บทที่ 1373 เรื่องในอดีต

มันเป็นเรื่องในอดีตที่เป็นความลับ

สมัยนั้นเสิ่นฉงกับเจ้าสำนักอริยสัจคนปัจจุบันเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน เธอเป็นหนึ่งในลูกศิษย์อัจฉริยะที่เก่งกาจที่สุดในสำนักอริยสัจ

ในสำนักอริยสัจ คนที่ชอบเธอมีเยอะมากๆจนนับไม่ถ้วน

ถ้าพูดถึงคนในโลกคุนชาง มีคนชอบเธอมากกว่าในสำนักอริยสัจอีก

และเธอกับเจ้าสำนักคนปัจจุบันของสำนักอริยสัจ ถูกพูดว่าเหมาะสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก เป็นกุมารทองและกุมารีหยก และเป็นคู่ที่น่าจะอยู่ด้วยกัน

เจ้าสำนักอริยสัจก็ชอบเธอมากๆ และหวังว่าพวกเขาจะเป็นคู่ฝึกฝนไปด้วยกัน

อันที่จริงเธอก็คิดแบบนี้เหมือนกัน

ถึงแม้เธอจะเป็นคนเย่อหยิ่งและอวดดีมากๆ แต่สำหรับศิษย์พี่ของตัวเอง เธอรู้สึกพอใจมากๆ

เพราะทั่วทั้งโลกคุนชาง ถ้าต้องหาวัยรุ่นที่มีพรสวรรค์มากกว่าศิษย์พี่ของตัวเอง มันหาไม่ได้อยู่ได้

พวกเขาสองคนที่เหมาะสมกันมากๆและคงจะอยู่ด้วยกัน ต่อสวรรค์ก็เล่นตลกกับพวกเขา

ตอนที่เสิ่นฉงอายุยี่สิบปี เธอได้ออกจากสำนักอริยสัจและท่องเที่ยวไปทั่วโลกคุนชาง แต่เธอกลับพบผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง เขาธรรมดามากๆจนไม่เคยฝึกฝนวิชาบำเพ็ญเซียนด้วยซ้ำ

ชายวัยกลางคนๆนั้น อายุเยอะกว่าเธอยี่สิบปี

ตอนที่พวกเขาสองคนพบกัน คนในตระกูลของชายวัยกลางคนๆนั้นถูกสังหารจนเสียชีวิตไปหมดแล้ว

คนในตระกูลหลายร้อยคน รวมถึงพ่อแม่ ภรรยา และลูกสาวสองคนของชายวัยกลางคน ถูกฆ่าตายภายในชั่วค่ำคืน

ในเวลานั้น เสิ่นฉงก็พึ่งต่อสู้กับคนๆหนึ่ง สุดท้ายแล้วเธอได้รับบาดเจ็บสาหัสและหนีรอดไปได้

ตอนที่เธอใกล้จะตาย เธอถูกผู้ชายวัยกลางคนช่วยชีวิตเอาไว้

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากชายวัยกลางคนได้รับผลกระทบทางจิตใจอย่างหนัก ทำให้เขากลายเป็นคนที่มีนิสัยประหลาดมากๆ

ถึงแม้เขาจะช่วยชีวิตเสิ่นฉง แต่เขาไม่เคยคุยกับเธอเลยแม้แต่คำเดียว

เขาดื่มเหล้าจนหัวราน้ำทุกวัน ราวกับโลกใบนี้ มีเหล้าเพียงอย่างเดียวที่เขายังอาลัยอาวรณ์อยู่

ถ้าไม่มีเหล้าจริงๆ เขาคงไม่อยากจะมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว

ดังนั้น ถึงแม้ตอนนั้นเสิ่นฉงจะสวยเหมือนนางฟ้า แต่ในสายตาของชายวัยกลางคน เธอเหมือนกับโครงกระดูก เขาไม่สนใจเธอเลย ไม่มองเธอแม้แต่ครั้งเดียว

ทำให้เสิ่นฉงที่มีนิสัยเย่อหยิ่งโกรธมากๆ

ตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ว่าผู้ชายคนไหนก็ตาม เมื่อมองเห็นเธอแล้ว พวกเขาไม่เคยมีปฏิกิริยาเหมือนชายวัยกลางคนแบบนี้

ถึงแม้จะถูกอีกฝ่ายช่วยชีวิตไว้ แต่นี่คือครั้งแรกที่เธอเจอเรื่องที่สะเทือนใจ เรื่องนี้เกี่ยวกับความงดงามของตัวเอง

แต่อีกฝ่ายเป็นแค่คนธรรมดาทั่วไปเท่านั้น เธอลงมือทำร้ายอีกฝ่ายไม่ได้ สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาเป็นผู้มีพระคุณของเธอ เธอจะทำร้ายผู้มีพระคุณได้ยังไง

ดังนั้นนิสัยดื้อรั้นของเธอก็เผยออกมาทันที

เธอไม่เชื่อว่าด้วยความงดงามของตัวเอง ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าจะไม่สนใจเธอเลยเหรอ

แน่นอนว่า เมื่ออยู่ด้วยกันไปนานๆ

ทำให้เสิ่นฉงพบว่าตัวเองค่อยๆชอบผู้ชายวัยกลางคนแล้ว

เธอชอบความโดดเดี่ยวสิ้นหวังที่มาจากชายวัยกลางคน

หลังจากนั้นหนึ่งปี เธอก็ทำให้ชายวัยกลางคนรู้สึกซาบซึ้งใจ ในที่สุดพวกเขาสองคนก็อยู่ด้วยกัน

หลังจากอยู่ด้วยกันแล้ว ทำให้เสิ่นฉงนึกขึ้นมาได้ทันทีว่าฐานะของตัวเองเป็นใคร และนึกได้ทันทีว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง

เมื่อนึกถึงศิษย์พี่ของตัวเอง เรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกเสียใจมากๆ

แต่ว่าโลกใบนี้ ไม่มียารักษาความเสียใจ เมื่อทำพลาดไปแล้วก็แก้ไขอะไรไม่ได้

ในที่สุด เธอก็ทิ้งชายวัยกลางคนๆนั้นและกลับมาที่สำนักอริยสัจ

เดิมทีเธอต้องการแสร้งทำเป็นเรื่องทั้งหมดไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

แต่หลังจากกลับมาที่สำนักได้ไม่นาน เธอก็พบว่าตัวเองได้ตั้งท้องแล้ว

เธอรู้ตัวดี เรื่องนี้คงปิดปังไม่ได้อีกแล้ว

เธอก็เลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้ศิษย์พี่ฟังโดยไม่ได้ปิดปังอะไรเลย

เจ้าสำนักอริยสัจในสมัยนั้น เกือบจะเป็นบ้าเพราะรู้เรื่องนี้ อย่างไรก็ตามในที่สุดเขาก็สงบสติอารมณ์ตัวเองได้

และเสิ่นฉงก็ตัดสินใจแล้วว่าจะคลอดลูกออกมา

เนื่องจากเธอรักชายวัยกลางคนที่ไม่เคยฝึกฝนวิชาบำเพ็ญเซียนจริงๆ มีอีกเรื่องหนึ่ง เธออยากจะตอบแทนพระคุณที่อีกฝ่ายช่วยชีวิตเธอไว้