บทที่ 1259 ตะลึงงันกันไปทั้งหมด

ได้ยินที่มู่เฉินพูด สายตาของทุกคนในสถานที่แห่งนี้ ต่างก็จับจ้องมาที่หลินหยุนกันทั้งหมด

อยากจะดูว่า เด็กหนุ่มธรรมดาทั่วไปคนหนึ่ง ตกลงจะทำการตัดสินใจอย่างไรกันแน่

จะเกิดความโมโห หรือว่าจะต่อรองเพิ่มจำนวนมากขึ้น หรือว่าจะตอบรับข้อเสนอทันที!

ทุกคนต่างก็อยากรู้อยากเห็นกันอย่างมาก

ไม่เพียงแต่คนอื่นเท่านั้น เวลานี้แม้แต่ซิงเฟยเอง ต่างก็อยากรู้อยากเห็นอย่างมากเช่นกัน อยากจะดูว่าตกลงแล้วหลินหยุนจะทำการตัดสินใจอย่างไร

แต่ว่า ในใจของเธอนั้นก็เกิดความกังวลเป็นอย่างมาก

เพราะหากหลินหยุนลงมือ แล้วจริง ๆ ถ้าอย่างนั้นคงจะเกิดความอลหม่านวุ่นวาย ถึงขนาดทำให้แผนการที่พวกเธอพยายามทุ่มเทนั้นล้มเหลวลงไปทั้งหมด

ช่างเถอะ ที่จริงก็ไม่ได้พยายามอะไรเท่าไร จึงจะบอกว่าล้มเหลวทั้งหมดก็ไม่ได้

แต่แผนการเดิมที่วางไว้ได้ล้มเหลวลงทั้งหมดนั้นเป็นความจริง

ถ้าหากสถานะถูกเปิดโปงขึ้น ก็ยิ่งไม่คุ้มค่ากับการสูญเสีย

ดังนั้น จิตใจของซิงเฟยในตอนนี้จึงขัดแย้งสับสนไปหมด

แต่เธอยังคงหวังว่า หลินหยุนจะสามารถแสดงพลังอานุภาพ เพื่อขับไล่ไอ้คนหน้าด้านอย่างมู่เฉินนี้ไป

เวลานี้ สายตาของหลินหยุน ก็จับจ้องมาที่มู่เฉินแล้ว

ได้ยินเขาพูดขึ้นว่า “นายมีเงินมากใช่ไหม? ”

เมื่อได้ยินหลินหยุนพูดแบบนี้ ทุกคนต่างก็ผิดหวังกันอย่างที่สุด

ได้ยินแบบนี้ก็เข้าใจถึงความหมายแล้ว ในเมื่อถามขึ้นแบบนี้ ก็แสดงว่าเด็กหนุ่มนั่นไม่คิดจะโกรธแค้นและลงมือแล้ว

หากไม่ลงมือก็ไม่ได้เห็นเหตุการณ์ที่สนุกตื่นเต้น แล้วจะมีความหมายอะไรล่ะ?

มู่เฉินก็ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ สายตาแสดงท่าทางเยาะเย้ยออกมาแวบหนึ่ง และพูดอย่างมั่นอกมั่นใจว่า “เงินสำหรับฉันแล้ว ยังไม่ถือว่าสำคัญอะไรเท่าไร! ในเมื่อนายตอบตกลงแล้ว งั้นก็คุยกันง่ายหน่อย! ”

ขณะที่พูด

เขาก็หันหน้าไปมองที่ชายชราที่อยู่ด้านหลังคนนั้น และพูดขึ้นว่า “ลุงหยู นำน้ำชี่ทิพย์หนึ่งหมื่นหยดออกมา มอบให้กับเพื่อนผู้นี้! ”

ชายชราได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้าเล็กน้อย แล้วก็พลิกฝ่ามือ หยิบขวดหยกออกมาหนึ่งใบ แล้วเดินตรงเข้าไปหาหลินหยุน

หลินหยุนกวาดสายตามองไปที่ฝ่ายตรงข้าม สายตาจับจ้องมาที่ตัวของมู่เฉินอีกครั้ง และพูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า “ในเมื่อนายมีเงินมากขนาดนี้ น้ำชี่ทิพย์หนึ่งหมื่นหยดคงไม่เพียงพอ แบบนี้แล้วกัน น้ำชี่ทิพย์หนึ่งล้านหยด หากนายนำออกมาได้ ข้อเสนอของนายเมื่อครู่นี้ ฉันก็จะตกลงทันที! ”

ได้ยินที่หลินหยุนพูด ทุกคนต่างก็พากันสูดหายใจลึกกันอีกครั้ง

สีหน้าของมู่เฉินเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เกิดความหม่นหมองลงทันที

เขาคิดว่า คนเบื้องหน้านี้ได้ตอบตกลงแล้ว

คิดไม่ถึงว่า เขาจะมาต่อรองขอเพิ่มค่าตอบแทนขึ้น และยังจะขอเพิ่มในจำนวนที่มหาศาลด้วย

มู่เฉินหัวเราะอย่างเย็นชา และพูดเสียงแข็งขึ้นว่า “น้ำชี่ทิพย์หนึ่งล้านหยด นายช่างกล้าที่จะพูดต่อราคาจริง ๆ! ”

น้ำชี่ทิพย์จำนวนมหาศาลขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงว่าทั้งตระกูล ต่อให้เป็นเก้าสำนักใหญ่ ก็ไม่ง่ายที่จะนำออกมาได้อย่างแน่นอน

คิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้จะกล้าเอ่ยปากต้องการจำนวนมากขนาดนี้ ชัดเจนว่าเป็นการจงใจอย่างแน่นอน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาเองก็ไม่ต้องไปสนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว

นี่คือบริเวณพื้นที่ของสำนักฉีซาน และด้วยความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลมู่กับสำนักฉีซาน ตลอดจนยังมีพี่ชายของเขาอยู่อีกด้วย เขาจึงไม่มีอะไรที่ต้องกังวล

หลินหยุนพูดขึ้นว่า “หากนำออกมาได้ ก็ทำการแลกเปลี่ยนกัน หากนำออกมาไม่ได้ ก็ไสหัวไป! ”

มู่เฉินหัวเราะเสียงแข็ง “ดูไม่ออกจริง ๆ ว่า นายจะมีความกล้าหาญแบบนี้ กล้าดีอย่างไรถึงได้พูดจาหยาบคายต่อหน้าฉันอย่างนี้”

“ฉันแทบจะลืมไปแล้วว่า ครั้งก่อนนั้นโดยที่ไม่รู้ว่าเมื่อไรที่มีคนได้พูดกับฉันแบบนี้! ”

“เยี่ยมเลยเยี่ยมเลย แบบนี้ถึงจะสนุก! ”

“ลุงหยู ช่วยลงมือสั่งสอนไอ้เด็กหนุ่มนี้หน่อยสิ ทำให้เขารู้ว่าวิธีการพูดจาดี ๆ นั้นเป็นอย่างไร! ”

ชายชราผู้นั้นพยักหน้าเล็กน้อย และพูดว่า “รับทราบ คุณชาย! “

เมื่อชายชราพูดจบลง ก็หันหน้ามองไปที่หลินหยุนโดยพลัน ลมหายใจอันน่ากลัวในร่างกายได้ปะทุขึ้น แล้วก็ปล่อยหมัดชกออกไปทันที

ชายชราผู้นี้ เป็นถึงยอดฝีมือขั้นยาทองระดับสาม

ได้รับรู้สัมผัสได้ถึงลมหายใจอันน่ากลัวในร่างของชายชราผู้นี้ ทุกคนต่างก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไป