บทที่ 1467 หมาเฝ้าประตู

"นอกจากวิธีนี้แล้ว น่าจะไม่มีวิธีอื่นๆอีกแล้ว"

"พวกเราต้องลบพลังจิตที่อยู่ด้านใน และทำให้มันกลายเป็นประตูที่ไม่มีเจ้าของ"

"พวกเราใช้พลังจิตของตัวเองค่อยๆลบพลังจิตที่อยู่ในประตูออก เมื่อทำอย่างนี้ก็น่าจะเปิดออกได้!"

จูหยู่พยักหน้าและพูด "โอเค ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็ไม่ควรเสียเวลาอีก ฉันจะขอลองดูก่อน!"

ขณะพูด พลังจิตของเขาก็ปลดปล่อยออกมาทันที และเข้าไปด้านในของประตูทันที

เขาเป็นยอดฝีมือแดนยาทองระดับเก้า พลังจิตของเขาแข็งแกร่งมากๆ แต่เวลาผ่านไปแค่หนึ่งก้านธูป สีหน้าของเขาก็ขาวซีดทันที

จากนั้นเขาก็หายใจเข้าลึกๆและพูด "เป็นอย่างที่สหายหลินหยุนพูดจริงๆ ตรงนี้มีพลังจิตที่แข็งแกร่งมากๆอยู่"

จูหยู่ถอนหายใจยาวๆและเช็ดเหงื่อที่อยู่บนหน้าผากแล้วพูด "พลังจิตอันนี้แข็งแกร่งมากๆ และฉันก็สัมผัสได้ เวลามันผ่านมานานมากๆแล้วและพลังจิตนี้ก็อ่อนแอลงมาเยอะมากๆ!"

"มิฉะนั้น พวกเราคงลบพลังจิตนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน"

"อย่างไรก็ตาม ตอนนี้พวกเรายังมีโอกาสอยู่ ถ้าพวกเราลงมืออย่างต่อเนื่อง ใช้เวลาสามวันก็คงทำสำเร็จ!"

จื่อหยุนพูด "ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว พวกเราก็อย่าเสียเวลาอีกเลย!"

ขณะพูด เธอก็ปลดปล่อยพลังจิตออกมา และค่อยๆลบพลังจิตที่อยู่ในประตูทันที

แต่เห็นได้อย่างชัดเจนว่าจื่อหยุนได้เก็บซ่อนพลังของตัวเองเอาไว้บางส่วน

เนื่องจากเธอเคยเจอเรื่องไม่ดีก่อนหน้านี้ ทำให้ทุกคนเข้าใจการกระทำของเธอทันที

ถึงแม้ทุกคนจะมองออก แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรเลย เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป สีหน้าของจื่อหยุนก็ขาวซีดเหมือนกัน

ลู่ซานไม่พูดอะไรเลย เขาลงมือต่อจากเธอทันที เมื่อเวลาผ่านไปอีกหนึ่งก้านธูป ครั้งนี้ถึงหลินหยุนลงมือแล้ว

แน่นอนว่าหลินหยุนไม่ได้ใช้พลังจิตของตัวเองอยู่แล้ว เขาเก็บซ่อนพลังทั้งหมดของตัวเองเอาไว้

พลังจิตของเจียซินค่อยๆลบพลังจิตที่อยู่บนประตูออกทีละนิดๆ

ทำให้พลังจิตที่อยู่ในประตูลดลงทีละนิดๆเหมือนกัน

เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป สีหน้าของหลินหยุนขาวซีดขึ้นมาและเก็บพลังจิตของตัวเองทันที

คนที่ลงมือเป็นคนสุดท้ายคือคุณชายจินเอี้ยน

เขาไม่ได้พูดอะไรมาก และปลดปล่อยพลังจิตทันที

ทุกคนต่างลงมือแค่คนละหนึ่งก้านธูปเท่านั้น เวลานี้ไม่ได้ยาวเกินไปและก็ไม่ได้สั้นจนเกินไป

และไม่ได้สูญเสียพลังจำนวนมากไป เพราะพวกเขายังเหลือพลังบางส่วนเอาไว้

พวกเขาสามารถฟื้นฟู่พลังของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเป็นแบบนี้ถึงสามารถลงมือได้อย่างต่อเนื่อง

เป็นอย่างที่หลินหยุนคาดเอาไว้เลย หลังจากผ่านไปสองวัน พลังจิตที่อยู่ในประตูก็ถูกลบไปสองในสามแล้ว

ความคืบหน้าแบบนี้ ทำให้ทุกคนดีใจทันที แต่ทุกคนก็สูญเสียพลังไปจำนวนมาก

ถึงแม้จะกินโอสถที่ช่วยฟื้นฟูพลังจิตเข้าไป แต่มันก็ไม่สามารถฟื้นฟูกลับมาได้อย่างรวดเร็วอยู่แล้ว

การสูญเสียต่อเนื่องอย่างนี้ สำหรับทุกคนแล้ว มันก็เป็นเรื่องที่ยากที่จะแบกรับเหมือนกัน

จูหยู่ถอนหายใจยาวๆและพูด "พวกเราต่างสูญเสียพลังไปมาก ขอเวลาอีกแค่หนึ่งวัน พวกเราก็น่าจะเปิดมันออกได้ ถ้าให้ดีที่สุด ช่วงนี้อย่าเกิดเรื่องไม่คาดคิดเลย!"

ลู่ซานพยักหน้าและพูด "ฉันก็หวังแบบนั้นเหมือนกัน! อย่างไรก็ตาม สองวันที่ผ่านมาก็นิ่งสงบเหมือนกัน มันก็คงไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาสุดท้ายอย่างแน่นอน"

วันที่สาม หลังจากเกิดเสียงดังและสั่นสะเทือนขึ้น

พลังจิตที่อยู่ด้านในของประตูหินหมึกเทาก็ถูกลบไปหมดแล้ว เมื่อทุกคนเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นก็ดีใจมากๆ

จูหยู่พูดด้วยความตื่นเต้นดีใจ "สหายทุกท่าน พลังจิตได้ถูกพวกเราลบไปหมดแล้ว พวกเราเข้าไปพร้อมกันเลย!"

ทุกคนพยักหน้าทันที จากนั้นก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและหายไปจากที่เดิมทันที

วินาทีต่อมา พวกเขาก็เข้าไปในมิติที่อยู่ด้านในของประตูสีขาวทันที