บทที่ 1401 ตาเฒ่าซิงที่ทำให้ทุกคนตกใจ

ราวกับพวกเขาปรากฏตัวจากอากาศ และหายไปในอากาศทันที

นอกจากบุตรอริยสัจสองคนที่รับตำแหน่งเจ้าสำนักแล้ว บุตรอริยสัจทุกคนก็เป็นอย่างนี้ทั้งหมด

เจ้าสำนักอริยสัจไม่พูดอะไรเลย

เขาปล่อยตัวสองเยว่และสิบเยว่ทันที จากนั้นเขาก็สะบัดมือ และพาทุกคนถอยห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร

หลินหยุนมองไปที่สองเยว่และสิบเยว่และพูดเบาๆ "พวกคุณสองคนเข้าไปรักษาอาการบาดเจ็บในหอว่างหยุนก่อน รอฉันจัดการปัญหาที่อยู่ตรงนี้ก่อน จากนั้นพวกเราค่อยมาคุยกัน!"

เมื่อสองเยว่และสิบเยว่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ พวกเธออดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างมองเห็นความกังวลใจที่อยู่ในดวงตาของอีกฝ่ายทันที

แต่เรื่องมันก็มาถึงตอนนี้แล้ว พวกเธอก็ไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงแค่พยักหน้า จากนั้นสิบเยว่ก็พยุงสองเยว่ และเข้าไปในหอว่างหยุน

พวกเธอสองคนเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปิดหน้าต่างทันที

หลินหยุนไม่พูดอะไรอีก สายตาของเขามองไปที่บุตรอริยสัจและพูดเบาๆ "ตกลงแล้ว คุณปล่อยวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาได้เลย มิฉะนั้น คุณคงไม่มีโอกาสได้ปลดปล่อยมันออกมาอีก!"

สีหน้าของบุตรอริยสัจเคร่งขรึมทันที เขาแสดงความโกรธออกมา นักบำเพ็ญเซียนที่มองดูเหตุการณ์อยู่ไกลๆ พวกเขาก็สนทนาเรื่องนี้ทันที

"หลินชางฉองคนนี้เย่อหยิ่งอวดดีมากเกินไปแล้ว!"

"ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ด้านหน้าเขาเป็นบุตรอริยสัจนะ เขาไม่รู้เหรอว่าบุตรอริยสัจเป็นใครเหรอ?"

"คนๆนี้ไม่กลัวตายจริงๆ!"

"เขาบอกให้บุตรอริยสัจปลดปล่อยวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา ไม่งั้นคงไม่มีโอกาสใช้มันออกมาอีก! ฮ่าๆๆๆ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง แต่คนๆนี้เย่อหยิ่งอวดดีมากเกินไปจริงๆ!"

"พูดอย่างนี้ก็ไม่ได้นะ คนๆนี้มีสิทธิ์ที่จะเย่อหยิ่งอวดดีเหมือนกัน!"

"พวกคุณมีใครที่สามารถบีบบังคับสำนักเทียนหยุนได้ถึงขนาดนี้ไหม?"

"มีใครสามารถสังหารผู้อาวุโสหลายๆคนของสำนักเทียนหยุนอย่างเขาได้ไหม?"

"ความเย่อหยิ่งของเขา มันมาจากพลังอันแข็งแกร่งของเขา"

"ถึงแม้จะพูดแบบนี้ได้ แต่เรื่องเหล่านั้นที่เขาทำ คุณคิดว่าบุตรอริยสัจทำไม่ได้เหรอ?"

"เรื่องนี้มันแน่อยู่แล้ว"

"ยังไงซะ การต่อสู้ครั้งนี้คงน่าดูมากๆ!"

"ก่อนหน้านี้ การปรากฏตัวบุตรอริยสัจทุกรุ่น พวกเขาไม่เคยพ่ายแพ้เลย และพวกเขาไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่สามารถสู้กับพวกเขาได้อย่างสูสีเลย!"

"อย่างน้อยครั้งนี้ คนอย่างหลินชางฉองต้องเป็นคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจมากๆอย่างแน่นอน!"

"บางทีอาจจะเอาชนะอีกฝ่ายก็ได้ !"

"คิดอะไรอยู่เหรอ?"

"ถึงแม้หลินชางฉองจะเหนือกว่าบุตรธยานะและบุตรกระบี่ แต่เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของบุตรอริยสัจอยู่แล้ว!"

ถึงแม้ทุกคนจะเห็นด้วยว่าหลินหยุนแข็งแกร่งมากๆ แต่การต่อสู้ของทั้งสองคน คนส่วนใหญ่คิดว่าบุตรอริยสัจจะต้องเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะแน่นอน

ในเวลานี้ เมื่อเห็นหลินหยุนปรากฏตัว ซิงเฟยที่ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับก็รีบบินออกมาทันที

"น่ากลัวมากๆ ในที่สุดคุณก็ยอมออกมา!"

ซิงเฟยมาถึงข้างๆหลินหยุน สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เนื่องจากตอนที่ก้านธูปกำลังจะไหม้จนหมด ตอนนั้นเธอกังวลใจมากๆ

เพราะการที่หลินหยุนไม่ยอมปรากฏตัว ไม่ได้แปลว่าเขาเกรงกลัว

จะต้องเป็นเพราะเขาเข้าไปในหอว่างหยุนและกำลังฝึกฝนเพื่อเพิ่มพลังของตัวเองอยู่

ยังดีที่หลินหยุนออกมาในช่วงเวลาสุดท้าย

เมื่อมองเห็นซิงเฟย ชายชราของตระกูลซิงที่อยู่ข้างๆฉินเหมย พวกเขายืนอยู่บนท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไป หนังตาของชายชรากระตุกทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

"แย่แล้วๆ เด็กคนนี้ เธอต้องการทำอะไรกันแน่?"

"ทำไมเธอยังกล้าออกมาในเวลานี้ด้วย?"

"เธอกำลังหาเรื่องตายชัดๆ"

"แย่แล้ว ครั้งนี้แย่แล้ว! ฉันเหลือลูกสาวคนนี้เพียงคนเดียวแล้ว ฉันควรจะทำยังไงดี ตอนที่ฉันเสียชีวิตใครจะมาจัดพิธีศพให้ฉัน?"