ตอนที่ 1022
บทที่ 1023 วิชาลี้ลับของเผ่าโลหิต
October 21, 2026
ลำพังคนเดียว ต่อให้ต้องตกลงไปภายในหุบเขาลึก เพียงแค่ให้ความหวังกับเขาเล็กน้อย เขาก็ยังสามารถที่จะคิดหาวิธีการปีนป่ายขึ้นมาได้
แต่ว่า ถ้าหากแม้แต่ความหวังเพียงเล็กน้อยก็ยังไม่มี มีแต่เพียงความสิ้นหวังอย่างที่สุด
ถ้าอย่างนั้นคนผู้นี้ก็คงจะหมดหวังทุกสิ่งทุกอย่างพังทลายลง
จิตใจของเขา ปณิธานของเขา ต่างก็ถูกทำลายลง
ภาพบนจอมอนิเตอร์ใหญ่ หลินหยุนกำลังเดินอยู่บนซากปรักหักพัง
ซากปรักหักพังเหล่านั้น ที่อยู่เบื้องหน้าของเขา ราวกับพื้นราบเรียบอย่างไรอย่างนั้น
เขาไม่ได้เดินบนซากปรักหักพังไปเรื่อย ๆ ตามอำเภอใจ ดูเหมือนกับว่าจะมีจุดมุ่งหมาย
กองบัญชาการใหญ่กองทัพภาคเหนือ ผู้บังคับบัญชาสูงสุดกับผู้บังคับบัญชาชั้นสูงทั้งหมด กำลังมองดูหลินหยุนผ่านทางหน้าจอมอนิเตอร์ โดยคาดเดาอยู่ว่าเขากำลังคิดจะทำอะไร
ในที่สุด หลินหยุนก็หยุดฝีเท้าลงที่กองซากปรักหักพังแห่งหนึ่ง
หลินหยุนมองไปยังหลุมที่ถูกทับถมปกคลุมด้วยซากของสิ่งก่อสร้าง และพูดขึ้นว่า: “ออกมาเถอะ ไม่ต้องหลบซ่อนตัวแล้ว”
น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง แต่ว่าเหมือนกับใช้ลำโพงอย่างไรอย่างนั้น ดังไปจนถึงภายในหลุม
โคโมโดยิ้มเยาะและพูดขึ้นอย่างเหยียดหยาม: “ไอ้หลินชางฉองคนนี้ คิดที่จะหลอกให้พวกเราออกไป เขาคิดว่าพวกเราจะติดกับอย่างนั้นเหรอ? ”
ไม่คาดคิดว่า ราชาองครักษ์ลับจะลุกยืนขึ้น พร้อมกับพูดด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า: “ออกไปกันเถอะ เขาหาพวกเราพบแล้ว”
“อะไรกัน! นี่เป็นไปได้อย่างไร! ” โคโมโดตกตะลึง
“ราชา ท่านอย่าได้ถูกเขาหลอกเลย หลุมนี้ฉันขุดตั้งนาน อย่างน้อยก็น่าจะลึกประมาณยี่สิบกว่าเมตร เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะหาพวกเราเจอ! ”
ราชาองครักษ์ลับไม่อยากที่จะสนใจเขา แล้วก็กระโดด ลอยตัวขึ้นมาจากหลุม และพูดไว้คำหนึ่ง
“หากนายไม่อยากออกมา คิดจะตายอยู่ในนี้ก็ถือว่าไม่เลวเลย”
โคโมโดตื่นตระหนกขึ้นทันที: “ราชา อย่าได้ทิ้งฉันเอาไว้! ”
พูดจบ ก็กระโดดตามขึ้นมา
ตูม!
ซากปรักหักพังที่ทับถมอยู่ปากหลุม ได้ถูกพลังที่แข็งแกร่งพัดลอยกระเด็นออกไป
ตอนที่พวกเศษซากกระจัดกระจายนั้นลอยผ่านร่างของหลินหยุน ก็ได้ถูกพลังที่ไร้ตัวตนพัดจน
กระเด็นออกไป ซึ่งบริเวณหนึ่งเมตรโดยรอบตัวของหลินหยุนนั้น เหมือนกับพื้นที่ปิดอย่างสมบูรณ์
ราชาองครักษ์ลับกับโคโมโดพุ่งตัวออกมาจากหลุม แล้วมายืนอยู่เบื้องหน้าของหลินหยุน
“แม้แต่ระเบิดนิวเคลียร์ก็ยังไม่สามารถสังหารนายได้ นายเกินขีดจำกัดของมนุษย์ไปแล้ว”
ราชาองครักษ์ลับพูดขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางที่เคารพและยำเกรง
“มนุษย์? ” หลินหยุนยิ้มเล็กน้อย: “นายกับฉันไม่สามารถเรียกว่ามนุษย์ได้อีกแล้ว”
“ในเมื่อนายถือว่าฉันเป็นประเภทเดียวกันกับนาย อย่างนั้นก็ปล่อยฉันไปเถอะ? ” ราชาองครักษ์ลับทำเป็นตบตาเพื่อขอความเมตตา
“ประเภทเดียวกัน? ” หลินหยุนหัวเราะ
“ฉันพูดเมื่อไรว่าเป็นประเภทเดียวกันกับนาย? ”
“ฉันไม่ใช่มนุษย์ เพราะว่าฉันในสายตาของมนุษย์ในปัจจุบันนั้น คือระดับเทพเซียน”
“ส่วนที่นายไม่ใช่มนุษย์นั้น เป็นเพราะนายคือลูกผสมระหว่างเผ่าโลหิตกับเผ่ามนุษย์”
ราชาองครักษ์ลับโกรธเคืองอย่างมาก: “หลินชางฉอง ประเทศจีนของนายมีคำพูดที่ว่านักรบฆ่าได้ แต่เหยียดหยามไม่ได้”
“ต่อให้วันนี้ฉันต้องตายไป ก็จะต้องให้นายชดใช้อย่างสาสม”
เงาร่างของราชาองครักษ์ลับ ได้หายวับไป ทันใดนั้น ทั่วทั้งท้องฟ้าก็ถูกปกคลุมด้วยม่านดำ
น้ำเสียงที่โมโหดังสนั่นกึกก้องอยู่บนท้องฟ้า
“หลินชางฉอง ต่อให้ฉันตาย นายก็จะต้องชดเชยกับความหลงระเริงของนายอย่างสาสม! ”
“เคล็ดระเบิดโลหิต! ”
หลินหยุนสีหน้าค่อย ๆ เคร่งขรึมขึ้น: “วิชาต้องห้ามของเผ่าโลหิต! ”
“นี่เป็นการเดิมพันทุกสิ่งทุกอย่างที่มีความสัมพันธ์กับสายเลือดของนายเลยทีเดียว”
เคล็ดระเบิดโลหิตของเผ่าโลหิตนั้น ไม่ใช่เพียงแต่ระเบิดร่างกายของราชาองครักษ์ลับเท่านั้น แต่จะรวมไปถึงผู้ที่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเขา ซึ่งรวมถึงญาติสนิทและเพื่อนของเขาด้วย
เคล็ดระเบิดโลหิตจะปลิดชีวิตทุกคนที่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับราชาองครักษ์ลับ
แน่นอนว่า ผู้ที่ถูกปลิดชีวิตเหล่านี้ ล้วนเป็นทายาทผู้สืบทอดที่ราชาองครักษ์ลับได้ฝึกฝนพัฒนาขึ้นมา ส่วนคนที่มอบโลหิตให้กับราชาองครักษ์ลับนั้น จะไม่ได้รับผลกระทบ
นี่คือวิชาลับในการตัดขาดผู้สืบสกุลของตนเองโดยแท้
วิชาลับนี้ ได้ถูกเผ่าโลหิตเรียกขานว่าวิชาต้องห้าม ต่อให้เป็นคนของเผ่าโลหิตที่แท้จริงก็ยังไม่เคยใช้วิชานี้มาก่อนเลย
คิดไม่ถึงว่า ลูกผสมบนโลกนี้จะสามารถใช้เคล็ดระเบิดโลหิตได้ด้วย
วิชาลับนี้ จะทำให้ตนเองไร้ผู้สืบสกุล โดยพลังอานุภาพที่แสดงออกมานั้น ก็จะรุนแรงไร้เทียมทานเช่นกัน
หลินหยุนไม่อาจมองข้ามได้
แล้วก็ก้าวเดินออกมาอย่างรวดเร็ว
พร้อมกับแสดงอิทธิฤทธิ์ขึ้นนภาในทันที
หลินหยุนยืนตัวตรง แล้วก้าวย่ำออกไปบนความว่างเปล่าที่อยู่เบื้องหน้า ราวกับว่าที่ตรงนั้น