ตอนที่ 1
บทที่ 1 ภรรยาผู้งดงาม
October 21, 2026
บทที่ 1 ภรรยาผู้งดงาม
สายฟ้าแลบสว่างวาบไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน ในคลินิกข้างถนนแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มที่กำลังสะลึมสะลืออยู่บนเก้าอี้มุมห้องตกใจสะดุ้งตื่นขึ้นมา
“ฉันยังไม่ตาย!”
“ถูกภัยอัสนีจนวิญญาณแตกสลายไปแล้วชัดๆ เหตุใดจึงยังไม่ตาย?”
“หรือนี่จะเป็นแดนมิติ?”
“ไม่ แดนมิติไม่มีทางเสมือนจริงได้เช่นนี้!”
“หรือว่าเราจะกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง?”
เมื่อรีบกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว และเมื่อเห็นสาวสวยในชุดสีขาวที่อยู่หลังโต๊ะประชาสัมพันธ์ ดวงตาของชายหนุ่มก็มีท่าทีตื่นตะลึง!
“เซี่ยหยู่เวย!”
“ภรรยาของเราในชาติที่แล้ว!”
“หรือว่าที่นี่จะเป็น....คลินิกตระกูลเซี่ย!”
“ดูเหมือนว่าฉันจะมาเกิดใหม่อีกครั้งจริงๆ!”
เมื่อแน่ใจว่าตนไม่ได้ฝันไป ความตระหนกในดวงตาของหลินหยุนก็หายไป และถูกแทนที่ด้วยความเฉยเมยที่ไม่สอดคล้องกับอายุของเขาอย่างยิ่ง
“นี่ ถือว่าเป็นความเมตตาของสวรรค์ที่มีต่อเราใช่หรือไม่?”
เขารับรู้ได้ว่าพลังทิพย์ที่เคยพลุ่งพล่านราวกับมหาสมุทรในร่างกายของตน ตอนนี้ว่างเปล่า อีกทั้งวิญญาณอมตะก็ได้สูญหายไปแล้วเช่นกัน
“พลังบำเพ็ญเพียรดับสูญ ไม่ต่างจากมนุษย์ทั่วไป เห็นทีคงต้องก้าวผ่านโลกใบนี้ไปอีกครั้งแล้ว!”
“ดีเช่นกัน ชาติที่แล้วมีเรื่องน่าเสียดายมากมายเกินไป ชาตินี้ เราจะต้องชดเชยมันให้ได้”
หลินหยุนไม่รู้สึกว่าการสูญเสียพลังบำเพ็ญเพียรไปเป็นเรื่องน่าปวดใจ อีกทั้งยังมีความรู้สึกคาดหวังเพิ่มขึ้นมาแทน“พ่อ แม่ คราวนี้ใครก็อย่าได้คิดจะรังแกพวกท่าน!”
“พี่ฉินหลัน ชาติที่แล้วท่านปกป้องฉัน พี่ยอมแต่งงานกับศัตรู ถูกพวกเขาทำให้ต้องอับอายจนตัวตาย"
“ชาตินี้ ให้ฉันเป็นคนปกป้องพี่เอง!”
หลินหยุนมองไปที่สาวสวยที่อยู่ด้านหลังโต๊ะประชาสัมพันธ์อีกครั้ง เธอเป็นท่าทีเป็นผู้ใหญ่ ทั้งสวยฉลาดสง่างาม
แต่ หลินหยุนกลับไม่ได้ตื่นเต้นไปกับความงามนั้น นัยน์ตาของเขาแฝงด้วยความเย็นชา
“เซี่ยหยู่เวย ชาติที่แล้วฉันแต่งเข้าบ้านเธอ ราวกับสุนัขตัวหนึ่งที่คอยประจบต่อหน้าเธอ เอาใจเธอ แต่เธอกลับไม่เคยเหลือบมองฉันเลยสักครั้ง”
"ตรงกันข้ามในระหว่างงานแต่งเธอกลับร่วมมือกับลูกชายของรองนายกเทศมนตรีเมืองหลินโจว เว่ยเทียนหมิงมาหลอกฉัน และสุดท้ายก็ทิ้งฉันอย่างไร้ความปราณี!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะบังเอิญได้ท่านอาจารย์ที่กำลังผ่านโลกมาช่วยเอาไว้ จนกระทั่งตายไปก็คงไม่ได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอ”
“แต่ในชาตินี้ ...” ดวงตาของหลินหยุนดูไม่แยแส
ทันใดนั้น ประตูของคลินิกก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง
หญิงชุดแดงในวัย 30 ปี อุ้มเด็กชายอายุห้าขวบเอาไว้และเข้ามาอย่างกระวนกระวาย
“คุณหมอ คุณช่วยดูหน่อยว่าลูกชายของเป็นอะไรไป?” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน
หลินหยุนนึกขึ้นมาถึงฉากนี้ในพริบตา
“ที่แท้ฉันกลับมาเกิดในช่วงเมื่อแปดร้อยปีก่อน ตอนฉันอายุ 20 ปี”
หลังบำเพ็ญเซียนมาได้กว่า 800 ปี เขาเป็นผู้มีพรสวรรค์อันยอดเยี่ยม แค่เพียง800ปีก็กลายกษัตริย์เซียน ถูกสรรพโลกยกย่องให้เป็นมหากษัตริย์ชางฉอง
ความทรงจำของกษัตริย์เซียนยังไม่จางหายไป ขอแค่คิดเกี่ยวกับมันขึ้นมา ไม่ว่าจะรายละเอียดในเรื่องใดก็ล้วนหาได้ในความทรงจำ
“ฉันจำได้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุทางการแพทย์ที่ร้ายแรง เด็กคนนี้ถูกเซี่ยหยู่เวยวินิจฉัยว่าเป็นโรคไข้หวัดทั่วๆไป แต่วันต่อมาเด็กกลับเสียชีวิต!”
“อุบัติเหตุทางการแพทย์ครั้งนี้เกือบทำลายชื่อเสียงของตระกูลเซี่ย!”
ด้านหลังโต๊ะประชาสัมพันธ์ เซี่ยหยู่เวยวางโทรศัพท์มือถือลงแล้วรีบเดินมาหาเด็กคนนั้น
หลังจากซักถาม เธอก็เอ่ย “น่าจะเป็นไข้หวัดใหญ่ ฉันจะฉีดยาให้และสั่งยาสำหรับสามวัน เมื่อกลับไปให้ดื่มมากมากๆหน่อย ถ้าพรุ่งนี้ไข้ลดลงแล้วก็ไม่มีปัญหา”
“ขอบคุณคุณหมอ!” หญิงสาวพูดอย่างสุภาพ แต่ดูว่าเธอยังคงไม่สบายใจเล็กน้อยและถามขึ้น “เด็กคนนี้เริ่มพูดจาเลอะเลือนแล้ว เป็นแค่ไข้หวัดจริง ๆ หรือ?”
เซี่ยหยู่เวยปลอบอย่างอดทน “พี่สาวไม่ต้องกังวลนี่ คือคลินิกของฉัน คุณอย่ามองว่าฉันยังเด็ก แต่ฉันร่ำเรียนแพทย์กับพ่อแม่มากว่าสิบปีแล้ว ฉันไม่มีทางมองพลาดไป”
หญิงสาวดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลากว่าสองทุ่มแล้ว เวลานี้ต่อให้ไปโรงพยาบาลใหญ่ ก็ทำได้แค่ให้กุมารแพทย์ดูอาการให้เท่านั้น ไม่ได้ดีไปกว่าคลินิกตระกูลเซี่ย ยังไงเสียคลินิกแห่งนี้ก็เปิดมาหลายปีแล้ว อีกทั้งชื่อเสียงก็ดีมาโดยตลอด
“อย่างนั้น คุณฉีดยาให้เด็กก่อนเถอะ! รบกวนคุณหมอแล้ว!”
“ไม่ต้องเกรงใจ โปรดรอสักครู่!” เซี่ยหยู่เวยเริ่มจ่ายยาให้ลูกของเธอ