บทที่ 1409 หินทิพย์

โลกคุนชางได้เปลี่ยนไปแล้ว!

ชื่อเสียงของหลินชางฉองกับสำนักหยุนเยว่ โด่งดังไปทั่วโลกคุนชางอีกครั้ง

นักบำเพ็ญเซียนทุกคนต่างสนทนาเรื่องของหลินชางฉอง

แต่ทางฝั่งหลินหยุนนั้น เขาเดินเข้าไปในหอว่างหยุนและฝึกฝนต่อ เพื่อทำให้พลังของตัวเองมั่นคงมากขึ้น

ผ่านไปสามวัน หลินหยุนเดินออกมาจากหอว่างหยุน

สองเยว่และคนอื่นๆรออยู่ด้านนอกตลอด เมื่อมองเห็นหลินหยุนเดินเข้ามา พวกเขาก็พุ่งเข้าไปหลินหยุนเลย

หลินหยุนให้พวกเขาจัดการปัญหาในสำนัก อันที่จริงในสำนักก็ไม่มีอะไรให้พวกเธอจัดการมากนัก

มีเพียงฝังศพของสามเยว่กับห้าเยว่เท่านั้น

สำหรับเรื่องอื่นๆ ไม่มีอะไรให้จัดการหรือเก็บกวาดเลย

ยกตัวอย่างเช่นค่ายกลฮู่ซาน พวกเธอไม่สามารถใช้เวลาอันสั้นในการซ่อมแซมค่ายกลได้

อย่าพูดว่ามีเวลาแค่สามวันเลย ถึงแม้มีเวลามากพอ ค่ายกลฮู่ซานที่สืบทอดมาตั้งแต่โบราณ พวกเขาไม่สามารถซ่อมแซมมันให้สมบูรณ์ได้อยู่แล้ว

นอกจากเรื่องนี้ ก็ไม่มีเรื่องอะไรต้องจัดการอีกแล้ว

เมื่อมองเห็นหลินหยุนเดินออกมา สองเยว่และคนอื่นๆก็รีบเดินขึ้นไปทันทีและพูด "เจ้าพระคุณ!"

หลินหยุนพยักหน้า สายตาของเขามองไปที่ฉินเหมยกับซิงเฟย "น้าฉิน ไม่ได้เจอกันตั้งนาน!"

เมื่อหลินหยุนเรียกฉินเหมยแบบนี้ ทำให้เธอน้ำตาคลอทันทีและพยักหน้าทันที "เสี่ยวหยุน ถึงแม้เวลาจะผ่านไปไม่นาน แต่ดูเหมือนคุณจะโตขึ้นเยอะมากๆ"

หลินหยุนพูด "น้าฉิน คุณน่าจะไม่ได้ข่าวคราวของลูกสาวตัวเองมานานแล้วใช่ไหม!"

ฉินเหมยอึ้งไปชั่วครู่ จากนั้นสีหน้าของเธอดูแย่ลงและพูด "ไม่รู้จริงๆว่าลูกสาวคนนี้หนีไปที่ไหน ฉันเคยส่งคนไปหาเธอหลายครั้ง แต่ไม่มีข่าวคราวของเธอเลย!"

เนื่องจากเธอเป็นแม่แท้ๆของฉินชิงถง ยังไงซะเลือดก็ค้นกว่าน้ำ

ถึงแม้ตอนนั้นเธอจะใช้คำพูดเย็นชาและแล้งน้ำใจมากๆ แต่เธอจะแล้งน้ำใจได้จริงๆเหรอ?

หลังจากฉินชิงถงจากไป เธอผู้เป็นแม่จะไม่เป็นห่วงลูกสาวเหรอ!

หลินหยุนพูดเบาๆ "น้าฉินไม่ต้องกังวลใจ ตอนนี้เธอยังปลอดภัยดี และเธอก็ฝึกฝนถึงแดนยาทองระดับสามแล้ว ถือได้ว่าเธอเข้าสู่เส้นทางของนักบำเพ็ญเซียนแล้ว!"

เมื่อฉินเหมยได้ยินก็ตกใจทันที เธอเบิกตากว้างและมองไปที่หลินหยุนแล้วพูด "เสี่ยวหยุน มัน……มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? หรือว่า……เธอเคยเจอชิงถงเหรอ?"

หลินหยุนพูด "ตอนนี้เธอเป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของสี่เยว่แล้ว เธอฝึกฝนพลังได้รวดเร็วมากๆ"

ฉินเหมยรู้สึกเหลือเชื่อมากๆ เธอตกตะลึงและดีใจมากๆ เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเธอโล่งอกมากๆและพูด "นี่ก็คือความโชคดีของเธอ ในเมื่อเธอเป็นแบบนี้แล้ว ฉันก็วางใจได้แล้ว!"

หลินหยุนไม่ได้พูดอะไรอีก เขาไม่อยากจะพูดถึงเรื่องของฉินชิงถงไปมากกว่านี้

หลินหยุนนิ่งไปชั่วครู่และพูด "น้าฉิน ช่วงเวลาต่อจากนี้ คุณอยู่ที่สำนักหยุนเยว่ละกัน ฉันเห็นน้าฉินไม่ค่อยได้ออกจากเมืองมี่หยุน ในเมื่อครั้งนี้คุณออกมาแล้ว งั้นก็อยู่ที่สำนักหยุนเยว่สักระยะหนึ่ง"

ฉินเหมยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม "ตกลง ในเมื่อเสี่ยวหยุนพูดขนาดนี้แล้ว ฉันก็จะอยู่ที่สำนักหยุนเยว่สักระยะหนึ่ง!"

หลินหยุนพยักหน้า จากนั้นก็มองไปที่สองเยว่และพูด "คุณไปเตรียมวัสดุบางส่วนหน่อย และรื้อถอนวัสดุทั้งหมดที่เหลืออยู่ในค่ายกลฮู่ซานออกมา จากนั้นก็เตรียมตัวสร้างค่ายกลอันใหม่"

สองเยว่อึ้งไปชั่วครู่ และพูดด้วยความเคารพ "เจ้าพระคุณ ค่ายกลฮู่ซานเป็นค่ายกลของยุคโบราณกาล พวกเราซ่อมแซมค่ายกลไม่เป็น ถ้ารื้อถอนค่ายกลพวกนี้ กลัวว่า……"

หลินหยุนพูดเบาๆ "ไม่ต้องกังวล ฉันจะลงมือเอง! คุณคิดว่าค่ายกลที่ฉันสร้างขึ้น จะสู้ค่ายกลอันเดิมไม่ได้เหรอ?"

สองเยว่รีบส่ายหัวปฏิเสธทันทีและพูด "เจ้าพระคุณ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ตกลง ฉันจะรีบไปจัดการเลย!"

หลินหยุนไม่พูดอะไรอีก เขามองไปที่ซิงเฟยและพูด "ตอนนี้สถานการณ์ด้านนอกเป็นยังไงบ้าง?"

ซิงเฟยพูด "นอกจากสำนักอริยสัจแล้ว สำนักเต๋าเฉินเซียว สำนักฉีซาน สำนักเทียนหยุน สามสำนักนี้เลือกที่จะปิดสำนักไปเลย และประกาศว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ของสำนักอริยสัจและสำนักหยุนเยว่อีก"

"มีเพียงสำนักอริยสัจเท่านั้นที่ไม่ได้ปิดสำนัก!"

"แต่สำนักของพวกเขาก็นิ่งสงบมากๆ ราวกับว่าไม่เคยเกิดเรื่องอะไรขึ้นเลย !"

"ฉันคิดว่าคุณต้องระมัดระวังตัวให้มากๆ พันกว่าปีที่ผ่านมา สำนักอริยสัจเป็นสำนักอันดับหนึ่งของโลกคุนชาง สำนักของพวกเขาแข็งแกร่งมากๆ ในสำนักของพวกเขานอกจากเจ้าสำนักที่เป็นยอดฝีมือแดนยาทองระดับเก้าแล้ว น่าจะยังมียอดฝีมือแดนยาทองระดับเก้าอีก!"

หลินหยุนพยักหน้า "ฉันรู้แล้ว! หลายวันต่อจากนี้ ช่วยดูการเคลื่อนไหวของสำนักอริยสัจด้วย ฉันจะสร้างรากฐานแดนยาทองต่อ!