บทที่ 626 ปากเสีย

“บนสนามรบ เจ้าต้องระวังตนเองด้วย”

ผู้อาวุโสขุนพลภูตเจินเยี่ยกําชับหลี่มู่

พูดจบได้เปลี่ยนร่างเป็นเสาควันปราณภูตสีดําข้นสายหนึ่งพุ่ง ทะยานฟ้าเข้าสู่การสู้รบ

ด้านหน้าเขม่าควันไฟคละคลุ้ง เสียงกู่ก้องสังหารสะเทือนฟ้า ปราณภูตกระเพื่อมเต็มท้องฟ้า ราวกับหมอกมืดในฟ้าดินก่อนวันสิ้น โลก

เสียงแหลมแหวกอากาศฉีกแหวกฟ้าดินแผ่นผืนใหญ่

ภูตบําเพ็ญที่ฝึกฝนวิชาแตกต่างกัน แปรเปลี่ยนรูปร่างที่ไม่ เหมือนกัน อาวุธภูตสมบัติเวทมากมายปล่อยแสงเจิดจ้า ราวกับการจุด ดอกไม้ไฟท่ามกลางฟ้าดินอันมืดมิดแห่งนี้ สวยงามแต่กลับน่าพรั่นพรึง

การต่อสู้ระหว่างภูเขาเทพกระดูกและสํานักภูตบําเพ็ญอื่นๆ ได้เข้า สู่ระดับขั้นดุเดือดรุนแรงที่สุดแล้ว

นี่คือวันที่ยี่สิบแปดนับตั้งแต่ที่หลี่มู่มายังดาวร้อยภูต

พันธมิตรสํานักภูตบําเพ็ญที่นําโดยสามสํานักภูตใหญ่ โจมตีเข้ามา ทางด้านหน้าของภูเขาเทพกระดูก สถานการณ์อันตรายเหมือนไข่ที่กอง ซ้อนกัน

ศิษย์ที่ภูเขาเทพกระดูกรับเข้ามาล้มตายไปมากมาย และหนี หายไปกว่าครึ่ง

ก็ไม่ใช่ว่าภูตบําเพ็ญทุกตนยินยอมที่จะสู้ถวายชีวิตจากปณิธานอัน ยิ่งใหญ่ของสองเทวะแห่งภูเขาเทพกระดูก

และแน่นอน ว่าไม่ใช่ภูตบําเพ็ญทุกคนที่ล้วนกลัวตาย

ตอนนี้ ภูเขาเทพกระดูกยังเหลือภูตบําเพ็ญอยู่ราวหนึ่งแสน สู้รบ เคียงบ่าเคียงไหล่ ต่อสู้เพื่อแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ในใจผืนนี้ของพวกเขา

หลี่มู่คือหนึ่งในนั้น

แต่ว่า เขามีเป้าหมายอีกอย่าง

หลี่มู่หันกลับไปมองลูกน้องด้านหลัง

ภูตบําเพ็ญหนึ่งร้อยตนในวันก่อน สู้จนตัวตายไปส่วนหนึ่ง หนีไป อีกส่วนหนึ่ง ตอนนี้เหลืออยู่ไม่ถึงห้าสิบตน ใบหน้าแต่ละคนแตกต่างกัน มีทั้งคนชราและวัยรุ่น มีทั้งชายทั้งหญิง มีเด็กน้อยอายุสิบกว่าขวบ และ มีคนชราศีรษะขาวโพลน เหล่าภูตบําเพ็ญล้วนคงสภาพหน้าตาขณะที่

ยังมีชีวิตเอาไว้ และคงเอาความรู้สึกรักโกรธเศร้าสราญขณะที่ยังมีชีวิต เอาไว้เช่นกัน

หลี่มู่เห็นในกลุ่ม มีวัยรุ่นคนหนึ่งอายุสิบหกสิบเจ็ด บนร่างสวมชุด เกราะอาวุธภูตที่สํานักมอบมาให้ ตัวสั่นร้องไห้ด้วยความกลัว แต่ยังคง ไม่ได้ถอยหนี

คนที่เคยตายไปครั้งหนึ่ง จะเข้าใจว่าความตายคืออะไรได้มากกว่า คนอื่น

คนที่เคยตายไปครั้งหนึ่ง จะมีความรู้สึกหวงแหนการมีชีวิต มากกว่าคนอื่น

เหล่าวิญญาณล่องลอยที่มายังดาวร้อยภูตได้ ขณะที่มีชีวิตล้วนมี ทิฐิและปณิธานที่ยังทําไม่สําเร็จทั้งสิ้น จึงไม่อยากตายมากกว่าเหล่าคน เป็น

แต่พวกเขาก็ยังปรากฏตัวบนสนามรบ

หลี่มู่มองเหล่าลูกน้องที่ชี้นํามาได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน ปรากฏความเห็น ใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“ทุกท่าน ตามข้ามาด้านหลัง ระวังรูปขบวนด้วย”

หลี่มู่ออกคําสั่ง จากนั้นหันตัวกลับพุ่งเข้าไปปะทะกับภูตบําเพ็ญที่ พุ่งเข้ามา

ทหารต่อทหาร

ขุนพลต่อขุนพล

นี่คือรูปแบบการทําศึกระหว่างสํานักภูตบําเพ็ญ

บนท้องฟ้า ตัวตนของขุนพลภูตชั้นสูงแห่งภูเขาเทพกระดูก กําลัง บุกปะทะตรงๆ พร้อมส่งคลื่นพลังการรบอันน่ากลัวออกมา

บนพื้นดิน กลับเป็นสนามรบของภูตบําเพ็ญของขั้นแบบหลี่มู่

ในมือหลี่มู่ เป็นดาบภูตขึ้นสนิมขนาดยักษ์เล่มหนึ่ง อาวุธภูตชั้น ยอดที่หยิบออกมาจากคลังอาวุธทหารของภูเขาเทพกระดูก

หนึ่งดาบโบกออกไป ได้ฟาดฟันภูตบําเพ็ญสวมชุดเกราะกระดูก ขาวจากลานกว้างแห่งความตายสิบกว่าคนที่เข้ามาจนกระจายเป็นชิ้น เศษชิ้นกระดูกสีขาวปลิวว่อนราวกับเกล็ดหิมะเริงระบํากลางสายลม

เขาเหมือนกับสว่านแหลม เสียงเขาไปกลางค่ายของภูตบําเพ็ญ ลานกว้างแห่งความตาย

ด้านหลังของเขา ลูกน้องอีกห้าสิบตนรวมไปถึงภูตบําเพ็ญหนุ่มที่ สั่นกลัวจนร้องไห้ โบกสะบัดอาวุธตามติดหลี่มู่ ทะลวงเข้าไปอย่างไม่ หยุด

ในศึกหลายครั้งก่อนหน้า ประสบการณ์ที่หลี่มู่สรุปออกมา เขาจะ รับภาระการทะลวงโจมตีในตอนแรกให้มากที่สุด เพื่อลดแรงกดดันต่อ ลูกน้องด้านหลัง ปกป้องพวกเขาให้มากที่สุด และมีเพียงผู้บําเพ็ญที่ แข็งแกร่งเช่นหลี่มู่เท่านั้นจึงจะทําได้ถึงขั้นนี้

ดังนั้นกลุ่มเล็กของหลี่มู่ จึงเป็นกลุ่มที่ล้มตายน้อยที่สุด

ท่าทีการต่อสู้ที่องอาจเหี้ยมหาญของเขา ได้รับรางวัลและการชื่น ชมจากระดับสูงภูเขาเทพกระดูก พร้อมทั้งดึงดูดความสนใจของฝ่าย ศัตรูอีกด้วย

บนฟากฟ้า

มังกรกระดูกร่างยักษ์ยาวหลายลี้ตนหนึ่ง กระพือปีกกระดูกเข้ามา

บนหลังมังกรกระดูก ร่างที่คลุมไปด้วยชุดเกราะสีดําแดง รอบด้าน ปราณภูตหนาแน่น อยู่ในฐานะที่น่าศรัทธา

และด้านหลังของเขา มียอดฝีมือภูตบําเพ็ญจากล้านกว้างแห่ง ความตายนับสิบยืนอยู่ ภูตบําเพ็ญยักษ์ร่างใหญ่โตประดุจภูเขาขนาด

ย่อมตนหนึ่ง สะพายขวานคู่ไขว้ไว้กลางหลัง ในดวงตามีแสงสีแดง ไหลเวียนอยู่ แรงกดดันมากมายมหาศาล

“เขาหรือ?”

ร่างในชุดเกราะสีดําแดงมองลงมาด้านล่าง สายตาจับจ้องไปยัง หลี่มู่ที่กําลังสังหารอย่างเมามัน

ภูตบําเพ็ญลานกว้างแห่งความตายตนหนึ่งเอ่ยขึ้น “ท่านเจ้าสํานัก เป็นคนผู้นี้นั่นเอง ฉายา ‘ดาบคลั่ง’ วิชาดาบโดดเด่น พลังการรบ แข็งแกร่ง ช่วงไม่กี่วันนี้ได้สังหารยอดฝีมือของเราไปมากมาย ว่ากันว่า เพิ่งจะเข้าขั้นขุนพลภูต และเข้าร่วมกับภูเขาเทพกระดูกได้ไม่ถึงเดือน”

“สิงหม่าน ไปสังหารเขาเสีย” ร่างเงาชุดเกราสีแดงเอ่ยขึ้น

ภูตบําเพ็ญคนยักษ์ตนนั้นเลียริมฝีปาก เอ่ยว่า “รับทราบ”