บทที่3 หนึ่งร้อยล้านซื้อชีวิตพวกแก

บทที่3 หนึ่งร้อยล้านซื้อชีวิตพวกแก

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในตอนที่รถหยุดลง หม่าเหลียงชี้ไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆด้านข้างร้านหนึ่งพลางพูดขึ้นมาว่า

“ท่านนายพลครับ ประตูทางเข้าของห้างประมูลตระกูลเฉิน อยู่ด้านในซูเปอร์มาร์เก็ตร้านนี้ครับ ท่านกรุณาออกคำสั่งด้วยครับ ผมจะพาคนเข้าไป คนที่กล้ารังแกองค์หญิงน้อย จะต้องจัดการมันให้หมด”

“ไม่ต้องหรอก นั่นเป็นลูกสาวของฉัน ตอนนี้เธอ ต้องการพ่อ”

หลังจากที่เปิดประตู เดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต ฉู่เทียนเจียงก็มองไปที่วัยรุ่นคนหนึ่งที่กำลังก้มหน้าเล่นมือถืออยู่ตรงเคาน์เตอร์แคชเชียร์ด้านหลังแวบหนึ่ง

“เปิดประตูของร้านประมูลให้หน่อย”

วัยรุ่นคนนั้นไม่แม้แต่จะมองฉู่เทียนเจียงแม้แต่น้อย เขาพูดออกไปอย่างไม่ใส่ใจ

“แสดงบัตรสมาชิกด้วย”

ปึ้ง！

ฉู่เทียนเจียงตบไปที่โต๊ะหนึ่งครั้ง จนทำให้เคาน์เตอร์แตกเป็นริ้ว เด็กหนุ่มจ้องมองตาค้าง มือยังกุมมือถืออยู่

“นี่ก็คือบัตรสมาชิก”

หลังจากที่กลืนน้ำลายลงคอไป เด็กหนุ่มก็รีบกดปุ่มหนึ่งทันที กำแพงทางทิศเหนือมีประตูลับบานหนึ่งถูกเปิดออก

ฉู่เทียนเจียงเดินเข้าไปในประตูลับบานนั้น อย่างไม่สนใจเด็กหนุ่มที่วิ่งหนีไปแล้ว เดินจนไปถึงขั้นสุดท้าย ห้องโถงที่มีไฟเปิดสว่างปรากฏขึ้นในทันที

“เคาะราคาที่หนึ่งล้าน ต่อไปขอเชิญของประมูลชิ้นที่แปดขึ้นมา”

ด้านล่างเวที สิ้นเสียงของพิธีกรเปิดประมูล ชายชุดดำสองคนก็ลากกรงเหล็กเดินออกมา

ภายในกรงนั้น มีเด็กหญิงคนหนึ่งรูปร่างดุจดั่งตุ๊กตา อายุอานามน่าจะประมาณสามขวบ ขดตัวเป็นก้อนอยู่ในนั้น หวาดกลัวจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

“เป็นหญิงสาวที่ดีเอ็นเอดีมากคนหนึ่ง อายุสองขวบสิบเด็ดเดือน ได้รับการอนุญาตจากคนที่บ้านแล้ว ไม่มีโรคติดต่ออะไร คนประมูลซื้อไปสามารถนำไปเป็นลูกสาวของตัวเองได้ จะไปเป็นทาส หรือเป็นเพื่อนเล่นกับคุณชายที่บ้านของท่านก็ได้ แน่นอนว่า สามารถตอบสนองความชอบส่วนตัวของเถ้าแก่บางคนได้อีกด้วย หึๆ”

“ราคาประมูลเริ่มที่หนึ่งแสน ต่ำสุดไม่เกินหนึ่งแสนครับ”

มองดูเด็กหญิงคนนั้น ความรู้สึกที่เลือดข้นกว่าน้ำก็พรั่งพรูเข้ามาสู่ร่างกาย ไม่จำเป็นต้องใช้รูปถ่ายใดๆทั้งสิ้น นั่นเป็นลูกสาวของเขา

ฉู่เทียนเจียงพยายามสงบสติอารมณ์ แล้วก้าวเดินไปที่เวที

“หนึ่งแสน”

“หนึ่งแสนสองหมื่น”

“หนึ่งแสนห้าหมื่น”

เสียงเรียกขานประมูลค่อยๆดังขึ้น ฉู่เทียนเจียงจำใบหน้าของคนที่ยกมือประมูลไว้

“แสนห้า ยังมีสูงกว่าหนึ่งแสนห้าหมื่นไหมครับ？”

พิธีกรเปิดประมูลกำลังปลุกใจคนด้านล่างอยู่ เขารู้ว่าวันนี้มีคนของสำนักเสิ่นกู่เข้าร่วมด้วย พวกที่เล่นกู่น่ะ ชอบใช้ร่างกายของเด็กน้อยพวกนี้ไปทดลองกู่ใหม่ๆ สิ่งที่มีก็มีแต่เงินเท่านั้นแหละ

“สองล้าน”

เป็นไปตามคาด ราคานี้ดังไปทั่วทั้งห้องโถง พิธีกรเปิดประมูลดีใจมาก ในขณะที่กำลังจะเปิดปากพูด ทันใดนั้นก็เห็นฉู่เทียนเจียงกำลังเดินเข้ามาใกล้กับเวทีแล้ว

“คุณผู้ชายท่านนี้ กรุณานั่งลงด้วยครับ อย่าทำให้กฎระเบียบของห้างประมูลวุ่นวายครับ”

“หนึ่งร้อยล้าน ซื้อชีวิตคนที่นั่งอยู่ใน ณ ที่แห่งนี้ทุกคน！”

พอเห็นฉู่เทียนเจียงไม่มีทีท่าจะหยุดลง ยังพูดจาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด รปภ.ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็พุ่งตัวเข้ามาในทันที

“หยุดนะ！”

ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ ฉู่เทียนเจียงก้าวเท้าออกไป ในตอนที่ตกถึงพื้นนั้นตัวเขาก็ได้มาถึงด้านข้างของกรงเหล็กแล้ว

“ลูก พ่อ……ขอโทษนะคะ”

มองดูท่าทางเด็กหญิงหวาดกลัว ฉู่เทียนเจียงรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก ปีศาจร้ายที่อยู่ในกายของเขายิ่งคำรามอย่างบ้าคลั่ง

สองมือของเขาขยับเล็กน้อย เหล็กเส้นก็ค่อยๆแตกหักเป็นท่อนๆ รปภ.ที่กำลังวิ่งเขามาหลายคนยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างตกตะลึง

นี่มันแรงบ้าอะไรเนี่ย

“มาสิคะ เดี๋ยวพ่อจะพากลับบ้านนะ”

มือขวายื่นออกไป เสียงของฉู่เทียนเจียงพูดขึ้นอย่างสั่นเทา

เด็กหญิงมองไปที่ดวงตาคู่นั้นของเขา เหมือนกับจะรับรู้ได้ว่าคุณลุงคนนี้ไม่ได้มีเจตนาร้าย หลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มือเล็กๆก็คว้าจับไปที่มือของฉู่เทียนเจียง

ในตอนที่ถูกสัมผัสนั้น น้ำตาของฉู่เทียนเจียงก็รินไหลออกมา ราวกับว่าเขาได้ครอบครองทั้งโลกไว้แล้ว

“คุณพ่อคะ？คุณแม่บอกว่า อีอีไม่มีพ่อนิคะ คุณจะยอมเป็นพ่อของอีอีไหมคะ？”

ฉู่เทียนเจียงพยักหน้าอย่างแรง