บทที่ 1106 ระเบิดโปรตอนฟิชชั่น

คนของตระกูลหวางรู้สึกว่า

พลังการโจมตีที่แข็งแกร่งขนาดนั้นของหลินหยุนก็ยังไม่สามารถทำลายเมคาทองคำได้ อย่างนั้นต่อไป ก็คงจะไม่สามารถคุกคามอะไรเมคาทองคำได้อีกแน่นอน

จุดจบของหลินหยุน ก็ต้องตายลงด้วยน้ำมือของเมคาทองคำอย่างแน่นอนแล้ว

ส่วนดินแดนเล็ก ๆ ของกรีนแลนด์ ก็จะกลายเป็นสถานที่ฝังศพของหลินหยุน

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้พวกเขาคาดคิดไม่ถึงอย่างมากก็คือ เรื่องราวกลับไม่ได้เป็นไปตามที่พวกเขา คิดจินตนาการกันเอาไว้

ขณะที่พวกเขาคิดกันอยู่ว่า หลินหยุนคงจะไม่มีความสามารถอะไรที่จะคุกคามต่อเมคาทองคำได้แล้วนั้น หลินหยุนก็พลันบุกเข้าโจมตีด้วยพลังอานุภาพที่ไร้เทียมทานอีกครั้งทันที

ส่วนเมคาทองคำของสหรัฐอเมริกาที่เป็นความคาดหวังของพวกเขานั้น กลับถูกทำลายกำจัดลงในพริบตา แหลกสลายกลายเป็นผุยผง

ท่ามกลางห้องโถงของตระกูลหวาง ที่มีหวางโส่วหลี่เป็นเจ้าบ้านในปัจจุบัน รวมถึงรุ่นที่สามอย่างหวางเจ๋อและคนอื่น ๆ เวลานี้ต่างก็เบิกตาโพลง และถึงขนาดเกือบลืมหายใจกันเลยทีเดียว

ห้องโถงขนาดใหญ่ เงียบกริบกันไปทั้งหมด

ผ่านไปสักพัก ก็มีเสียง “เอื๊อก” ดังขึ้น โดยไม่รู้ว่าใครกำลังกลืนน้ำลาย

หวางโส่วหลี่สูดลมหายใจลึก สีหน้าขาวซีด “หลินหยุนคนนี้......นึกไม่ถึงว่าจะน่าสะพรึงกลัว ได้มากถึงขั้นนี้ นี่......คือพลังอานุภาพของเทพเซียนแล้ว! ”

เมื่อเขาพูดจบลง ผู้อาวุโสอีกคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้นอย่างสิ้นหวัง และขมขื่นว่า “ตระกูลหวางของฉัน เกรงว่าจะไม่มีโอกาสพลิกผันสถานการณ์กลับคืนมาได้อีกแล้ว! ”

อีกคนหนึ่งได้ยินดังนั้น ก็รีบลุกยืนขึ้นทันที พร้อมกับพูดขึ้นด้วยความโมโห และท้อแท้ใจว่า “ตระกูลหวางจบสิ้นแล้ว ตระกูลหวางคงจะจบสิ้นแล้วจริง ๆ! คงจะไม่มีโอกาสอะไรอีกแล้ว! ”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ช่างน่าขันเสียจริงที่เจ้าบ้านอาวุโสคนก่อนทั้งที่ฉลาดและมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่กลับได้ทำการตัดสินใจที่ผิดพลาดมหันต์ที่สุดในชีวิต โดยได้ขับไล่หลินหยุนผู้ที่มีความสามารถดุจดั่ง เทพเซียนออกไปจากตระกูล ทำให้ตระกูลหวางของเราต้องมายืนอยู่ในฝั่งตรงข้ามของเขา ส่วนตัวเขานั้นได้เสียชีวิตจากไปแล้ว แต่ตระกูลหวางของเรากลับต้องมาจบสิ้นไม่มีทางที่จะฟื้นคืนได้ตลอดไปแล้ว! ”

“หลินหยุนผู้นี้ เดิมทีเป็นลูกชายดีเด่นผู้สืบทอดของพวกเราตระกูลหวาง! เดิมทีเป็นลูกชายดีเด่น ผู้สืบทอดของพวกเราตระกูลหวาง! ฉันเสียใจมากจริง ๆ ที่ในตอนนั้นไม่ยอมที่จะพยายามขัดขวางการตัดสินใจของพี่ใหญ่! ”

“ฉันเสียใจจริง ๆ......”

ผู้อาวุโสบ้าคลั่งอย่างสิ้นสติ ร้องไห้ฟูมฟายอย่างหนัก

แต่กลับไม่มีผู้ใดเข้าห้ามปราม โดยที่ทุกคนต่างก็มีสีหน้าท่าทางที่ย่ำแย่กันเหลือเกิน

ในจิตใจของพวกเขา ก็มีความนึกคิดเช่นเดียวกันนี้โดยไม่ต่างกัน

ทันใดนั้น หวางเจ๋อที่ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรเลยก็ได้ใช้มือตบลงไปโต๊ะอย่างรุนแรง

เขาลุกยืนขึ้นทันที พร้อมกับพูดขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางที่หม่นหมองว่า “ปู่สี่ ทุกท่าน ตอนนี้ยังไม่ถึง

เวลาที่ทุกคนจะยอมแพ้! ”

“ตอนนี้หลินหยุนก็เพียงแค่เอาชนะเมคาทองคำตนหนึ่งของสหรัฐอเมริกาได้ก็เท่านั้นเอง! ”

“ฉันมั่นใจว่า สหรัฐอเมริกาจะยังคงมีไพ่เด็ดที่แข็งแกร่งกว่านี้อยู่อีกอย่างแน่นอน! ”

“หลินหยุน จะต้องตายอย่างแน่นอน! ”

“เมื่อเขาตายไป ชางฉองกรุ๊ปก็ไม่มีที่พึ่งพิงอีกต่อไป เมื่อถึงเวลานั้น อาศัยพื้นฐานของพวกเราตระกูลหวาง ก็สามารถที่จะฟื้นคืนความยิ่งใหญ่กลับมาได้อย่างแน่นอน! ”

หวางโส่วหลี่ได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้าเห็นด้วย และพูดขึ้นอย่างหนักแน่นว่า “ถูกต้อง! หวางเจ๋อ พูดได้ถูกต้อง! ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่พวกเราจะมายอมแพ้! ”

แต่ ถึงแม้จะพูดแบบนี้ สีหน้าท่าทางของทุกคนต่างก็ยังคงหม่นหมองเศร้าโศกกันอยู่ดี

ทางฝั่งนี้ เมื่อเมคาทองคำได้ถูกทำลายลงในพริบตา ภายในคฤหาสน์ที่อยู่ใจกลางของเกาะพวกกลุ่มนายพลของสหรัฐอเมริกาที่นำโดยโดโนแวนนั้นต่างก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที

พวกเราไม่อยากจะเชื่อว่า หลังจากที่โจมตีด้วยพลังอันสะเทือนเลือนลั่นแล้ว หลินหยุนยังสามารถ ที่จะใช้พลังโจมตีที่มีอานุภาพทำลายล้างอันรุนแรงแบบนี้ได้อีก

โดโนแวนตั้งสติกลับคืนมาได้ก่อน แล้วรีบหันหน้ามาตะโกนบอกกับทุกคนว่า “รีบนำตัวประกันทั้งสองคน ออกไปจากเกาะแห่งนี้เดี๋ยวนี้ พร้อมกับเตรียมใช้ระเบิดโปรตอนฟิชชั่น เร็ว เร็วเข้า! ”

“รับทราบ! ”

นายพลคนหนึ่งที่อยู่ด้านข้างรีบตอบรับขึ้นทันที แล้วก็หันหลังวิ่งตรงไปยังห้องควบคุมส่วนกลางส่วนอีกกี่คนนั้นก็ได้รีบนำตัวของหวางซูเฟินและฉินหลัน ตามหลังโดโนแวน ไปยังห้องควบคุม การบินที่อยู่ด้านข้างอย่างรวดเร็ว