บทที่ 65 รูปลักษณ์ใหม่

บทที่ 65 รูปลักษณ์ใหม่ ProjectZyphon ‘รู้สึกว่าตัวเองดูโทรมไปเล็กน้อยแฮะ’

หลี่มู่ยืนอยู่หน้ากระจก

ในห้องทรมานมีกระจกทองแดงบานใหญ่ที่ประณีตวิจิตรบานหนึ่ง แทบจะกินพื้นที่กว่าครึ่งของกำแพงฝั่งตะวันตกของห้องมืด

นี่เป็นการจัดวางของหัวหน้าพัศดีเจินเหมิ่ง

ว่ากันว่าในยามที่เจินเหมิ่งทรมานนักโทษ จะให้พวกนั้นมองเห็นภาพและขั้นตอนที่ตนเองได้รับทัณฑ์ทรมานอย่างชัดเจนผ่านกระจกบานนี้

เขาคิดว่าวิธีนี้สามารถทำลายเกราะป้องกันทางจิตใจของนักโทษ ทำให้พวกเขาสูญสิ้นขวัญกำลังใจได้

ก่อนหน้านี้หลี่มู่ไม่ได้สนใจกระจกบานนี้สักเท่าไหร่

ตอนนี้ หลังจากที่ ‘เรียนวิชา’ จากยอดฝีมือขั้นรวมจิตทั้งหมดแล้ว แม้แต่ ‘หนึ่งกระบี่มังกรฟ้า’ ตงฟางเจี้ยนและ ‘มือเหล็กสะท้านฟ้า’ เถี่ยเจิ้นตงก็ต่างเขียนหนังสือไถ่ตัวอยู่ข้างหน้าโต๊ะอย่างว่าง่าย เหมือนกับนักเรียนชั้นประถม ศึกษากำลังทำการบ้านที่คุณครูมอบหมายให้เสร็จสิ้น แผนการเขาสำเร็จสมบูรณ์ ใจของหลี่มู่จึงค่อยผ่อนคลายลง

ครั้นกินแตงโมเสี้ยวสุดท้ายและเมล็ดแตงเมล็ดสุดท้ายบนโต๊ะเสร็จแล้ว เขาก็สังเกตเห็นกระจกทองแดงบานนี้

หลี่มู่ยืนอยู่หน้ากระจก พบว่าผมของตัวเองยาวไปหน่อย อีกทั้งหนวดค่อนข้างรกครึ้ม

อยู่ในคุกมืดหม่นแห่งนี้นานไปหน่อย

ผลลัพธ์เหมือนกับนอนดึกดูบอลเล่นเกมตอนอยู่บนโลกไม่มีผิด ซ้ำยังใช้พลังใจมากยิ่งกว่า

เขาบิดขี้เกียจ

บนดาววิถียุทธ์ต่างโลกใบนี้ ไม่ว่าจะชายหรือหญิงต่างไว้ผมยาว แต่ละคนมีทรงผมแตกต่างกันไป เหมือนกับจีนสมัยโบราณยิ่งนัก เปลืองแรงสระเป็นพิเศษ ทั้งยังเสียเวลาด้วย

หลี่มู่มาถึงดาวดวงนี้ได้หลายเดือนแล้ว บางทีอาจเป็นเพราะฝึกฝน ‘พลังก่อนกำเนิด’ พลังชีวิตพอกพูนร่างกายแข็งแรงขึ้น ผมจึงยาวเร็วมาก ตอนนี้เลยบ่ามาแล้ว

“ผมยาวเกินไป ไม่สบายเลย ดูแลลำบากมาก”

ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ที่จริงในชีวิตประจำวันของเขามีความเคยชินเล็กๆ น้อยๆ อีกมากมายที่ยังคงรักษาธรรมเนียมแบบตอนที่อยู่บนโลกเอาไว้

‘ตัดผมเองดีไหม?’

ความคิดเช่นนี้ผุดขึ้นมาในใจเขา ดวงตาพลันวาววาบ

‘ใช่แล้ว ข้าก็เป็นแค่มนุษย์จากต่างดาวเท่านั้น อย่างมากก็แค่อยู่ดาวดวงนี้สิบยี่สิบปี ไม่จำเป็นต้องทำตัวกลมกลืน พี่ชายคนนี้จะช้าเร็วอย่างไรก็ต้องกลับโลกไปเป็นฮีโร่’

คิดในหัวมิสู้ลงมือทำ

ชิ้ง!

หลี่มู่มองไปรอบๆ สุดท้ายหยิบกระบี่ชื่อดัง ‘ตะวันกล้า’ ที่ชิงมาจาก ‘หนึ่งกระบี่มังกรฟ้า’ ตงฟางเจี้ยนบนชั้นวางอาวุธมา แล้วชักมันออกจากฝัก

“เจ้า…เจ้าจะทำอะไร?”

ตงฟางเจี้ยนและเถี่ยเจิ้นตงที่เพิ่งถูกบังคับให้เขียนจดหมายไถ่ตัวหน้าเปลี่ยนสีทันที

หรือหลี่มู่จะฆ่าพวกเขาปิดปาก?

ทรัพย์สมบัติยังไม่ทันกรรโชกถึงมือก็จะฆ่าทิ้งเสียแล้ว?

นี่มันจะชั่วช้าเกินไปหน่อยกระมัง?

หลี่มู่ขี้เกียจจะสนใจ ‘ตัวประกัน’ ที่กลัวจนตัวสั่นงันงกสองคนนี้

เขาหยิบกระบี่เดินมายังหน้ากระจกทองแดง ก่อนจะตัดผมให้ตัวเอง

หลี่มู่ในตอนนี้ควบคุมร่างกายได้ถึงขั้นชำนาญแล้ว เรื่องตัดผมให้ตัวเอง แค่พูดก็ลงมือได้เลย ง่ายดายเป็นอย่างยิ่ง

‘กระบี่ตะวันกล้า’ คมกริบเกินบรรยาย เพียงแค่สัมผัสเส้นผมก็ขาด

จากการกระทำของเขา เส้นผมยาวดำขลับแต่ละปอยร่วงลงบนพื้น

ใจของตงฟางเจี้ยนจวนเจียนจะขาด สีหน้ามีแต่ความอัปยศ

นั่นเป็นกระบี่ดังที่เขาใช้หยาดเหงื่อแรงกายไปไม่รู้เท่าไหร่ถึงจะได้มาเชียวนะ ไม่รู้ว่าใช้สังหารจอมยุทธ์ยอดฝีมือไปกี่คน ตอนนี้เจ้าราชาปีศาจหลี่มู่กลับเอามาใช้ตัดผมเสียได้

ส่วนเถี่ยเจิ้นตงใบหน้ายิ่งงุนงง

ขุนนางเมืองอำเภอขาวพิสุทธิ์จะทำอะไรกัน?

ทำไมต้องตัดผมตัวเองด้วย?

จะออกบวชอย่างนั้นรึ?

หลังจากนั้นสักพัก

หลี่มู่เป่าเศษผมที่อยู่บน ‘กระบี่ตะวันกล้า’ มองตัวเองที่สะท้อนอยู่ในกระจกอย่างพอใจ

ผมทรงตัดสั้น

ทรงผมที่เขาชอบที่สุดตอนอยู่บนโลก

ผมสั้นๆ เรียบๆ สบายหัว ดูแลง่ายเป็นที่สุด

“ฮ่าๆ ไม่เลว แบบนี้แหละ คุณแม่ไม่ต้องกังวลว่าลูกจะนอนทับผมเป็ดอีกต่อไป[1]”

เขาพอใจกับผมทรงใหม่มากๆ

หลังจากฝึก ‘หมัดยุทธ์แท้’ และ ‘พลังก่อนกำเนิด’ จิตวิญญาณของเขาอีกทั้งร่างกายต่างยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล แข็งแกร่งกว่าตอนที่อยู่บนโลกไม่รู้กี่เท่า

เขาเดินไปหน้ากระจกทองแดง เด็กหนุ่มที่ปรากฏอยู่ในกระจกหล่อเหลาเอาการ สง่าผ่าเผย เครื่องหน้าคมคาย ถึงแม้จะไม่ใช่ประเภทที่ละมุนละไมและโดดเด่นจนเข้าขั้นงามล้ำ แต่ก็เต็มไปด้วยความงดงามเข้มแข็งอย่างชายชาตรี และไม่ขาดความปราดเปรียว

‘ฮ่าๆ ระดับความหล่อก็เพิ่มขึ้นด้วย…’

หลี่มู่โพสต์หลายๆ ท่าอย่างพอใจมาก

แกรก!

กระบี่กลับลงฝัก

“เอ๋ เขียนหนังสือไถ่ตัวเสร็จแล้วรึ?”

เขาหันกลับมามองตงฟางเจี้ยนและเถี่ยเจิ้นตงที่กำลังงง หยิบหนังสือไถ่ตัวของทั้งสองคนมาจากบนโต๊ะทั้งยิ้มกว้าง แล้วจึงอ่านอย่างละเอียด ท่าทีพอใจยิ่ง

“ดีมาก ต่อไป ในช่วงที่สำนักและตระกูลของพวกเจ้ายังไม่แสดงความจริงใจ พวกเจ้าก็ต้องอยู่ในคุกนี่ อำเภอขาวพิสุทธิ์เป็นเมืองอำเภอเล็ก ข้นแค้นกันดาร ผลผลิตไม่เพียงพอ ดังนั้นพวกอาหารอะไรก็อาจจะไม่ค่อยดี ไม่ค่อยพอ จอมยุทธ์ทั้งสองอภัยให้หน่อยก็แล้วกัน”

หน้าตายิ้มหยีของเขาเหมือนกับพังพอนที่เพิ่งกินไก่จนอิ่มกลับมาไม่มีผิด

พูดตามจริง ไม่ว่าจะตงฟางเจี้ยนหรือเถี่ยเจิ้นตง ก็ไม่อาจเชื่อมโยงเจ้าหนุ่มที่หน้าเลือดโลภมากเบื้องหน้ากับขุนนางเมืองอำเภอขาวพิสุทธิ์ที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานก่อนหน้านี้เข้าด้วยกันได้เลย

ขุนนางเมืองคนนี้ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก

“อ้อ ใช่แล้ว พูดเตือนไว้ก่อนเลยนะ หนีรอบหนึ่งหักขาทิ้งข้างหนึ่ง…ดังนั้น ข้าขอเตือนพวกเจ้าทั้งสองว่าทางที่ดีอย่าได้คิดหนี แล้วก็อย่าได้ยุยงให้คนอื่นหนี หากหนีไปคนหนึ่งข้าจะรู้สึกปวดใจนัก ในเมื่อสำหรับข้าแล้วพวกเจ้าทุกคนมีค่ามหาศาลทีเดียว”

สิ่งที่เขาพูดคือความจริงในใจ

ยอดฝีมือที่ถูกกักตัวเอาไว้พวกนี้ ในสายตาของเขาก็คือกองเงินกองทอง

นี่เป็น ‘เงินก้อนแรก’ ในความหมายที่แท้จริงหลังจากที่เขามาถึงดาววิถียุทธ์แห่งนี้

เมื่อเผชิญกับคำข่มขู่ของหลี่มู่ ตงฟางเจี้ยนและเถี่ยเจิ้นตงโมโหแต่ไร้คำพูด

เขาเคยโดนแบบนี้เสียที่ไหนกัน

หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้ ตีพวกเขาให้ตายก็ไม่มีทางมาประสมโรงที่อำเภอขาวพิสุทธิ์เด็ดขาด

ระหว่างพูด ประตูเหล็กก็เปิดออก

นายทะเบียนเฝิงหยวนซิงและหัวหน้าพัศดีเจินเหมิ่งเดินเข้ามา

“ทุกอย่างเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว?” หลี่มู่มองไปยังทั้งสอง

การเตรียมการสำหรับจอมยุทธ์ที่เขากักตัวไว้แน่นอนว่าจะประมาทไม่ได้ มิฉะนั้นจะหลบหนีไป ก่อนหน้านี้จึงมอบให้ทั้งสองไปเตรียมการ

“ทุกอย่างเตรียมการเรียบร้อยแล้วขอรับ” เฝิงหยวนซิงกล่าว

“รับประกันได้ว่าพวกเขาไม่ว่าใครก็หนีไม่รอด” เจินเหมิ่งพูดอย่างมั่นใจยิ่ง

หลี่มู่พยักหน้าอย่างพอใจ