บทที่ 1055 บ่าวรับใช้ของพลูโต

ในขณะที่การจู่โจมของคู่สังหารไฟหนาวเมื่อจวนจะมาถึงตัวหลินหยุนนั้น ทันใดนั้นก็หลอมรวมเข้าด้วยกันทันที

ลำแสงสีแดงและแสงสีขาวก็สลับไขว้กัน ระเบิดประกายแสงหลากสีกลุ่มหนึ่งออกมา

แต่ว่ากลิ่นอายที่เปล่งประกายออกมานั้น กลับแข็งแกร่งกว่าการโจมตีเดี่ยวของคนทั้งสองเมื่อครู่อีกหลายเท่าตัว

หลินหยุนสีหน้าแสดงอาการตกใจออกมา “ถึงกับเป็นพลังจากกฎเกณฑ์ธรรมชาติ!”

“คิดไม่ถึงจริงๆเลย อยู่ในโลกตะวันตกนี้ ถึงกับยังได้พบกับผู้บำเพ็ญพิเศษที่สามารถควบคุมพลังจากกฎเกณฑ์ธรรมชาติได้!”

สิ่งที่พวกเขาทั้งสองคนสามารถควบคุมได้ ก็คือกฎเกณฑ์ธรรมชาติของน้ำและไฟ

“อาศัยคุณสมบัติพิเศษที่ว่าน้ำกับไฟไม่อาจรวมกันได้ แล้วแข็งขืนทำให้น้ำกับไฟรวมกัน จนทำให้ก่อเกิดพลังทำลายล้างที่แข็งแกร่งออกมาได้”

“ถูกต้อง!”

หลินหยุนสามารถเข้าใจถึงความเป็นมาของทั้งสองคนอย่างชัดเจน

ขณะที่พูดจากันอยู่นั้น การโจมตีของทั้งสองคนก็มาถึง

หลินหยุนยกมือทั้งสองขึ้นในท่าแบกโลกไว้ หลังจากนั้นก็กดพลังแรงจู่โจมของทั้งสองคนให้ลงไปอย่างแรง

โป้ง！

เกิดคลื่นพลังแรงมหาศาลราวกับลูกระเบิดลูกหนึ่งระเบิดขึ้นจากใต้พื้นดิน

พลังทำลายล้างที่ระเบิดออกมาจากการแข็งขืนรวมน้ำกับไฟให้เข้าด้วยกันนั้น แม้แต่หลินหยุนที่คิดจะใช้วิธีปะทะโดยตรง ก็ยังต้องแลกกับบางอย่างเพื่อเป็นการชดใช้อย่างสาสม

ดังนั้น หลินหยุนจึงใช้พลังแรงที่พอเหมาะ นำเอาพลังทำลายล้างนั้นลงไปอยู่ใต้ดิน

คาร์นอตวิลเลียมก็ตะโกนพูดว่า “หลินหยุน อย่าได้ประมาทเชียว ทั้งสองคนนี้เป็นที่เลื่องลือในตำนาน ยังแข็งแกร่งกว่าคิงคองซีซ่าร์นั้นอีกเลย!”

“ได้ข่าวว่าพวกเขาเฝ้าปกป้องรักษาสถานที่แห่งหนึ่ง ตลอดยี่สิบปีมานี้ไม่มีข่าวคราวอะไรเลย คิดไม่ถึงว่าถึงกับถูกคนจ้างมาฆ่าคุณ”

หลินหยุนมองดูทั้งสองคน แล้วพูดเยาะเย้ยว่า “พวกเขาเป็นคนขององค์กรเทพมรณะ”

ในที่สุดหนึ่งในคู่สังหารไฟหนาวก็พูดขึ้นว่า “ฆ่าแกแล้ว ก็สามารถกลายเป็นผู้นำคนต่อไปขององค์กรเทพมรณะได้”

“หลินชางฉอง ในเมื่อแกมาโลกตะวันตกแล้ว งั้นก็ควรจะอยู่ต่อไปเลย!”

หลินหยุนพูดอย่างเรียบๆว่า “ถ้าคิดจะให้ฉันอยู่ต่อไปละก็ ต้องดูว่าพวกคุณมีความสามารถขนาดนั้นหรือไม่”

“ดาบมา!”

หลินหยุนยกมือขึ้น ดาบเฮ่าเทียนพร้อมด้วยลำแสงสีแดง ส่งเสียงดังเบาๆ ลอยวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า

หลังจากนั้น ก็แทงไปยังคู่สังหารไฟหนาว

ทั้งสองคนนั้นไม่ได้มองดูดาบเฮ่าเทียนเลย ขณะเดียวกันก็ยื่นมือชกหมัดออกไปกลางอากาศหนึ่งที

ลำแสงสีขาวแดงทั้งสองราวกับเจียวสองตัว บินวนเวียนผัวพันอยู่รอบๆ ผสมผสานเข้าด้วยกัน

โป้ง!

ดาบเฮ่าเทียนที่ไม่เคยพลาดเลย ถึงกับถูกกระแทกจนกระเด็นลอยออกไป

“หลินชางฉอง ตายเสียเถอะ!”

ทั้งสองคนสามารถสยบดาบเฮ่าเทียนได้แล้ว ทำให้ความมั่นใจเพิ่มมากขึ้น เงาร่างทั้งสองก็กระโดดขึ้นไปรวมกันอยู่กลางอากาศ แล้วชกหมัดออกไปพร้อมกันอีกครั้งหนึ่ง

ช่วงจังหวะเวลาที่พวกเขาออกหมัดนั้น ก็เหมือนมีกระแสจิตที่ตรงกัน เป็นไปอย่างพร้อมเพรียงกันมาก ต่อให้ฝึกฝนมาเป็นหลายพันครั้งก็เกรงว่ายังไม่สามารถทำได้เลย

ก็เป็นเพราะเหตุนี้ พวกเขาทั้งสองคนจึงโจมตีออกไปพร้อมกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ

อย่างน้อย นั่นก็คือพลังของน้ำกับไฟ เป็นพลังที่ไม่มีอะไรสามารถทัดเทียมได้ เป็นพลังแรงที่ไม่สามารถยอมกันได้มากที่สุด

แต่ว่า พวกเขากลับแข็งขืนทำให้น้ำกับไฟหลอมรวมกันจนได้

ถึงแม้จะเป็นสาเหตุโดยบังเอิญอย่างน่าสงสัยก็ตาม แต่ว่าพวกเขาก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

หลินหยุนสีหน้าไร้ความรู้สึก ยื่นมือออกไป ดาบเฮ่าเทียนก็ส่งเสียงร้องเบาๆ แล้วลอยกลับลงมาอยู่ในมือของหลินหยุน ราวกับว่ากำลังระบายความอัดอั้นตันใจของตัวเองกับหลินหยุนอยู่

“ไฟหนาวสองฟาด！”

ท่ามกลางอากาศนั้น การจู่โจมพร้อมกันของทั้งสองคนก็เสร็จสิ้นแล้ว

การโจมตีครั้งนี้ แข็งแกร่งกว่าสองครั้งที่ผ่านมา หลังจากที่ทั้งสองคนร่วมมือกันโจมตีครั้งนี้แล้ว เหงื่อก็ไหลออกมาท่วมศีรษะ

จะเห็นได้ว่าการโจมตีครั้งนี้ เป็นการโจมตีที่รุนแรงที่สุดจากการใช้พลังแรงทั้งหมดอย่างเต็มที่ของพวกเขา

ดาบเฮ่าเทียนในมือของหลินหยุนก็ขีดเส้นลงไปบนพื้นดิน แล้วค่อยๆลอยขึ้นไปสู่ท้องฟ้า

“ข้ามีหนึ่งกระบี่ที่ทลายนภาได้!”

ดาบทะลุสวรรค์ในเก้ากระบี่ต้าเต๋า!

คราวนี้ ล้วนเป็นการปะทะกันของพลังแรงทั้งสิ้น

ดาบทะลุสวรรค์ของเก้ากระบี่ต้าเต๋านั้น ปะทะกับพลังทำลายล้างที่เกิดจากการระเบิดของน้ำกับไฟ

พลังแรงที่ไม่เหมือนกันเลยทั้งสองอย่างนี้ ก็เป็นพลังแรงสองชนิดที่แข็งแกร่ง เหมือนกัน

แต่ว่า ดาบทะลุสวรรค์ของหลินหยุนสามารถเอาชนะทุกอย่างได้ ไม่เคยพลาดท่าเสียทีเลย สามารถฟาดฟันทุกสิ่งตรงหน้าได้ ไม่มีสิ่งใดสามารถต้านทานไว้ได้