บทที่ 1140 ความกังวลของฉินเหมย

เมื่อฉินชิงถงได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายทันที จากนั้นเธอก็พูดอย่างดูถูก "มันไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้หลินหยุนอาจจะแข็งแกร่งก็จริง แต่เขาก็มีแค่นี้เท่านั้น"

"คนอวดดีเย่อหยิ่งอย่างเขา ไม่มองใครอยู่ในสายตาเลย ฉันคิดว่าเขาเป็นคนอย่างนี้แหละ อนาคตของเขาคงไม่สามารถประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน!"

"คนอย่างเขา ไม่สามารถเทียบฉู่เทียนได้เลย

ฉินเหมยส่ายหัวอย่างจำใจ "ชิงถง เธอน่าจะเข้าใจยอดฝีมือแดนยาทองผิดไปหรือเปล่า? คุณรู้ไหมว่ายอดฝีมือแดนยาทองคนหนึ่งนั้นแข็งแกร่งมากแค่ไหน?"

ฉินชิงถงพูดอย่างเย็นชา "ฉันรู้อยู่แล้ว! แต่คุณแม่ก็ไม่ต้องพูดโอเวอร์ขนาดนั้น ระหว่างแดนยาทองด้วยกัน ความแข็งแกร่งมันก็ห่างกันราวฟ้ากับดินเหมือนกัน!"

"และหลินหยุนคนนั้นก็ไม่ได้เป็นยอดฝีมือแดนยาทองจริงๆ!"

"เขาจะสามารถเข้าสู่แดนยาทองได้หรือเปล่า มันยังเป็นเรื่องที่ไม่มีใครสามารถคาดการณ์ได้!"

"แต่ฉู่เทียนนั้นไม่เหมือนกัน!"

"ถ้าเขาเข้าสู่สำนักสุริยันและกลายเป็นศิษย์สายใน เขาจะฝึกฝนถึงแดนยาทอง มันเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว!"

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินชิงถง ทำให้ฉินเหมยอดไม่ไหวและส่ายหัวทันที

เธอหายใจลึกๆอีกครั้งและพูด "ชิงถง ทำไมคุณถึงรังเกียจเสี่ยวหยุนขนาดนี้?"

ฉินชิงถงพูดอย่างเย็นชา "คุณแม่ เรื่องนี้คุณโทษฉันไม่ได้ ฉันไม่ได้รังเกียจเขาเลย!"

"แต่ฉันขอพูดตามตรง ถ้าคุณยังหวังว่าพวกเราสองคนจะคบหากัน เรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้ คุณอย่าเสียแรงโดยเปล่าประโยชน์เลย!"

"มีอีกเรื่องหนึ่ง ท่านจินเคยพูดไว้แล้ว เขาจะมาหาเรื่องหลินหยุนอย่างแน่นอน!"

"ฉันขอเตือนคุณ ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็ให้เขารีบออกจากตระกูลฉินของพวกเราเลย ไม่งั้นปัญหาจะตามมาหาพวกเราอย่างแน่นอน!"

เมื่อฉินเหมยได้ยินคำพูดเหล่านี้ เธอก็ขมวดคิ้วและพูด "อะไรนะ? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

ฉินชิงถงพูดอย่างเย็นชา "มันจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ ก็ครั้งนี้ท่านจินเสียเปรียบ ด้วยนิสัยและฐานะของเขา คุณคิดว่าเขาจะปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปง่ายๆเหรอ?"

"คุณรู้ไหมว่าตอนนั้นหลินหยุนพูดยังไง?"

สายตาของฉินเหมยเปล่งประกายและถามอย่างรวดเร็ว "เขาพูดยังไง!"

ฉินชิงถงพูดด้วยความดูถูก "เขาพูดว่า เขารออยู่! เขายังบอกให้ท่านจินพาคนที่อยู่เบื้องหลังมาด้วย ถ้าไม่จัดการทีเดียวมันจะยุ่งยาก เขาอยากจะจัดการปัญหาทั้งหมดพร้อมกัน!"

"คุณแม่ คุณลองคิดดู ฉันไม่รู้จริงๆว่าเขาเอาความกล้าแบบนี้มาจากไหน!"

"ถ้าไม่มียอดฝีมือค่อยช่วยอยู่เบื้องหลัง ท่านจินคงไม่กล้าหักหน้าสำนักสุริยันหรอก?"

"เขาเป็นคนที่ไม่เกรงกลัวอะไรเลย!"

ฉินเหมยขมวดคิ้วทันที และพูดอย่างเหลือเชื่อ "เสี่ยวหยุนพูดแบบนี้จริงๆเหรอ?"

ฉินชิงถงพูดอย่างเย็นชา "มันเป็นเรื่องจริงอยู่แล้ว? ดังนั้นฉันก็เลยบอกให้คุณแม่อย่าไปสนใจเขาอีก ถ้าให้ดีก็ให้เขาออกจากตระกูลฉินโดยเร็ว ไม่งั้นพวกเราจะมีปัญหาตามมาทีหลัง!"

ฉินเหมยหายใจลึกๆและพูด "พอแล้ว เธอพักผ่อนเยอะๆ ฉันจะไปหาเสี่ยวหยุน!"

การมาถึงของฉินเหมยไม่ได้ทำให้หลินหยุนรู้สึกแปลกใจ

เมื่อฉินชิงถงพูดเรื่องนั้นอย่างโอเวอร์ ฉินเหมยก็ต้องมาหาเขาอย่างแน่นอน

"น้าฉิน เชิญนั่งก่อน!"

"เสี่ยวหยุน เรื่องที่เกิดขึ้นในตึกจุ้ยซิงก่อนหน้านี้ เมื่อสักครู่ชิงถงได้มาเล่าให้ฉันฟังแล้ว!"

"น้าฉินต้องขอบใจคุณมากๆ ถ้าไม่มีคุณอยู่ที่นั่น ชิงถงคงได้รับอันตรายอย่างแน่นอน!"

"น้าฉินไม่จำเป็นต้องพูดขอบคุณเลย!"

หลินหยุนโบกมือและพูดเบาๆ "คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างเป็นคุณชายและคุณหนูของตระกูลใหญ่ ถึงแม้ฉันไม่ลงมือ ฉันคิดว่าคนแซ่จินคนนั้นคงไม่กล้าทำอะไรพวกเขาอย่างแน่นอน!"

ฉินเหมยฝืนยิ้มและส่ายหัวทันที "เสี่ยวหยุน คุณไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของท่านจิน! เขากล้าลงมือกับชิงถงและคนอื่นๆอยู่แล้ว! เพราะท่านจินคนนั้นมีฐานะที่ไม่ธรรมดาจริงๆ!"

"อย่างน้อย เขาก็กล้าต่อกรกับสำนักสุริยัน"

หลินหยุนสนใจขึ้นมาทันทีและพูด "น้าฉิน คนๆนั้นมีฐานะอะไรกันแน่? ทำให้เขากล้าต่อกรกับสำนักสุริยันที่เป็นหนึ่งในสิบแปดสำนักเต๋า?"

สีหน้าของฉินเหมยเคร่งขรึมทันทีและพูด "คนที่อยู่เบื้องหลังของท่านจิน เป็นกลุ่มพลังที่ลึกลับมากๆ สำนักของพวกเขาชื่อวิหารวิญญาณ! บางทีก็เรียกว่าวิหารผนึกวิญญาณ"

"วิหารผนึกวิญญาณนั้นแข็งแกร่งมากๆ!"