บทที่ 1452 ภารกิจ

ไม่มีได้ไง? มันมีอยู่แล้ว!

ถ้าพูดว่าทั่วโลกคุนชาง มีผู้ชายเพียงคนเดียวที่สามารถเข้าออกสำนักหยุนเยว่ได้อย่างอิสระ มันมีอยู่คนหนึ่งจริงๆ เขาคนนั้นก็คือหลินชางฉองที่มีฉายาว่าเทพสังหาร!

เทพสังหารหลินชางฉอง! โอ้พระเจ้า !

เมื่อนึกถึงอายุของหลินหยุน และพลังอันน่ากลัวของหลินหยุน ทำให้เขาได้คำตอบทันที

หลายวันนี้เขาตามอยู่ด้านหลังหลินหยุน อันที่จริงเขาคาดเดามาโดยตลอด หลินหยุนเป็นใครมาจากไหนกันแน่ บางทีเขาอาจจะเป็นลูกศิษย์อัจฉริยะของสำนักใหญ่ๆก็ได้!

หลินหยุนที่อายุน้อยขนาดนี้ แต่กลับมีพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้

ถึงแม้เขาอาจจะเทียบบุตรอริยสัจไม่ได้ แต่อย่างน้อยเขาก็เทียบหวงฉาวของสำนักเทียนหยุนได้

มีอยู่เพียงเรื่องเดียวที่เขาไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมเขาถึงไม่รู้จักคนๆนี้เลยแม้แต่นิดเดียว!

แต่ในเวลานี้ เขารู้ทุกอย่างแล้ว! คนๆนี้คือหลินชางฉองนี่เอง!

ก่อนหน้านี้ เขารู้สึกว่าคนๆนี้คงเทียบบุตรอริยสัจ บุตรธยานะและพระบุตรไม่ได้ แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าคนเหล่าต่างหากที่เทียบหลินชางฉองไม่ได้

เขารู้สึกใจหายวูบวาบและมึนงงทันที

การกระทำของเขาก่อนหน้านี้ และคนๆนั้นคือเทพสังหารหลินชางฉอง แต่เขากลับไม่เป็นอะไรเลย?

โลกใบนี้มันบ้าไปแล้วใช่ไหม!

หลังจากตกตะลึงแล้ว สิ่งที่เข้ามาแทนที่ความรู้สึกตกตะลึงก็คือความรู้สึกดีใจมากๆ

อีกฝ่ายไม่ได้สังหารตัวเอง และหลายวันที่ผ่านมา เขายอมให้ตัวเองตามอยู่ด้านหลัง นี่มันหมายความว่าอะไรเหรอ?

มันหมายความว่าตัวเองมีโอกาสสูงมากๆที่จะได้เป็นลูกศิษย์ของเขา!

ถ้าสามารถเป็นลูกศิษย์ของหลินชางฉองได้ ถ้างั้น……ในโลกคุนชาง เขาไม่ต้องเกรงกลัวใครหน้าไหนอีกแล้ว

ฮ่าๆๆๆ!

มีใครกล้ารังแกลูกศิษย์ของหลินชางฉองเหรอ? ถ้ากล้าทำจริงๆ มันคือการหาเรื่องตายชัดๆ?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลิ่วชินรู้สึกดีใจมากๆ เขาดีใจมากๆจนไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง

โชคดี! มันคือความโชคดีมากๆ!

หลินหยุนไม่รู้ความคิดของหลิ่วชินในเวลานี้อยู่แล้ว

หลังจากเดินเข้ามาในสำนักหยุนเยว่แล้ว สองเยว่และคนอื่นๆก็รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวจากค่ายกลทันที

พวกเธอรีบบินออกมา เมื่อพวกเธอมองเห็นหลินหยุน ทำให้พวกเธอดีใจมากๆ

อย่างไรก็ตาม หลังจากมองเห็นฉินหลันที่อยู่ข้างๆหลินหยุนแล้ว สายตาของพวกเธอก็เปลี่ยนไปทันที หลังจากนั้นไม่นานพวกเธอก็เข้าใจทันที

เพราะฉินหลันเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ เธอสวยกว่าฉินชิงถงอีก

บางทีคงมีแต่ผู้หญิงที่สวยขนาดนี้ ถึงจะคู่ควรกับเจ้าพระคุณของพวกเธอ

สองเยว่และคนอื่นๆรีบทำความเคารพและพูด "ยินดีต้อนรับเจ้าพระคุณกลับมา!"

หลินหยุนพยักหน้าและแนะนำทุกคนให้ฉินหลันรู้จัก จากนั้นเขาก็พูด "สี่เยว่และคนอื่นๆยังไม่กลับมาอีกเหรอ?"

สองเยว่พูด "เคยกลับมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่เธอพูดว่าในเมื่อแยกสำนักกันแล้ว ก็แยกกันไปคนละทางเลย เธอเอาสมบัติล้ำค่าเหล่านั้นกลับมาคืนเท่านั้น!"

"ถึงแม้ฉันจะไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเธอ แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรเลย"

"สิ่งที่ฉันคิดมีเพียงเรื่องเดียว รอให้เจ้าพระคุณกลับมาตัดสินใจเอง!"

"ก่อนที่สี่เยว่จะจากไป เธอได้ทิ้งข้อความเอาไว้ ถ้าเจ้าพระคุณไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเธอ เธอก็จะยอมกลับมา!"

"คำพูดของเจ้าพระคุณ เธอยอมเชื่อฟัง!"

สายตาของหลินหยุนเปล่งประกายทันที คิดไม่ถึงจริงๆว่าเรื่องราวจะกลายเป็นแบบนี้ จากนั้นเขาก็ถามสองเยว่ "เธอพูดแบบนี้ แปลว่าเธอไม่อยากกลับมาใช่ไหม?"

สองเยว่พยักหน้าและพูด "อันที่จริงหลังจากที่ฉันได้ครุ่นคิดแล้ว ฉันคิดว่าสี่เยว่น่าจะรู้สึกว่าตอนที่สำนักเกิดเรื่องวิกฤต แต่เธอไม่ได้อยู่ในสำนักเพื่อเผชิญหน้ากับมัน ตอนนี้สำนักได้ผ่านพ้นวิกฤตเพราะเจ้าพระคุณ เธอก็เลยไม่อยากกลับมาอยู่ที่สำนัก เพราะเธอรู้สึกผิดต่อสามเยว่กับห้าเยว่ที่เสียชีวิต"

หลินหยุนพูด "คุณแน่ใจเหรอว่าเป็นเพราะเหตุผลนี้?"

สองเยว่ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็พยักหน้าทันที "ใช่ค่ะ เจ้าพระคุณ ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุผลนี้ สี่เยว่น่าจะกลับมาอยู่ที่สำนักแล้ว"

หลินหยุนนิ่งเงียบไปสักพัก จากนั้นเขาก็พูด "ให้เธอกลับมาที่สำนัก บอกเธอว่าฉันมีเรื่องจะถามเธอ!"