ตอนที่ 38

สองพ่อลูกพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ไม่นานก็ซื้อเสบียงกลับมาแล้ว

กู้เหล่าซื่อหาบข้าวมาเต็มหาบ เดินกลับบ้านด้วยใจเปี่ยมสุข ถึงแม้ว่าจะเหนื่อยล้ามาก แต่ในใจเขากลับเบิกบานและมีความสุขยิ่งนัก

เขาแทบจำไม่ได้แล้วว่า เขาไม่ได้มีความสุขเช่นนี้มานานเพียงใด

นับตั้งแต่แยกบ้านออกมา เขาก็ไม่ต้องทนรับความอับอายพวกนั้นอีกต่อไป ไม่ต้องทนอึดอัดคับข้องใจ ทนทรมานตนเองเช่นนั้น ยิ่งไม่ต้องเห็นภรรยาและบุตรของตนถูกพี่ชายทั้งหลายกับบิดามารดารังแกอีกแล้ว

เขารีบเร่งกลับบ้านด้วยฝีเท้าที่แคล่วคล่อง

ทว่ากู้เหมยตั่วกลับมองไปที่ลำธารเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกล พลางนึกถึงปลาในมิติของตนที่ยังไม่เคยนำออกมาทำอาหารกินเลย จะหาข้ออ้างตุ๋นปลากินคืนนี้สักหน่อยดีไหมนะ

"ท่านพ่อ ท่านหาบข้าวสารกลับบ้านไปก่อนนะเจ้าคะ…