ตอนที่ 1075
บทที่ 1076 เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในตระกูลนิ่ง
October 21, 2026
หลังจากที่หลินหยุนกลับมาถึงประเทศจีนแล้ว
ก็ได้กลับไปยังชางฉองกรุ๊ปทันที
เมื่อเห็นหลินหยุนกลับมาอย่างปลอดภัย ฉินหลันที่หวาดผวามาโดยตลอดก็รู้สึกวางใจลงได้เสียที
หลินหยุนมองดูฉินหลัน รู้สึกว่าควรจะให้เธอได้รับรู้เรื่องทั้งหมดจะดีกว่า
“หลี่เอนห้าวตายแล้ว!”
ฉินหลันอึ้งไปเล็กน้อย สายตาแสดงออกถึงความโศกเศร้า แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
ในเมื่อหลินหยุนฆ่าเขาตาย งั้นก็แสดงว่าเขาจะต้องทำอะไรที่เกินเลยไปอีกอย่างแน่นอน
ฉินหลันพูดด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “ความจริงแล้วคุณไม่ต้องพูดเรื่องนี้กับฉันก็ได้ ประสบการณ์ที่ผ่านมาไม่กี่วันนี้ ฉันก็ถือซะว่าเป็นความฝันไปก็แล้วกัน!”
“ฉันก็ยังคงเป็นลูกกำพร้าคนนั้นเหมือนเดิม ก็ถือซะว่าไม่เคยรู้จักกับพวกเขามาก่อนก็แล้วกัน!”
หลินหยุนพูดด้วยเสียงอบอุ่นว่า “ไม่นะพี่ฉินหลัน คุณไม่ใช่ลูกกำพร้า ที่นี่ก็คือบ้านของคุณ ฉันก็คือน้องชายแท้ๆของคุณไง!”
ขอบตาของฉินหลันชุ่มไปด้วยน้ำตา พยักหน้าแล้วพูดว่า “ถูกต้อง คุณพูดถูกแล้ว ฉันไม่ใช่ลูกกำพร้า ฉันยังมีบ้าน!”
หวางซูเฟินมองดูหลินหยุนด้วยความอุ่นใจ พยักหน้าแล้วพูดว่า “เจ้าเด็กบ้า ในที่สุดแกก็พูดจาถูกต้องสักเรื่องมั่งแล้ว!”
“ฉินหลัน ต่อไปนี้ที่นี่ก็คือครอบครัวของคุณ ฉันก็คือแม่ของคุณ!”
“สำหรับเจ้าเด็กบ้านั่น คุณคิดอยากจะให้เขาเป็นน้องชาย หรืออาจจะเป็นอย่างอื่นก็ได้ งั้นก็แล้วแต่ความคิดของคุณก็แล้วกัน เพียงแค่คุณตัดสินใจแล้วบอกฉันมา ฉันจะให้เจ้าเด็กบ้านี่ทำตามทุกอย่างเลย!”
ความหมายในคำพูดของหวางซูเฟินนั้น ก็ชัดเจนอย่างไม่ต้องสงสัยอีกแล้ว
ฉินหลังฟังแล้วใบหน้าแดงก่ำไปหมด
“ท่านประธานคะ ฉันยังมีธุระบางอย่าง ขอตัวกลับไปจัดการก่อนนะคะ”
หวางซูเฟินหัวเราะแล้วพูดว่า “ยังไงเหรอ เขินหรือยังไง?”
“ได้ ไปเถอะ! พอดีฉันก็ยังมีเรื่องที่จะคุยกับเจ้าเด็กบ้านี้อีก?”
หลินหยุนมองดูหวางซูเฟินด้วยสีหน้าจนปัญญา ครั้งแรกที่เขาพบว่าคุณแม่ถึงกับมีพรสวรรค์ในการเป็นแม่สื่ออีกด้วย
“ท่านจะพูดอะไรกับผมเหรอครับ? ท่านแม่ครับ!” หลินหยุนถามด้วยรอยยิ้ม
จู่ๆสีหน้าของหวางซูเฟินก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที มองดูหลินหยุนแล้วพูดว่า “แกตามฉันมาหน่อย!”
ในใจหลินหยุนก็รู้สึกสงสัย ดูจากท่าทีของคุณแม่แล้ว จะต้องเป็นเรื่องใหญ่อย่างแน่นอนเลย!
หวางซูเฟินพาหลินหยุนไปยังโรงแรมแห่งหนึ่งในเครือของชางฉองกรุ๊ป
“ท่านประธาน!”
พนักงานโรงแรมที่เห็นหวางซูเฟินจู่ๆก็มาถึง ต่างก็ตกใจกันไปหมด
หวางซูเฟินพูดว่า “ไม่ต้องมากพิธี พวกคุณทำงานไปเถอะ!”
หลังจากนั้น ก็พาหลินหยุนไปยังห้องสูทห้องหนึ่ง
หวางซูเฟินเคาะประตูห้อง “โหย่วหรง ฉันเอง!”
โหย่วหรง? หลินหยุนขมวดคิ้ว หรือว่าจะเป็นสาวงามที่สุดในเมืองหลวงนิ่งโหย่วหรงคนนั้น?
ในไม่ช้า ประตูห้องก็เปิดออก นิ่งโหย่วหรงดวงตาทั้งคู่แดงก่ำยืนอยู่หน้าประตู สิ่งที่ทำให้หลินหยุนตกใจก็คือ เธอถึงกับใส่ชุดไว้ทุกข์ทั้งตัว
คำโบราณกล่าวไว้ว่าหญิงสาวจะดูงดงาม เมื่อใส่ชุดขาว!
ความงามของนิ่งโหย่วหรงในขณะนี้สวยแบบเศร้าๆอย่างหนึ่ง ทำให้คนรู้สึกหัวใจสลาย
“น้าหวาง เชิญเข้ามาค่ะ!” นิ่งโหย่วหรงพูด
หวางซูเฟินมองดูหลินหยุนแวบหนึ่ง สายตาแสดงการแจ้งเตือนบางอย่าง แล้วพูดว่า “เข้าไปกันเถอะ!”
หลินหยุนไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคุณแม่ แต่ว่าก็ยังแปลกใจเรื่องที่นิ่งโหย่วหรงใส่ชุดไว้ทุกข์ในตอนนี้
ตระกูลนิ่งเป็นตระกูลใหญ่ของเมืองหลวง ถึงแม้จะสู้สี่ตระกูลใหญ่ไม่ได้ก็จริง แต่ว่าถ้าเทียบกับมณฑลอื่นๆในประเทศจีนละก็ ถือว่าเป็นตระกูลใหญ่ระดับแนวหน้าทีเดียว”
นิ่งโหย่วหรงไว้ทุกข์ให้ใครเหรอ?
หลินหยุนจำได้ว่า คราวที่แล้วตอนที่เขาไปรักษาโรคให้กับนายท่านนิ่งนั้น ร่างกายของพ่อนิ่งโหย่วหรงก็ยังแข็งแรงดีอยู่ ส่วนนายท่านหลังจากที่เขารักษาให้หายดีแล้ว อย่างน้อยก็น่ามีอายุยืนยาวถึงสิบกว่าปีได้
ตระกูลนิ่งมีใครตายกันแน่?
“น้าหวางเชิญนั่งค่ะ ฉันจะไปริมน้ำชาให้ท่าน!” นิ่งโหย่วหรงพูด
หวางซูเฟินรีบห้ามไว้ “โหย่วหรงไม่ต้องหรอก ฉันพาหลินหยุนมาแล้ว พวกเราคุยเรื่องสำคัญเลยดีกว่านะ!”
หลินหยุนในใจนึกสงสัย หรือว่าเรื่องนี้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวเขาเองด้วย?
ดวงตาที่สะสวยของนิ่งโหย่วหรงมองดูหลินหยุน ใบหน้าอันเลอโฉมบวกกับสีหน้าท่าทางที่น่าสงสารจากการสวมชุดไว้ทุกข์นั้น แม้แต่หลินหยุนเองมองดูแล้วก็ยังรู้สึกตกตะลึงในความงามเลย!
ทันใดนั้น นิ่งโหย่วหรงก็คุกเข่าลงตรงหน้าหลินหยุน พูดด้วยเสียงมุ่งมั่นว่า “ขอให้ปรมาจารย์หลินรับฉันเป็นลูกศิษย์ด้วยค่ะ!”
มันเรื่องอะไรกันแน่!