บทที่ 1296 มหามุทราธรรมจักรสิบสอง

แต่ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนี้

เผชิญกับมุทราสีทองประทับลงมา

แววตาหลินหยุนวูบไหว กระบี่เฮ่าเทียนอยู่ในมือ กระบี่แทงออกไป

กระบี่พลังผกผัน

กระบี่ทลายนภา!

ไม่มีสีสันอะไรสักนิด แต่พลานุภาพของกระบี่กลับน่ากลัวมาก เหมือนจะทำลายอากาศอย่างไรอย่างนั้น

“ปึงงงง”

เกิดเสียงดังสะท้านฟ้าสะเทือนดิน

มหามุทราสีทองแตกกระจายหายไป

ชี่กระบี่ก็สลายหายไป กลายเป็นความว่างเปล่า

หนุ่มชุดดำอึ้งทันที จากนั้นมองหลินหยุนแล้วพยักหน้าพูดว่า “ไม่ทำให้ฉันผิดหวังตามคาด! คนที่กล้าพูดเหตุผลกับฉัน กลับมีความสามารถอยู่บ้าง!”

“นายเป็นคนแรกตั้งแต่ฉันอยู่บนโลกใบนี้”

“เป็นคนแรกที่ทำลายมุทราธรรมจักรของฉันได้!”

“นายแข็งแกร่งมาก!”

หลินหยุนไม่พูดอะไร อีกฝ่ายมีผลการฝึกตนยาทองระดับห้าแท้ๆ

แต่พลานุภาพของพลังเมื่อครู่ อยู่ในยาทองระดับหก

ยาทองระดับหกทั่วไป ไม่สามารถต้านทานได้

นี่ทำให้เขารู้สึกให้ความสำคัญแล้ว แต่เมื่อคิดถึงที่มาที่ไป ที่อีกฝ่ายสืบทอดมา

เขาก็เข้าใจ สามารถมีพลานุภาพที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ ก็ถือว่าปกติ

พุทธศาสนาสืบทอดมาตั้งแต่โบราณ

สิบสองนักบุญเป็นสิ่งที่อยู่ในตำนาน

และมหามุทราธรรมจักรสิบสอง เป็นอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ที่มหาพุทธะสืบทอดมา ถ้าไม่มีแม้แต่พลานุภาพนี้

ก็ไม่สามารถเป็นผู้ถ่ายทอดอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของสำนักพระธรรมได้

หนุ่มชุดดำพูดว่า “ดูเหมือนว่าวันนี้ฉันจะสั่งสอนนาย คงไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว!”

เมื่อหลินหยุนได้ยิน อดหัวเราะออกมาไม่ได้ จากนั้นจึงพูดว่า “ทำไม จะยอมแพ้แล้วเหรอ”

หนุ่มชุดดำส่ายหัวอย่างแน่วแน่ แล้วพูดว่า “ยังไม่ใช่เวลาที่จะยอมแพ้!”

เขาเพิ่งพูดจบ ทำมือเป็นสัญลักษณ์มุทราสีทองอีกครั้ง กดลงไปบนหัวหลินหยุน

เมื่อแสงหนึ่งพุ่งออกไป อีกแสงก็พุ่งออกไป

แสงมหามุทราแสงที่สามก็รวมตัวพุ่งออกไป

แสงมหามุทราสีทองต่อเนื่องกันสองครั้ง

แต่ละแสงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

แต่เมื่อแสงสีทองมหามุทรา แสงที่สามปรากฏออกมา

พลานุภาพอันน่ากลัวของมัน ใกล้เคียงกับพลานุภาพอันน่ากลัวของยอดฝีมือยาทองระดับเจ็ด

หลินหยุนไม่กล้าชักช้า ตัวหายวับไปทันที

ทันใดนั้น เงาขนาดใหญ่ของเซียนลอยออกมา

ในมือของเงาเซียนถือกระบี่ขนาดใหญ่อันน่ากลัว

ในแววตาสว่างไสว กระบี่แทงออกไปยังมหามุทราสีทอง ที่เหมือนลงมาจากสวรรค์ชั้นเก้า

มหามุทราทั้งสองซ้อนทับกัน ระเบิดพลังทำลายล้างโลกออกมา พลานุภาพอันน่ากลัวสยบโลก

แต่ชี่กระบี่ น่าหวาดผวาไร้เทียมทาน

นี่เป็นกระบี่ของเซียน

ดาบทะลุสวรรค์ที่สามารถทำลายนภา

อย่าว่าแต่มุทราเลย ถึงเป็นท้องฟ้าก็ต้องแตกสลาย

ตอนกระบี่เซียนสัมผัสกับมุทรา มหามุทราสีทองสลายหายไปในพริบตา

พลานุภาพของชี่กระบี่ ก็ลดลงอย่างรวดเร็ว

สูญเสียพลานุภาพไปเกือบครึ่ง แต่ยังคงโถมเข้าไปหาหนุ่มชุดดำ

ตู้ม!

เมื่อหนุ่มชุดดำเห็นดังนั้น จึงตะโกนออกมาว่าไม่ดีแล้ว

ทันใดนั้น แสงแวบขึ้นในมือ

มีระฆังเหลืองเหมือนดินอยู่ในมือ ระฆังเหลืองใหญ่ขึ้นทันที

วางกั้นอยู่ตรงหน้าเขา กระบี่เซียนแทงลงบนระฆังเหลืองอย่างรุนแรง

เกิดเสียงอึกทึกจนสะเทือนฟ้าดิน

หนุ่มชุดดำส่งเสียงอย่างน่าเวทนา

ใช้กำลังอันยิ่งใหญ่ กลายเป็นลำแสงสีดำ และหนีไปอย่างบ้าคลั่ง

“โยมท่านนี้ วันนี้เณรจะไว้ชีวิตโยม ในอนาคตเณรจะโปรดสัตว์อย่างโยม ให้หลุดพ้นจากความทุกข์!”

เมื่อพูดจบ เงาของคนหายวับไปที่ขอบฟ้า

ความเร็วน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างมาก

แววตาของหลินหยุนวูบไหว ดูเหลือเชื่อเช่นกัน

เขาเห็นระฆังเหลืองอันนั้น รับรู้ได้ถึงพลังป้องกันของระฆังเหลือง