บทที่ 103 เครื่องราง

บทที่ 103 เครื่องราง

ฉินอู๋ซวงแสยะยิ้มพร้อมทั้งตวาดเสียงดัง " หลินชางฉอง แกอย่าฝันหวานไปหน่อยเลย ต่อให้ต้องตาย ชั้นก็ไม่มีวันยอมแพ้แกแน่!”

หลินหยุนพูดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกว่า "ถ้าอย่างนั้น แกก็ไปตายซะ!"

พูดจบ หลินหยุนก็เดินตรงไปที่ข้างตัวฉินอู๋ซวง แล้วยกขาข้างหนึ่งขึ้นเหยียบลงไปบนหน้าอกเขา หน้าอกของฉินอู๋ซวงถูกเหยียบจนยุบไปทั้งแถบ ขาดใจตายลงตรงนั้นทันที!

หา!

นี่มัน……

คนตระกูลฉินตื่นตระหนก หวาดผวาจนหน้าซีดกันไปหมด กระทั่งพวกเส้เทียนหัวก็ยังกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากด้วยเช่นกัน วิธีที่หลินหยุนแสดงให้ทุกคนเห็นนั้น เป็นอะไรที่โหดเหี้ยมเกินจะรับได้ไปหน่อยแล้ว

หลินหยุนสีหน้าไร้ความรู้สึก ทำเหมือนว่าเขาแค่เหยียบมดตายไปตัวนึงเท่านั้น จากนั้นก็พูดซ้ำคำเดิมว่า "จะยอมแพ้ หรือว่า จะยอมตาย!"

หลินหยุนเดินไปข้างหน้าทีละก้าว ทุกคนในตระกูลฉินต่างก็รู้สึกว่า แค่จะหายใจก็ยังรู้สึกกดดันไปหมด เหมือนกับว่าเทพแห่งความตายกำลังค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว ๆ อย่างไรอย่างนั้น

คนตระกูลฉินบางคนเริ่มถอยหลังไปบ้างแล้ว แต่พวกทายาทสายตรงของตระกูลฉินกลุ่มนั้น กลับไม่คิดที่จะยอมแพ้

"สู้แบบยอมแลกชีวิตกับมันเลย!"

หนึ่งในลูกหลานสายตรงของตระกูลฉินร้องตะโกนขึ้นมาเสียงหนึ่ง ทันใดนั้น ลูกหลานสายตรงอีกเจ็ดแปดคนก็กระโดดออกมา บุกเข้าโจมตีหลินหยุนอย่างรวดเร็ว หลินหยุนต่อยเข้าใส่หนึ่งคนหนึ่งหมัด ฝีเท้าที่ก้าวออกไปไม่มีหยุดแม้แต่วินาทีเดียว พวกที่เข้ามาโจมตีทั้งหมดต่างก็ตกตายด้วยน้ำมือเขา

ในเวลานี้ พวกลูกหลานสายตรงของตระกูลฉิน ต่างถูกสังหารจนหมดสิ้นแล้ว

เมื่อมองไปยังร่างที่นอนตายเป็นศพเกลื่อนพื้น พวกตระกูลฉินที่เหลือต่างก็ขวัญหนีดีฝ่อไปตามๆกัน นี่มันเทพสังหารตัวเป็น ๆ เลยชัด ๆ!

หากยังไม่ยอมแพ้อีกล่ะก็ เขาสามารถฆ่าทุกคนจนหมดได้จริงๆ!

"ปรมาจารย์หลิน ผมขอยอมแพ้!" ลูกศิษย์คนหนึ่งของตระกูลฉิน คุกเข่าลงตรงหน้าหลินหยุน

เมื่อมีคนนำคนแรกแล้ว ก็มีคนที่สอง ที่สามตามมาทันที ... ไม่ถึงหนึ่งนาทีพวกตระกูลฉินที่เหลือทั้งหมด ต่างก็มาคุกเข่าตรงหน้าหลินหยุนเพื่อประกาศยอมแพ้

พวกเส้เทียนหัวที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่อีกด้าน ต่างก็ตกตะลึง ปากอ้าตาค้างกันไปหมดแล้ว ยุคนี้เป็นสังคมที่มีกฎหมายบ้านเมืองมารองรับนะ ต่อให้เป็นพวกเขา ก็ใช่ว่าจะกล้าฆ่าคนได้ง่ายๆเสียเมื่อไหร่ ที่เป็นไปได้มากมากที่สุดก็คือการลอบฆ่าในที่ลับ

แต่หลินหยุนเป็นคนที่ทำอะไรโจ่งแจ้งมาก เข่นฆ่าจนคนตระกูลฉินที่เหลือ ต้องคุกเข่าสาบานว่าขอยอมแพ้!

นี่มันจะน่าตื่นตะลึงเกินไปแล้ว!

หลังจากที่คนตระกูลฉินประกาศยอมแพ้ จู่ๆหลินหยุนก็หันขวับ แล้วมองไปที่พวกเส้เทียนหัว

“ แล้วพวกแกล่ะ?” หลินหยุนถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

บรรดาขาใหญ่ ผู้ทรงอิทธิพลทั้งหลายในกลุ่มเส้เทียนหัวต่างตกใจจนผงะ เมื่อมองใบหน้าที่ดูเหมือนไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ ทั้งสิ้นของหลินหยุน พวกเขาก็เริ่มคิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าหลินหยุนจะแข็งแกร่งมาก แต่ยุคนี้มันเป็นยุคแห่งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแล้ว การจะพึ่งพาแต่พลังบู๊เพียงอย่างเดียว มันก็ยังไม่พออยู่ดี

ถ้าพวกเส้เทียนหัวยอมแพ้ หลังจากนี้ไป พวกเขาก็จะเป็นน้องชายของหลินหยุน เมื่อเปรียบเทียบกับการเป็นลูกพี่ใหญ่ ตราบเท่าที่สมองไม่ได้มีปัญหาจนโง่ไปแล้ว ไม่ว่าใครต่างก็ต้องเลือกข้อหลังอย่างแน่นอน

“ยอมแพ้ หรือว่า ยอมตาย!” เสียงอันเฉยชาราบเรียบของหลินหยุนดังขึ้นอีกครั้ง

พวกเส้เทียนหัวตัวสั่นเทิ้ม พวกเขาไม่จำเป็นต้องสงสัยอะไรให้มากเลยว่า ถ้าพวกเขาปฏิเสธไม่ยอมแพ้ หลินหยุนจะต้องฆ่าพวกเขาทิ้งตรงนี้อย่างแน่นอน

"ผมขอยอมแพ้อย่างเต็มใจ หลังจากนี้ยินดีทำตามคำสั่งของคุณหลินอย่างเคร่งครัด!" เส้เทียนหัวเป็นคนแรกที่แสดงจุดยืนของตัวเอง ปัจจัยอื่นยังไม่ต้องพูดถึง การที่หายอดฝีมืออย่างหลินหยุนมาเป็นที่พึ่งพิงได้ อันที่จริงก็นับเป็นเรื่องที่ไม่เลวเลยทีเดียว

เมื่อเห็นว่าเส้เทียนหัวยอมแพ้แล้ว ฟางเยว่กับฉีว่างหมิงต่างก็ไม่ใช่คนโง่ จึงพูดทันทีว่า "ชิงหยางฟางเยว่ ขอยอมแพ้อย่างเต็มใจ หลังจากนี้ยินดีทำตามคำสั่งของคุณหลินอย่างเคร่งครัด!"

"หลอซาน ฉีว่างหมิง ขอยอมแพ้อย่างเต็มใจ หลังจากนี้ยินดีทำตามคำสั่งของคุณหลินอย่างเคร่งครัด!"

พวกคนที่เหลือส่วนใหญ่ เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของหัวหน้าใหญ่ทั้งสาม เมื่อนายใหญ่ยอมแพ้แล้ว พวกเขาย่อมไม่กล้าต่อต้านคัดค้านใดๆเป็นธรรมดา

ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งเมื่อครู่นี้ของหลินหยุน ก็เป็นข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนมากสำหรับทุกคนแล้ว ว่าการท้าทายพวกที่มีพลังเทียมฟ้าเทียมสวรรค์นั้น จุดจบจะเป็นอย่างไร การยอมจำนนต่อคนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าอับอายสักนิด

หลินหยุนพยักหน้ารับรู้ แม้ว่าเขาจะไม่เห็นกองกำลังที่เป็นคนธรรมดาเหล่านี้ในสายตา แต่ถึงอย่างไร เขาก็ยังต้องอาศัยอยู่บนโลกนี้ไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง มีหลายสิ่งหลายอย่างที่จำเป็นต้องยืมแรงของคนเหล่านี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เวลาที่พลังของเขาไม่เพียงพอที่จะใช้รับมือกับพวก ปืนใหญ่อากาศยาน ของโลกทางนี้ กองกำลังเหล่านี้ก็ยังพอมีประโยชน์นำมาใช้สอยได้

หลินหยุนมองพวกเส้เทียนหัวทั้งสาม แล้วพูดขึ้นว่า "เลือกคนที่ดูแลรับผิดชอบเรื่องจิปาถะได้มาสองคน แล้วเลือกคนรับผิดชอบเรื่องบัญชีได้มาอีกสองคน ตามฉันไปบ้านตระกูลฉิน"

"รับทราบ!" พวกเส้เทียนหัว รีบจัดหาคนที่มีความสามารถตามที่ว่านี้ให้หลินหยุนทันที พวกเขาไม่จำเป็นต้องถาม ก็รู้อยู่แล้วว่าหลินหยุนคิดจะทำอะไร

ลูกหลานสายตรงของตระกูลฉิน ตายไปหมดแล้วในการต่อสู้ครั้งนี้ แต่กิจการมากมายใหญ่โตของตระกูลฉินทั้งหลายเหล่านั้น ก็ไม่ควรปล่อยให้มันสูญไปเปล่าๆ!

หลินหยุนกำลังจะเข้ายึดครองตระกูลฉิน!

"ไปเถอะ ไปตระกูลฉิน" หลินหยุนพูดกับคนตระกูลฉิน