บทที่ 1232 คุณชายเซียวยู่

สูดหายใจลึก เจียงเผิงก็หัวเราะและพูดขึ้นว่า “ศิษย์น้องเสี่ยวหลิงพูดอะไรแบบนี้? จะเป็นไปได้อย่างไรที่ฉันจะไม่เชื่อใจศิษย์น้องล่ะ? ถ้าหากศิษย์น้องยังคงสงสัยกันอยู่อย่างนี้แล้ว อย่างนั้นศิษย์พี่ก็คงจะเสียใจจริง ๆ ด้วย! ”

แม้ว่าในใจจะกำลังคิดถึงซิงเฟยอยู่ แต่สำหรับติงหลิงที่อยู่ตรงนี้แล้ว ก็จะต้องเอาใจด้วยเช่นกัน

เพราะว่าติงหลิงเองก็ถือว่าไม่เลวเลย อีกทั้งรูปร่างก็งดงามสมส่วน ถ้าหากสามารถได้ลิ้มลองสักครั้ง ก็คงจะเป็นรสชาติที่ดีอย่างแน่นอน

ติงหลิงเหลือบตาขาวใส่เจียงเผิง ทำปากมุ่ยและพูดว่า “ศิษย์พี่เจียงไม่ได้ระวังในตัวของเสี่ยวหลิงก็ดีแล้ว! ”

หลิ่วหยางหัวเราะเหอะเหอะ และพูดว่า “ศิษย์พี่เสี่ยวหลิง ฉันคิดว่าศิษย์พี่เจียงไม่ใช่คนอย่างนั้นหรอก ใคร ๆ ต่างก็มองออกว่า ศิษย์พี่เจียงนั้นปฏิบัติดีต่อศิษย์พี่มากขนาดไหน”

ติงหลิงส่งเสียงฮึ ทำปากมุ่ยและพูดว่า “ฉันไม่เห็นอย่างนั้นเลย! ”

ติงหลิงเป็นคนฉลาดมาก และก็มีประสบการณ์มากมาย เธอเข้าใจอย่างชัดเจนว่า ควรที่จะรักษาระยะห่างสักเท่าไรกับผู้ชายคนหนึ่ง

ทอดสะพานให้กับผู้ชายคนหนึ่ง ก็เหมือนกับการตกปลา ซึ่งมีเหตุผลแบบเดียวกัน

เมื่อปลาติดเบ็ดแล้ว ก็ห้ามใจร้อน ห้ามที่จะใจร้อนอย่างเด็ดขาด

จะต้องปล่อยสายเบ็ดให้ยาว และจะต้องเลี้ยงไปเรื่อย ๆ

หากให้สิ่งที่ต้องการหรือประโยชน์ที่รวดเร็วเกินไป ทุกอย่างก็คงจะจบสิ้นกัน เมื่อถึงเวลานั้นตนเองก็จะไม่ได้รับอะไรเลย

หลิ่วหยางหัวเราะขึ้นอีกครั้ง และรีบเปลี่ยนเรื่องที่พูด โดยมองไปที่เจียงเผิงและพูดขึ้นว่า “ศิษย์พี่เจียง ที่นี่ก็ไม่มีคนนอก ศิษย์พี่อย่าได้มาแกล้งทำให้พวกเราอยากรู้อยากเห็นแบบนี้อีกอีกเลย ศิษย์พี่ ตกลงว่าจะลงมือกับหลินหยุนผู้นั้นใช่ไหม? ”

เจียงเผิงก็ยังคงไม่พูด ยิ้มและพูดว่า “รอดูก็แล้วกัน! ”

พูดจบ ก็มุ่งหน้าเดินต่อไป

ทางใต้ของเมือง ณ โรงเตี๊ยมเยว่หลาย

โรงเตี๊ยมเยว่หลายได้ครอบครองยอดเขาจำนวนหลายแห่งทางใต้ของเมืองไว้แล้ว และได้บุกเบิกพัฒนาเป็นวิมานหลากหลายระดับ พร้อมกับจัดวางค่ายกลรวมพลังในระดับขั้นที่แตกต่างกันออกไปด้วย

ส่วนบริเวณด้านล่างของภูเขา ได้จัดตั้งเป็นสถานที่ให้บริการของโรงเตี๊ยม

ใช้สำหรับต้อนรับแขกผู้มีเกียรติที่มีความจำเป็นจะเข้าพักอาศัยโดยเฉพาะ

กี่คนนั้นได้มาหยุดกันอยู่ที่บริเวณที่ไม่ไกลจากจุดให้บริการของโรงเตี๊ยมมากนัก โดยสายตาของเจียงเผิงได้มองไปยังบนภูเขาที่อยู่ด้านหลังจุดให้บริการนั้น

กวัดแกว่งท่อนแขนเบา ๆ โต๊ะและเก้าอี้จำนวนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่เบื้องหน้า โดยบนโต๊ะก็ยังมีเครื่องดื่มด้วย

บอกให้กี่คนนั้นนั่งลง แล้วก็ดื่มเหล้าและเครื่องดื่มเหล่านั้นกันอย่างสบายอกสบายใจ

ติงหลิงและกี่คนนั้นก็ไม่ได้โง่เขลา เมื่อเห็นสถานที่แห่งนี้ ต่อให้เจียงเผิงจะยังคงไม่พูดอะไร รักษาความลึกลับอยู่อย่างนั้นก็ตาม แต่พวกเธอก็สามารถที่จะคาดเดาได้บ้างแล้ว

มาที่นี่เพื่อชมละคร อีกทั้งยังมาในลักษณะท่าทางที่มั่นอกมั่นใจขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าจะต้องลงมือกับหลินหยุนอย่างแน่นอน

แม้ว่ากี่คนนั้นต่างก็ไม่ได้สอบถามต่ออีก แต่ในใจก็ทยอยคาดเดาไปต่าง ๆ นานา ว่า คนที่จะมาถึงอีกสักครู่นั้น ตกลงเป็นใครกันแน่

มีโอกาสที่จะเป็นเจียงยี่มากที่สุด!

แต่ได้ยินมาว่าศิษย์พี่เจียงยี่ หลังจากที่กลับไปยังสำนักในช่วงหลายเดือนก่อนหน้านี้ ก็เก็บตัวบำเพ็ญฝึกฝนอยู่ตลอด จะออกมาในครั้งนี้หรือไม่นั้นก็ยังไม่แน่ใจ

ถึงอย่างไรก็ตาม ความมุ่งมั่นของศิษย์พี่เจียงยี่ในการที่จะทะลุขั้นบำเพ็ญนั้นมีสูงอย่างมาก

ถ้าหากไม่ใช่เจียงยี่แล้ว คนอื่นที่จะมาได้นั้น ก็คงยากที่จะคาดเดาแล้ว

ดังนั้น ตอนนี้กี่คนนี้ต่างก็มีความคาดหวังตั้งตารออย่างมาก กับละครอันสนุกตื่นเต้นที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้

แต่สิ่งที่ติงหลิงตั้งตารอนั้นไม่ใช่ว่าเจียงเผิงจะหาใครออกมาจัดการ แต่คิดที่จะดูว่า จากนี้ต่อไปหลินหยุนจะรับมืออย่างไร เธออยากจะดูว่าหลินหยุนนั้นมีความแข็งแกร่งมากขนาดไหน

เพราะก่อนหน้านี้ ต่อให้เฉินหย่งปรากฏตัว ด้วยพลังบำเพ็ญขั้นยาทองระดับหนึ่งอย่างเฉินหย่งนั้น เมื่อปะทะกับหลินหยุนแล้วก็พ่ายแพ้ลงอย่างราบคาบ โดยที่ไม่สามารถจะตอบโต้อะไรกลับได้เลย

ดังนั้นเธอควรที่จะแจ้งให้กับซิงเฟยทราบว่า เจียงเผิงกำลังจะจัดการกับพวกเธอ ให้พวกเธอนั้นเตรียมพร้อมรับมือ หรือว่ารีบหลบหนีออกไปโดยเร็ว แต่เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว เธอเองก็ยังไม่ทำอย่างนั้น

กี่คนนั้นนั่งลง ดื่มเหล้าไปพลาง และพูดคุยกันไปพลาง

ไม่นาน ท้องฟ้าก็ค่อย ๆ มืดลงแล้ว

หลิ่วหยางอดทนรอไม่ไหวก่อนใครเพื่อน จึงมองไปที่เจียงเผิงและถามขึ้นว่า “ศิษย์พี่เจียง ละครที่สนุกตื่นเต้นที่คุณบอกนั้นจะเริ่มต้นขึ้นเมื่อไร? ”

เจียงเผิงยิ้มและพูดว่า “ศิษย์น้องหลิ่วหยางอย่าได้ร้อนใจไป อดทนรออีกสักหน่อย คงใกล้ที่จะเริ่มต้นแล้ว”

เมื่อเขาพูดจบลง เส้นลำแสงเส้นหนึ่ง ก็พุ่งตรงมาจากทางทิศตะวันตก ตกลงมายังบริเวณหน้าประตูของจุดให้บริการของโรงเตี๊ยมเยว่หลาย

มีพนักงานออกมาต้อนรับในทันที

เห็นเงาร่างนั้นลงมาสู่พื้น ติงหลิงและคนอื่น ๆ ต่างก็เบิกตาโพลงโดยพลัน และสูดหายในลึก จากนั้นก็ลุกยืนขึ้นในทันที