บทที่ 1365 การประลองเริ่มขึ้นแล้ว

ตอนนี้ฉินชิงถงรู้สึกเสียดายมากๆ

เมื่อเห็นทุกคนเดินจากไป หลินหยุนที่อยู่ด้านในวิมานก็ลืมตาขึ้นมาทันที

ด้านในหลิงไถ เจียซินก็หายใจยาวๆด้วยความโล่งใจ

เธอไม่ได้มีจิตใจเข้มแข็งเหมือนกันหลินหยุน

เรื่องที่เธอไม่อยากเห็นที่สุดก็คือ เธอพึ่งตามหลินหยุนออกมา พูดตามตรงเลยว่าหลินหยุนคือความหวังของเธอ เป็นความหวังเดียวของเธอจริงๆ ถ้าหลินหยุนเสียชีวิตจริงๆ เธอคงไม่รู้จะทำยังไงต่อแล้ว

พูดได้เพียงอย่างเดียวว่าโชคชะตากำลังเล่นตลกกับเธอ

เจียซินนิ่งไปชั่วครู่และรีบพูดทันที "ถึงแม้คนเหล่านั้นจะจากไป แต่เห็นได้อย่างชัดเจน พวกเขาไม่ยอมปล่อยคุณไปง่ายๆอย่างแน่นอน! ตอนนี้คุณยังมีวิธีอื่นๆอีกไหม?"

หลินหยุนนิ่งเงียบไปพักใหญ่ จากนั้นก็พูดอย่างเคร่งขรึม "พวกเราทำให้ดีที่สุดก็พอแล้ว!"

เขาไม่ได้พูดคำว่าฟังลิขิตจากสวรรค์ออกมา เพราะเขาไม่อยากจะฟังลิขิตจากสวรรค์ สวรรค์ไม่สามารถบงการชีวิตของเขาได้

เขานั่งหลับตาและฝึกฝนต่อ

ชี่ทิพย์แสนกว่าหยด ถูกเขาดูดซับเข้าไปในร่างกายอย่างรวดเร็ว

ส่วนอีกด้านหนึ่ง

มีเก้าสำนักใหญ่เป็นผู้นำและเริ่มพิธีบูชาอย่างยิ่งใหญ่

คนที่เป็นผู้ทำพิธีบูชาคือชายชราผมหงอกคนหนึ่งจากสำนักอริยสัจ

ชายชราคนนี้ ดูเหมือนคนธรรมดามากๆ ร่างกายของเขาไม่มีพลังชี่เลย

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีบูชา ก็เริ่มการประลองเก้าสำนักใหญ่ทันที

ช่วงแรก เป็นการประลองเพื่อจัดอันดับของเก้าสำนักใหญ่

หลังจากได้อันดับของเก้าสำนักใหญ่แล้ว สิบแปดสำนักเต๋าและสำนักอื่นๆของโลกคุนชาง ถึงจะสามารถรู้ได้ว่าสำนักไหนที่สามารถท้าประลองได้บ้าง

ในเก้าสำนักใหญ่ มีเพียงสามสำนักชั้นล่างเท่านั้น ที่จะต้องยอมรับการท้าประลอง

ถ้าสามารถเอาชนะได้ ก็จะสามารถรักษาตำแหน่งเดิมไว้ได้

ถ้าพ่ายแพ้ ก็จะหลุดออกจากตำแหน่งเก้าสำนักใหญ่

มันไม่ใช่แค่เสียตำแหน่งเก้าสำนักใหญ่เท่านั้น

ถ้าพ่ายแพ้จริงๆ สถานที่ตั้งของสำนักและทรัพยากรที่สำนักควบคุมอยู่ ต้องมอบทุกอย่างออกมา นี่คือเรื่องที่น่ากลัวมากๆ

การประลองจัดอันดับของเก้าสำนักใหญ่เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

บุตรอริยสัจของสำนักอริยสัจไม่ได้ปรากฏตัว พระบุตรของสำนักปฏิบัติธรรมก็ไม่ได้ปรากฏตัว บุตรธยานะของสำนักธยานะก็ไม่ได้ปรากฏตัว สุดยอดอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงมากๆของโลกคุนชาง มีเพียงบุตรกระบี่คนเดียวเท่านั้นที่ปรากฏตัว

ตอนนี้บุตรกระบี่กำลังนั่งอยู่ในฝั่งของสำนักกระบี่เป่ยโต่ว

ถึงแม้จะอยู่ตรงกลางของลูกศิษย์อัจฉริยะหลายๆคน แต่เขานั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว เขาเหมือนกระบี่ที่คมมากๆ

บนร่างกายของเขามีพลังที่แข็งแกร่งมากๆปะทุออกมา ทำให้ลูกศิษย์สำนักเดียวกันที่อยู่ข้างๆ ไม่สามารถเข้าใกล้และต้านรับพลังที่แข็งแกร่งมากๆนี้ไม่ไหว

แต่เขากลับไม่สนใจอะไรเลย เขาไม่ยอมเก็บพลังของตัวเองและเขาก็กลายเป็นจุดเด่นทันที

สายตาของคนส่วนใหญ่ต่างมองไปที่ร่างกายของเขา

อย่างไรก็ตาม เรื่องที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจก็คือ เขาในฐานะบุตรกระบี่ของสำนักกระบี่เป่ยโต่ว แต่มือของเขากลับไม่มีกระบี่เลย

เรื่องนี้ทำให้ทุกคนประหลาดใจมากๆ

นักบำเพ็ญเซียนของสำนักกระบี่เป่ยโต่ว ทุกคนใช้กระบี่เป็นอาวุธ และพวกเขาก็มีนิสัยอย่างหนึ่ง พวกเขาไม่เคยเก็บกระบี่ไว้ในแหวนเก็บของ พวกเขาจะใช้มือจับกระบี่ตลอดเวลา

แต่บุตรกระบี่คนนี้กลับไม่มีกระบี่

ในเวลานี้ การประลองจัดอันดับของเก้าสำนักใหญ่ก็เริ่มขึ้นแล้ว

เก้าสำนักใหญ่ ทุกสำนักจะส่งลูกศิษย์ออกมาหนึ่งคน

ไม่มีกฎระเบียบอะไรเลย สามารถท้าประลองได้ตามใจ

ถ้าคนที่พ่ายแพ้ก่อนสามคนแรก สำนักของสามคนนี้ ก็จะอยู่ในตำแหน่งสามสำนักชั้นล่าง

แน่นอนว่าการประลองจัดอันดับแบบนี้ ไม่ได้ต่อสู้กันแค่ครั้งเดียว แต่ต่อสู้กันสองครั้ง

หลังจากลูกศิษย์ประลองแล้ว จะต้องส่งยอดฝีมืออาวุโสของสำนักหนึ่งคนออกมาประลอง

หลังจากประลองสองครั้งแล้ว ก็จะได้สามสำนักชั้นสูง สามสำนักชั้นกลางและสามสำนักชั้นล่าง

หลังจากนั้น สามสำนักชั้นล่างต้องยอมรับการประลอง

อันที่จริงก็คือ สองอันดับสุดท้ายต้องรับการประลองเท่านั้น