ทั้งยัง พลังฝึกตนไม่ธรรมดา พลังหยินธรรชาติดั้งเดิมบริสุทธิ์ยิ่งนัก เป็นหลูติ่ง ชั้นยอด นางหนีไม่พ้นเมืองพายุดาราแน่นอน” ในห้องมีเพียงศิษย์ อาจารย์สองคน ดังนั้นคําพูดของมู่ซุ่นจึงไม่อ้อมค้อมเลย

“อืม” เฝิงเจิ้นพยักหน้าอย่างใจหวั่นไหว

มู่ซุ่นเอ่ยขึ้นอีกว่า “ส่วนกัวอวี่ชิงคนนั้น ศิษย์มั่นใจแล้วว่าเขาคือ สหายสนิทของหลี่มู่ที่โลกเสินโจว ขอแค่จับเขาเอาไว้ได้ เช่นนั้นจะต้อง บีบให้หลี่มู่ปรากฏตัวขึ้นมาได้แน่นอน ถึงตอนนั้น ด้วยพลังของอาจารย์

จะต้องจับหลี่มู่ได้แน่ รางวัลของสํานักต่างๆ ในเขตดาราเทพวีรชนต้อง ตกเป็นของอาจารย์อย่างแน่นอน ”

เฝิงเจิ้นหัวเราะหึๆ

เขายกมือถ่ายทอดปราณแท้กลุ่มหนึ่งเข้าไปในร่างของมู่ซุ่น รักษา อาการบาดเจ็บให้เขา ทั้งยังมอบป้ายคําสั่งให้ป้ายหนึ่ง “ดี ต้อง ดําเนินการอย่างระมัดระวังล่ะ อย่าให้คนอื่นรู้ นับจากนี้เจ้าสามารถ เคลื่อนย้ายกําลังของวังประสานฟ้า ทุกสิ่งในเมืองพายุดาราได้ นํากลุ่ม รักษากฎของข้าไปจับตัวคนมา”

“ขอบคุณอาจารย์ขอรับ” มู่ซุ่นลิงโลด

“จําไว้ ในเมื่อทําแล้ว ก็ลงมือให้เด็ดขาดหน่อย อย่าให้มีคนใดรู้ เรื่องแบบนี้หากแพร่ออกไปให้สํานักอื่นๆ รู้ หรือแพร่ไปบนเครือข่าย เซียน ก็จะมีบางคนเอาสมาพันธ์กฎหมายที่มีชื่อแต่ไร้ความสามารถแก่ หงําเหงือกฟันใกล้หลุดมาหาเรื่อง ถึงแม้วังประสานฟ้าเราจะไม่กลัว เรื่องเล็กๆ ก่อเป็นปัญหาใหญ่ แต่ก็ไม่อยากจะยุ่งยาก ทําอะไรให้ คล่องแคล่วหน่อย อย่าให้ข้าต้องผิดหวังอีก”

เฝิงเจิ้นเอ่ย

มู่ซุ่นรีบตอบ “ท่านอาจารยย์วางใจ ข้าจะต้องสังหารมันให้สิ้นซาก ยอมสังหารผิดเป็นหมื่น แต่จะไม่ยอมปล่อยให้รอดไปแม้แต่คนเดียว ถึง ตอนนั้น ฮี่ๆ ก็จะโยนทุกอย่างไปให้ ‘ดาบคลั่ง’ หลี่มู่”

เฝิงเจิ้นพยักหน้าอย่างพอใจ

นี่เป็นความคิดที่ไม่เลวเลย

ชื่อราชาปีศาจสังหารคลั่งของ ‘ดาบคลั่ง’ หลี่มู่ แพร่ไปทั่วเขตดารา เทพวีรชน ให้เขาเป็นแพะรับไป เหมาะเป็นที่สุดแล้ว

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

……

หลี่มู่ร่างดั่งภูติผี เสมือนกลุ่มควันกลุ่มหนึ่ง มาถึงยังคฤหาสถ์ โบราณสํานักดาราแปดดินแดน

ท้องฟ้าพลันมีสายอัสนีฟาด จู่ๆ พายุฝนก็กระหน�าลงมา

หลี่มู่สําแดงท่าร่าง หลบสายตาของลูกศิษย์วังประสานฟ้านอก คฤหาสถ์โบราณที่เฝ้าอยู่ เข้ามาในเขตได้อย่างง่ายดาย

ซ่าๆๆ! ฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆ

น�าฝนชะล้างหินปูพื้นและกําแพง สภาพพังทลายไปทั่วของ คฤหาสถ์หลังการต่อสู้แทบจะกลายเป็นซากปรักหักพัง ศพแต่ละร่างๆ นอนระเกะระกะท่ามกลางสายฝน เลือดไหลไปตามน�าฝนที่ไหลนอง

สมาชิกสามสี่สิบคนของสํานักดาราแปดดินแดนแทบจะถูกล้างบาง จนสิ้น

อีกทั้งทั้งหมดแทบจะถูกสังหารทารุณ ร่างของศพทั้งตัวเต็มไปด้วย รอยแผล ล้วนไม่ใช่บาดแผลเดียวถึงแก่ชีวิต เศษแขนขามีอยู่ทุกหนทุก แห่ง ราวกับสนามบดเนื้อแบบนั้น

หลี่มู่เห็นใบหน้าอ่อนเยาว์ใบหน้าหนึ่ง

เขาจําได้ นี่คือหนึ่งในเด็กหนุ่มที่สวมชุดต่อสู้ที่มาด้วยกันกับหญิง สาวชุดขาวที่ ‘มาส่งพัสดุ’ น่าจะชื่อต้าหลิว

ก่อนหน้านี้สี่ห้าชั่วยาม เด็กหนุ่มคนนี้ยังเป็นคนเป็นๆ อยู่เลย ตอนนี้กลับนอนหงายท่ามกลางน�าเลือด ไร้ลมหายใจ มือที่นิ้วโป้งขาด ยังคงกําด้ามกระบี่หักเอาไว้ ความโกรธแค้นบนใบหน้าอ่อนเยาว์แข็ง ค้าง ก่อนตายเหมือนว่ากําลังคํารามก้อง

หลี่มู่ถอนหายใจเบาๆ

ความเหี้ยมโหด โหดร้ายในห้วงดาราสมุทรเห็นได้ชัดว่าโหดร้าย กว่าโลกชั้นต�าอยู่มาก

ต่อให้เป็นเมืองใหญ่อย่างเมืองพายุดาราที่ว่า จากภายนอกดูแล้ว กฎหมายเข้มงวด แต่ผู้อ่อนแอก็ยังคงถูกกลืนกินไปเงียบๆ ได้ทุกเมื่อ

เข้าค้นรอบคฤหาสถ์รอบหนึ่ง แต่ก็ไม่พบเงาของกัวอวี่ชิง หญิงสาว ชุดขาวและเสี่ยวหลิว ก็รู้เลาๆ แล้วว่า สามคนที่หนีไปได้จากปากติงอี้ ที่ว่าก็เป็นพวกเขาแล้ว

ดูจากการต่อสู้อันโหดร้ายจากสถานที่เกิดเหตุ ทั้งสามเกรงว่าจะ บาดเจ็บสาหัสไม่น้อย

หลี่มู่สําแดงวิชาเต๋าย้อนเหตุการณ์อยู่ตรงที่เดิม อยากจะหา ร่องรอย ดูว่ากัวอวี่ชิงทั้งสามคนหนีไปทางไหน

ตอนนี้เองในป้ายส่งข่าวพลันมีข้อความหนึ่งส่งมา

“เจ้าลัทธิ ข้าสืบข่าวมาแล้ว พวกเขาอยู่ในตรอกแห่งหนึ่งบนถนน ตงซิ่ง ถูกคนของกลุ่มผู้คุมกฎล้อมเอาไว้” เสียงร้อนรนเป็นอย่างยิ่งของ ติงอี้ส่งออกมาจากป้ายส่งข่าว

……

เลือดไหลมาตามแขนของกัวอวี่ชิง

รอยแผลน้อยใหญ่บนร่างของเขาประหนึ่งว่ารับโทษพันหมื่นแล่