ตอนที่ 33

จิ่งถังมองกู้เหมยตั่วแล้วว่า “ยัยหนูเอ๊ย! แล้วของขวัญของข้าล่ะ?”

กู้เหมยตั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วว่า “ของขวัญของเจ้า ข้าว้าจ่าต้องชอบแน่แท้ เพียงแต่ข้าไม่ได้พกมาด้วย อีกไม่นานข้าจะเอามามอบให้เอง”

จิ่งถังไม่ได้อยากได้ของขวัญจากนางจริง เพียงแต่ชอบหยอกเย้าเล่นกับนางเท่านั้นเอง

“ก็ได้ เช่นนั้นพี่ใหญ่จิ่งจะรอของขวัญจากเจ้าแล้วกัน”

กู้เหมยตั่วหยิบเม็ดยาออกมาอีกสามเม็ด “นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อยจากข้า ต่อให้เหลือลมหายใจเฮือกสุดท้าย กินเข้าไปก็ยังประคองชีวิตอยู่ได้อีกสองชั่วยาม”

ทั้งสามคนต่างหยิบคนละเม็ด แล้วเก็บไว้ด้วยความระมัดระวัง

กู้เหมยตั่วก็อวดต่อไม่หยุด

“พอข้าสร้างเรือนหลังใหญ่เสร็จ จะกันห้องหนึ่งไว้ให้ท่านปู่ หากท่านมีเวลาว่าง ก็แวะไปเยี่ยมหมู่บ้านของพวกข้า อยู่ที่เรือนข้า พักให้นานหน่อย…