บทที่ 149 ไปตอกหน้าที่อิมพีเรียลคอร์ท

บทที่ 149 ไปตอกหน้าที่อิมพีเรียลคอร์ท

หลินหยุนพูดขึ้นว่า "ทุกคนแค่บอกฉันว่าอยากไปหรือเปล่าก็พอ ที่เหลือฉันจัดการเอง!"

พวกเทพฟ้าผ่าหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

แน่นอนว่าพวกเขาอยากไป ที่นั่นคืออิมพีเรียลคอร์ทเชียวนะ!

พวกเขาเคยแต่ได้ยินที่ผู้คนเล่าลือกันมาเท่านั้น แม้แต่พวกเศรษฐีอย่างฉินโส่ว ก็ยังเคยไปที่นั่นแค่ครั้งสองครั้งเท่านั้น

พอกลับมาได้ มันยังมาคุยโม้โอ้อวดต่อหน้าทุกคนไปเกือบครึ่งเดือน

สถานที่ที่ทำให้ไอ้ลูกล้างลูกผลาญอย่างฉินโส่ว มันคุยโม้โอ้อวดได้ถึงครึ่งเดือน ก็พอจะจินตนาการได้เลยว่ามันต้องยอดเยี่ยมขนาดไหน!

ไอ้หมอพูดเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง "ช่างมันเหอะวะหลินหยุน อย่าถือเอายัยผู้หญิงจอมเจ้าเล่ห์นั่นมาเป็นอารมณ์เลยน่า!"

"ใช่ๆ ฉันว่าอาหารแผงลอยก็ดีอยู่นะ!" ไอ้สิบแปดมงกุฎพูดบ้าง

หลินหยุนไม่จำเป็นต้องถามอีก แววตาปรารถนาที่ฉายวูบ แล้วหายวับไปในพริบตาของพวกเขาเหล่านั้น ทำให้หลินหยุนเข้าใจได้ชัดเจนว่า พวกเขาอยากไป!

"เถ้าแก่ คิดเงิน!" หลินหยุนตะโกน จากนั้นก็หันไปพูดกับเพื่อนๆว่า "ป่ะ ไปอิมพีเรียลคอร์ทกัน!

ด้วยเหตุนี้ ผองเพื่อนที่พูดเกลี้ยกล่อมมาตลอดทาง ก็ตามหลินหยุนมายังอิมพีเรียลคอร์ทจนได้

อาคารเก้าชั้นอันงดงามตระการตาที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าพวกเขา ทั่วทั้งหลินโจวนี้คงมีเพียงDiluficเท่านั้นที่พอจะเทียบกับอิมพีเรียลคอร์ทได้

แต่Diluficไม่ได้เปิดให้คนทั่วไปเข้าใช้บริการ ว่ากันว่าใช้เพื่อสร้างความบันเทิงให้กับกลุ่มผู้ทรงอิทธิพลตัวจริงเท่านั้น ต่อให้คุณมีเงิน ก็ไม่อาจเข้าไปใช้บริการได้

เลขเก้าถือเป็นจำนวนสูงสุดในหลักหน่วย และเลขเก้าก็มีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับชาวจีนอีกด้วย

การเรียกขานพระนามของฮ่องเต้ในสมัยโบราณ ก็มีการใช้เลขเก้าเพื่อแทนพระองค์ว่า “จิ่วอู่จือจุน” ( ความหมายคือ ราชันย์ผู้เป็นที่เคารพสูงสุด) ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความล้ำค่าของเลขเก้า

คงมีเพียงสถานที่ที่โอ้อวดความยิ่งใหญ่อลังการ อย่างอิมพีเรียลคอร์ทเท่านั้น ที่กล้าพอจะก่อสร้างต่อเติมอาคารได้ถึงเก้าชั้น

"ทุกคนรอฉันอยู่ที่นี่นะ ฉันจะไปโทรศัพท์หน่อย!" หลินหยุนพูดกับเพื่อนๆ จากนั้นก็เดินออกไป

หลินหยุนเดินไปอีกด้าน แล้วต่อสายโทรหาเจี่ยงสง

"จองโต๊ะในอิมพีเรียลคอร์ทให้ฉันที ฉันจะเชิญเพื่อนร่วมชั้นสักสามสี่คนไปกินข้าว!" หลินหยุนสั่งตรงๆไม่มีอ้อมค้อม

"กรุณารอสักครู่นะครับ!" ทางเจี่ยงสงรีบโทรไปสั่งลูกน้อง ให้รีบจัดการจองโต๊ะให้เขาอย่างรวดเร็ว

เจี่ยงสงรีบใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ รายงานสถานการณ์ให้หลินหยุนฟัง ด้วยน้ำเสียงเคารพนบน้อม "ปรมาจารย์หลินครับ การระดมกำลังล้อมปราบชิงเหมิงกรุ๊ปในครั้งนี้ ราบรื่นกว่าที่คิดไว้มาก หลังจากที่หลาย ๆ บริษัทได้รับฟังข่าวลือแล้ว ต่างก็พากันตัดขาดการทำธุรกิจกับบริษัทชิงเหมิงกรุ๊ปในทันทีเลยครับ ”

"ดังนั้น จากที่คาดการณ์ในตอนแรกว่า จะกำจัดกลุ่มชิงเหมิงกรุ๊ปให้หายไปจากหลินโจวภายในระยะเวลาห้าวันนั้น ตอนนี้ก็เลยลดลงมาเหลือแค่สามวันเท่านั้นครับ"

หลินหยุนตอบรับนิ่งๆว่า "อื้ม"

เจี่ยงสงที่อยู่ปลายสาย ถึงขั้นมุมปากกระตุกขึ้นมาเลยทีเดียว เขาทำลายบริษัทชิงเหมิงกรุ๊ปที่มีมูลค่านับพันๆล้านลงไปแท้ ๆ แต่แลกมาได้กับเสียงตอบรับนิ่งๆว่า “อื้ม” ของปรมาจารย์หลินแค่เสียงเดียวเนี่ยนะ?

แต่เมื่อเขานึกถึงพลังอันสะเทือนฟ้า สะท้านดินของปรมาจารย์หลิน เจี่ยงสงก็ได้แต่ปล่อยวาง

บางทีจากมุมมองของคนในระดับเขา การทำลายกลุ่มบริษัทชิงเหมิงกรุ๊ป อาจเป็นเรื่องใหญ่มากเรื่องหนึ่ง แต่ถ้ามองจากระดับตัวตนของปรมาจารย์หลิน มันคงมีค่าเท่ากับการบดขยี้มดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น

“ยังมีอะไรอีกไหม?” หลินหยุนถาม

เจี่ยงสงพูดว่า "สามวันหลังจากนี้ ผู้ทรงอิทธิพลที่เข้าร่วมในการล้อมปราบกลุ่มชิงเหมิงกรุ๊ปเตรียมจะจัดงานเลี้ยงฉลองกัน ทุกคนต่างก็หวังว่าคุณจะสามารถมาร่วมเป็นประธานด้วยตัวเองได้น่ะครับ!"

“ฉันไม่ว่าง” หลินหยุนตอบกลับ

แต่หลังจากคิดทบทวนอีกครั้ง หลินหยุนกลับรู้สึกว่า มันเป็นการดีที่จะได้พบกับคนเหล่านี้สักหน่อย เพราะถึงยังไงพวกนั้นก็ทำงานจิปาถะให้เขาอยู่

"ส่งเวลากับสถานที่ ที่จัดเลี้ยงฉลองให้ฉันแล้วกัน ฉันจะไปเอง"

เจี่ยงสงซึ่งเดิมทีผิดหวังไปแล้ว รีบพูดด้วยความยินดีทันที "ได้ครับ ผมจะรีบส่งไปให้คุณเดี๋ยวนี้เลย!"

เวลานั้นเอง หลินหยุนก็ได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนเข้ามาในสาย "ท่านเจี่ยง จองโต๊ะที่อิมพีเรียลคอร์ทเรียบร้อยแล้วครับ!"

เจี่ยงสงรีบรายงานทันที "ปรมาจารย์หลิน จองที่ในโรงแรมอิมพีเรียลคอร์ทเรียบร้อยแล้วครับ ผมจะส่งข้อมูลตำแหน่งที่นั่งให้คุณนะครับ!"

"ดี"

หลังวางสาย หลินหยุนก็เดินกลับไปหาพวกเทพฟ้าผ่า สัญญาณข้อมูลในมือถือพลันดังขึ้น

หลินหยุนเหลือบมองไปดูแวบหนึ่ง โซน 3 โต๊ะ 09