บทที่ 1211 ความต้องการของหลินหยุน

มีสถานที่แห่งหนึ่งที่สวยงามมากๆ ราวกับมันเป็นสวรรค์เลย และปรากฏต่อหน้าพวกเขาสองคน

เมื่อมองเห็นสถานที่อันสวยงามแบบนี้ ซิงเฟยหายใจเร็วด้วยความตกใจ เธอเบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ เธอไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่ามันเป็นเรื่องจริง

มันสวยงามมากๆ!

นอกจากคำว่าสวยแล้ว เธอก็ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบายความงามของสถานที่แห่งนี้

มองเห็นก้อนเมฆล้อมรอบยอดเขา ทำให้ยอดเขาทุกลูกมีความพิเศษที่แตกต่างกัน

ยังมีนกกระเรียนจำนวนมากบินอย่างอิสระบนยอดเขาด้วย

สถานที่ดั่งแดนสวรรค์แบบนี้ ทำให้ซิงเฟยมองจนตาค้าง

ซิงเฟยกลืนน้ำลายตัวเองอย่างแรง เธอใช้มือดึงชายเสื้อของหลินหยุนและรีบถามด้วยน้ำเสียงเบาๆ "ตรงนี้เป็นสำนักอะไรกันแน่? นายบอกฉันหน่อยสิ!"

ซิงเฟยประหม่าทันที

สถานที่ดั่งแดนสวรรค์และโดนค่ายกลปิดบังเอาไว้ มันไม่ใช่สำนักทั่วไปอย่างแน่นอน และพลังทิพย์ก็มีเยอะมากๆด้วย

เธอยังสงสัยเลยว่าเก้าสำนักใหญ่จะสามารถทำได้แบบนี้หรือเปล่า

เธอยังครุ่นคิดอีกด้วย หรือว่ามันคือสำนักที่ปลีกตัวจากสังคมจริงๆเหรอ?

หลินหยุนออกมาจากที่นี่เหรอ?

บางทีอาจจะใช่มั้ง

บางทีคงมีแค่สถานที่แบบนี้ ถึงจะสามารถสร้างสุดยอดอัจฉริยะอย่างหลินหยุนได้

ในเวลานี้ หลินหยุนเอ่ยปากพูดเบาๆ "ตรงนี้คือสำนักหยุนเยว่!"

"อะไรนะ?"เมื่อได้ยินคำว่าสำนักหยุนเยว่ ทำให้ซิงเฟยเบิกตากว้างอีกครั้ง

"สำนักหยุนเยว่?"

ซิงเฟยเข้าใจได้ทันที ใช่แล้ว! หลินหยุนกับสำนักหยุนเยว่มีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา

การที่เขามาถึงตระกูลฉิน มาร่วมพิธีไหว้บรรพบุรุษของตระกูลฉิน ก็เพื่อมาเอา/ตำราบันทึกลับของสำนักหยุนเยว่ที่เจ้าคนโตซิงเอาออกมาด้วย ตอนที่เธอออกจากสำนักหยุนเยว่

ตอนนี้ปัญหาต่างๆของตระกูลฉินก็จัดการเรียบร้อยแล้วว ตอนนี้หลินหยุนกลับมาที่สำนักหยุนเยว่ มันก็เป็นเรื่องปกติ

หลินหยุนพูดเบาๆ "ไปกันเถอะ!"

ขณะพูด เขาก็พาซิงเฟยเดินไปยังยอดเขาที่สูงที่สุด

แต่ทั้งสองคนเดินได้เพียงไม่กี่ก้าว ก็มีแสงสีฟ้าบินมาทางนี้อย่างรวดเร็ว

ฟิ๊วๆๆๆ

มีผู้หญิงวัยรุ่นสี่คนยืนอยู่ด้านหน้าของพวกเขาสองคน และปิดล้อมพวกเขาเอาไว้ทันที

"พวกคุณเป็นใคร ทำไมถึงกล้าบุกรุกสำนักหยุนเยว่?"

สีหน้าของผู้หญิงวัยรุ่นสี่คนเคร่งขรึมทันที พวกเขามองหลินหยุนกับซิงเฟยด้วยความประหม่า

เมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่าย ซิงเฟยอึ้งไปเลย เขารีบมองไปที่หลินหยุนทันที

มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่? ทำไมคนของสำนักหยุนเยว่ถึงไม่รู้จักหลินหยุน?

แต่ในเวลานี้ ก็มีคนๆหนึ่งรีบบินมาทันที

เมื่อผู้หญิงคนนี้ปรากฏ ผู้หญิงวัยรุ่นสี่คนรีบทำความเคารพทันที

"คารวะอาจารย์อาสิบเยว่!"

"พอแล้ว พวกเจ้าถอยไปเถอะ!"

สิบเยว่พูดเบาๆ สั่งให้ผู้หญิงวัยรุ่นเหล่านั้นกลับไปทันที

จากนั้นเธอก็คุกเข่าข้างเดียวให้หลินหยุน "สิบเยว่คารวะเจ้าพระคุณ!"

การกระทำของเธอทำให้ซิงเฟยตกใจมากๆ ในชั่วพริบตา สมองของซิงเฟยก็มีแต่ความว่างเปล่าทันที

จากนั้นเธอก็เห็นหลินหยุนพูดด้วยสีหน้าปกติ "ลุกขึ้นเถอะ ฉันเคยพูดแล้ว ฉันไม่ใช่เจ้าพระคุณของพวกคุณ! พวกคุณไม่ต้องคุกเข่าให้ฉันแบบนี้ก็ได้"

เมื่อสิบเยว่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ เธอรีบส่ายหัวและพูด "คำสั่งสอนของสำนักที่สืบทอดกันมา สิบเยว่ไม่กล้าทำผิดกฎอยู่แล้ว!"

หลินหยุนไม่ได้พูดอะไรอีก เขาพูดเบาๆ "ไปกันเถอะ ฉันจะพูดเรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลฉิน"

เมื่อสิบเยว่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ เธอพยักหน้าเบาๆ แต่สายตาของเธอมองไปที่ซิงเฟย

จากนั้นเธอก็ถามหลินหยุนทันที "เจ้าพระคุณ ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงคนนี้คือ……"

หลินหยุนเป็นเจ้าพระคุณของพวกเขา พวกเธอสามารถให้หลินหยุนเข้าออกสำนักสำนักหยุนเยว่ได้อย่างอิสระ

แต่คนที่หลินหยุนพามาด้วย มันเป็นเรื่องปกติที่พวกเธอจะต้องรู้ว่าคนๆนั้นเป็นใครมาจากไหนกันแน่

หลินหยุนพูด "เธอชื่อซิงเฟย เป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลซิงจากเมืองเทียนเฟิง!"