บทที่ 1147 ช่วยชีวิต

ฉินชงถงได้ยินดังนั้นก็ร้องไห้ขึ้นทันที

เวลานี้ หลินหยุนก็ค่อย ๆ เดินไปยังที่หน้าประตูใหญ่ ซึ่งดึงดูดสายตาของทุกคนขึ้นโดยพลัน

“ไอ้หนุ่มนี้จะทำอะไร? ”

“เขาคิดที่จะบุกเข้าไปด้านในงั้นเหรอ? ”

“ไอ้หนุ่มนี้ช่างไม่เจียมเนื้อเจียมตัวเอาเสียเลย! ”

“ถูกต้อง! แม้แต่ยอดฝีมืออย่างผู้อาวุโสสามแห่งสำนักสุริยันยังเลือกที่จะยอมถอยออกมา หรือว่าไอ้หนุ่มนี้คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งเหนือกว่าฝ่ายตรงข้ามอย่างนั้นเหรอ? ”

“ดูเหมือนว่าจะไม่เห็นโลงศพก็ไม่หลั่งน้ำตา! ”

“ลูกสาวของตระกูลฉินคนนั้นพูดเอาไว้ได้ถูกต้องเลย ไอ้หนุ่มนี้ช่างกำเริบเสิบสานยิ่งนัก! ”

ทุกคนต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์หลินหยุน

หลินหยุนส่งเสียงฮึอย่างเย็นชา ลมหายใจที่น่าสะพรึงกลัวก็ได้ปะทุขึ้นทั่วทั้งร่างกาย

“สิบแปดท่าต้าเต๋าท่าสยบเขา! ”

เมื่อน้ำเสียงที่หนักแน่นของเขาได้ดังขึ้น พลังอานุภาพทำลายล้างอันรุนแรงก็ได้โหมกระหน่ำขึ้นทันที

พลังหมัดอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้ปะทะเข้ากับค่ายกลที่มองไม่เห็นของวิลล่านั้นในพริบตา

“ตูม! ”

“แกร๊ก ๆๆๆๆ! ”

เกิดแรงระเบิดสั่นสะเทือนขนาดใหญ่

ทั้งชั้นฟ้าชั้นดินราวกับว่าได้รับการสั่นสะเทือนจนสั่นไหวอย่างรุนแรง

จากนั้นก็เกิดเสียงการพังทลายดังขึ้น

ค่ายกลได้แตกสลายลงแล้ว

เห็นเหตุการณ์นี้แล้ว ทุกคนต่างก็เบิกตาโพลง

วินาทีก่อนหน้านี้พวกผู้ที่กำลังพูดสงสัยถึงความสามารถของหลินหยุนนั้น ชั่วพริบตาเดียวก็

หุบปากเงียบลงกันทั้งหมด

อับอายขายหน้า!

ช่างอับอายขายหน้ามากจริง ๆ!

สายตาของแต่ละคนที่มองไปยังหลินหยุนนั้น เปลี่ยนไปทันที

ไอ้หนุ่มนี้ตกลงเป็นตัวประหลาดอะไรกันแน่?

แม้แต่ผู้อาวุโสสามแห่งสำนักสุริยันก็ยังไม่มีทางที่จะทำลายค่ายกลได้ นึกไม่ถึงว่าไอ้หนุ่มนี้เพียงแค่

ปล่อยพลังปะทะเข้าใส่ก็แตกสลายลงแล้ว?

หลายคนถึงขนาดสงสัยไม่เชื่อในสิ่งที่เห็นกับตาของตนเอง

เวลานี้ ฉินชิงถงก็เบิกตาโพลง และสูดลมหายใจลึก

ความแข็งแกร่งของหลินหยุน ก่อนหน้านี้ที่ตุกจุ้ยซิง เธอเคยได้พบเห็นมาบ้างแล้ว

แต่ไม่ได้ถึงกับน่าตกตะลึงขนาดนี้

หลินหยุนส่งเสียงฮึอย่างเย็นชาอีกครั้ง โดยที่สายตามองไปด้านในของวิลล่า และพูดขึ้นเบา ๆ ว่า “นายจะออกมาเอง หรือว่าจะให้ฉันเข้าไปหานาย? ”

เวลานี้ ท่านจินที่อยู่ในวิลล่าก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างมาก

เกิดความวิตกกังวลอย่างมากขึ้นในจิตใจ

เขาเองก็ไม่กล้าที่จะเชื่อว่า หลินหยุนจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้!

ค่ายกลนี้ เป็นของวิหารผนึกวิญญาณมีประวัติความเป็นมาที่โด่งดัง

ต่อให้ตนเองลงมือทำลาย ก็ไม่สามารถที่จะแตกสลายได้

ก่อนหน้านี้ เขาเคยคาดคะเนถึงพลังความสามารถที่แข็งแกร่งอย่างมากของหลินหยุนแล้ว

แต่เวลานี้ดูเหมือนว่า เขาก็ยังคงประเมินความแข็งแกร่งของหลินหยุนต่ำเกินไปอยู่ดี

แต่ในตอนนี้ เขากลับไม่ได้หวาดกลัวอะไร

เพราะว่าภายในวิลล่าหลังนี้ นอกจากค่ายกลแล้ว ยังมีพลังวิชาที่แข็งแกร่งอย่างอื่นอีก

ถ้าหากอยู่ภายนอกของวิลล่าแล้ว เขาคงจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินหยุนโดยเด็ดขาด

แต่เมื่ออยู่ในวิลล่า เขามั่นใจว่าจะสามารถสังหารหลินหยุนลงได้

คิดถึงตรงนี้ ท่านจินก็หัวเราะและพูดเสียงแข็งขึ้นว่า “หลินหยุน คิดไม่ถึงว่านายจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้! แต่หากเพียงเท่านี้ ยังคงไม่เพียงพอ! ”

“คิดที่จะช่วยชีวิตฉินเหมย ก็เข้ามาด้านในเพื่อลองดูเอาเองแล้วกัน! ”

“ฉินเหมยเป็นถึงผู้ใหญ่ที่รักและเอ็นดูนายมาก หรือว่านายเห็นเธออยู่ตรงหน้าแล้ว แต่กลับที่จะไม่ช่วยชีวิตเธออย่างนั้นเหรอ? ”

หลินหยุนหัวเราะอย่างเย็นชา แล้วก็ก้าวเดินเข้าไปในวิลล่า

ขณะนั้นเอง บรรยากาศสถานที่เรียบง่ายที่เดิมทีปรากฏอยู่ภายนอกนั้นก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากขึ้นกะทันหัน

ถนนก้อนหินที่อยู่ใต้ฝ่าเท้ากลับหายสาบสูญไปแล้ว

ส่วนตัวของเขาเองนั้นก็ไม่ได้อยู่ภายในวิลล่า

ราวกับได้ก้าวเดินเข้าสู่สถานที่ที่มีคนตายเป็นจำนวนมาก

หลินหยุนขมวดคิ้วขึ้น

แดนมิติ!

“ค่ายกลกระจอกแบบนี้ ยังกล้าจะมาปรากฏขึ้นต่อหน้าของฉันอีกซึ่งไม่อับอายบ้างเลยหรือไง! ”

“แตกสลายไปเดี๋ยวนี้! ”

ปล่อยหมัดตูมเข้าใส่

แดนมิติก็ได้แตกสลายลงไปทั้งหมด

ขณะที่แดนมิติแตกสลายนั้น ท่านจินกำลังยืนอยู่ในอากาศ เตรียมที่จะลงมือจู่โจมใส่หลินหยุน

แต่เขาคิดไม่ถึงอย่างมากว่า แดนมิติของเขากลับทำอะไรหลินหยุนไม่ได้เลย