บทที่ 1216 สังหารด้วยนิ้วเดียว

สือจงซิ่นมองหน้าหลินหยุนหนึ่งครั้งแล้วค่อยมองไปที่ซิงเฟย เขาหัวเราะและพูดอย่างดูถูก "แม่นาง ฉันคิดว่าเด็กหนุ่มคนนั้นน่าจะเป็นแค่คนรับใช้ของเธอใช่ไหม!"

"จนถึงเวลานี้แล้ว คุณอย่าใช้กลอุบายโง่ๆแบบนี้หลอกฉันอีกเลย!"

"ฉันยังคงยืนยันคำพูดเดิม!"

"ถ้าคุณยอมรับปาก และนอนกับฉันคืนหนึ่ง ฉันก็จะไม่ทำอะไรคุณและลูกน้องของคุณอีก!"

"รวมทั้งเด็กผู้หญิงคนนี้ด้วย ฉันจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยเอง!"

"ถ้าคุณไม่รับปากละก็……"

ซิงเฟยกัดฟันตัวเองอย่างแน่น สีหน้าของเธอเย็นชามากๆ และถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "คุณจะทำอะไรฉันได้เหรอ?"

สือจงซิ่นพูดด้วยรอยยิ้ม "ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงต้องใช้กำลัง! เมื่อถึงเวลานั้น หลังจากที่ฉันนอนกับคุณแล้ว ฉันคิดว่าเพื่อนๆของฉันก็คงอยากจะนอนกับคุณเหมือนกัน!"

ซิงเฟยรู้สึกโกรธมากๆจนไฟขึ้นหัว

ความโกรธในดวงตาของเธอกำลังจะปะทุออกมา

เธอจ้องเขม็งไปที่หลินหยุนและกัดฟันพูด "นายจะยืนดูไอ้เดรัจฉานคนนี้ข่มเหงฉันจริงๆเหรอ?"

สีหน้าของหลินหยุนนิ่งสงบมากๆและไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆเลย

เมื่อได้ยินคำพูดของซิงเฟย เขาก็เดินเข้ามาอย่างช้าๆและพูดเบาๆ "ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้อยู่ตรงนี้ เธอจะทำยังไง?"

ซิงเฟยโกรธมากๆ เธอพูดอย่างเคร่งขรึม "ถ้างั้นฉันคงระเบิดฆ่าตัวตายพร้อมกับไอ้เดรัจฉานพวกนี้!"

หลินหยุนส่ายหัวทันทีและพูดเบาๆ "ระเบิดฆ่าตัวตาย บางทีอาจจะฆ่าไอ้เดรัจฉานพวกนี้ไม่ได้ นี่คือวิธีแก้ปัญหาของเธอเหรอ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน ทำให้สือจงซิ่นและคนอื่นๆสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

เอี๋ยนเฟิงตะโกนพูดอย่างเสียงดัง "ไอ้เด็กเวร มึงพูดอะไรออกมา? มึงเชื่อไหมว่ากูสามารถฆ่ามึงตายตรงนี้ได้เลย!"

เมื่อหลินหยุนได้ยินคำพูดเหล่านี้ ก็มองไปที่เอี๋ยนเฟิงทันที จากนั้นเขาก็ชี้นิ้วออกไป

"ตูม——"

ยอดฝีมือแดนฝึกพลังระยะกลางอย่างเอี๋ยนเฟิง ร่างกายของเขาแตกสลายและ ตายคาที่

"อ๊าก……"

"นี่มัน……"

เมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้ทุกคนอุทานออกมาทันที

สายตาของทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เขาไม่ได้พูดมากและลงมือทันที

เขาใช้หนึ่งนิ้วสังหารเอี๋ยนเฟิงจนเสียชีวิตทันที

มัน……

มันน่ากลัวมากๆ!

ในตอนนี้ ไม่มีใครกล้ามองหลินหยุนเป็นมดตัวเล็กๆที่ไม่มีพลังอีกแล้ว

เดิมทีพวกเขาคิดว่าหลินหยุนเป็นเพียงแค่ลูกน้องของซิงเฟย และเขาก็อ่อนแอเหมือนมดตัวเล็กๆ

แต่ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้ว ไม่ใช่หลินหยุนไม่มีพลัง แต่เขาแข็งแกร่งจนพวกเขาคาดคิดไม่ถึงต่างหาก

สีหน้าของสือจงซิ่นเคร่งขรึมมากๆ เขาจ้องมองไปที่หลินหยุนทันที "เด็กหนุ่ม คุณเป็นใครกันแน่?"

เขาเริ่มรู้สึกหวาดกลัวแล้ว เพราะพลังของเอี๋ยนเฟิงอยู่แดนฝึกพลังระยะกลาง

พลังของเขาอยู่แดนฝึกพลังระยะหลัง ขาดเพียงก้าวเดียวก็สามารถฝึกฝนถึงแดนยาทองแล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถฆ่าเอี๋ยนเฟิงได้อย่างง่ายดายเหมือนกับที่หลินหยุนทำ

เห็นได้อย่างชัดเจน เด็กหนุ่มที่อยู่ด้านหน้าคนนี้น่าจะเป็นยอดฝีมือแดนยาทอง และตัวเองก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม สือจงซิ่นที่เป็นเจ้าบ้านตระกูลสือ เขาสามารถสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว

สือจงซิ่นหายใจเข้าลึกๆ สายตาของเขาเปล่งประกายและพูด "ฉันเข้าใจแล้ว พวกคุณเป็นยอดฝีมือที่ตระกูลเถาหามาใช่ไหม เพื่อมาต่อกรกับตระกูลสือของฉัน ฉันพูดถูกใช่ไหม?"

ฟิ๊ว——

เขารีบเก็บตาข่ายดำที่อยู่บนร่างกายของซิงเฟยกลับมาทันที

เขามองไปที่หลินหยุนอีกครั้งและพูด "ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกคุณสองคนก็พูดมาตามตรงเลย ตระกูลเถาให้อะไรเป็นการตอบแทนกับพวกคุณ ตระกูลสือของฉันจะให้พวกคุณเพิ่มเป็นสองเท่า!"

หลินหยุนพูดเบาๆ "คุณคิดมากไปแล้ว! ใต้หล้านี้ยังไม่มีใครที่สามารถจ้างหลินชางฉองอย่างฉันได้!"

"ตอนนี้ฉันจะให้โอกาสกับคุณอีกครั้ง ฆ่าตัวตายตอนนี้เลย ฉันจะไม่ทำร้ายครอบครัวของคุณ!"

"ไม่งั้น ฉันจะฆ่าล้างทุกคนในตระกูลของคุณ!"

ตูม!

คำพูดของหลินหยุนเบามากๆ แต่เมื่อคนของตระกูลสือที่อยู่ด้านหลังสือจงซิ่นได้ยินคำพูดนี้ ทำให้พวกเขาตกตะลึงมากๆ

สายตาของสือจงซิ่นเปล่งประกาย จู่ๆเขาก็หัวเราะออกมา