บทที่ 1532 ขึ้นเรือ

ลานใจกลางห้องใต้หลังคานี้

จัดวางป้ายประกาศขนาดใหญ่มากไว้

ด้านบนเขียนประเภทต่างๆของตั๋วไว้อย่างละเอียด

ราคาที่จะต้องจ่าย

ส่วนล่างของห้องผู้โดยสารที่ต่ำที่สุด ก็เหมือนกับที่โม่หยู่พูดไว้ คนละหนึ่งแสนหินทิพย์

สูงขึ้นมาอีกหน่อยก็เป็นห้องระดับต่ำที่อยู่ถัดจากส่วนล่างสุด

นั่นเป็นห้องละสองคน

ราคาหนึ่งแสนห้าหมื่นหินทิพย์

หลังจากนั้นเป็นห้องในระดับกลาง ห้องคนเดียว สองแสนหินทิพย์ชั้นล่าง

สุดท้ายเป็นห้องเฟิร์สคลาส

ก็เป็นห้องที่อยู่ใกล้ชั้นบนสุด

สองแสนห้าหินทิพย์ชั้นล่าง

หลังจากนั้นก็เป็นห้องชั้นหนึ่งพิเศษที่อยู่บนสุด

ไม่เพียงเป็นห้องเดี่ยว

แถมยังเป็นแบบที่สามารถบำเพ็ญได้อีกด้วย

อีกอย่างยังมาพร้อมกับสิ่งอำนวยความสะดวกด้านความบันเทิงที่มีไม่น้อยเลย

แน่นอนว่า อย่างเช่นจำพวกคาสิโน ผู้โดยสารทุกชั้น ขอเพียงแค่มีหินทิพย์ งั้นก็เล่นได้หมดเลย

เดิมทีหลินหยุนคิดว่า

ส่วนล่างของห้องผู้โดยสารที่ถูกที่สุด น่าจะถูกขายจนหมดเกลี้ยงไปนานแล้วถึงจะถูก

เพราะว่าถึงอย่างไรหนึ่งแสนหินทิพย์ก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆแล้ว

แต่ว่าเห็นข้อมูลบนป้ายประกาศนั่นแสดงให้เห็นว่ากลับว่าไม่ใช่แบบนี้

ที่แท้ส่วนล่างของห้องผู้โดยสารทั้งหมด จำนวนคนที่เต็มควรจะจำนวน 1000คน

แต่ว่าตอนนี้ กลับว่าขายได้แค่800กว่าเท่านั้น

ยังเหลืออีกสองร้อยที่นั่ง

กลับว่าเป็นตั๋วเรือของห้องระดับต่ำ แล้วก็ห้องระดับกลางต่างหาก ที่ขายหมดเกลี้ยงแล้ว

ส่วนระดับเฟิร์สคลาสและระดับพิเศษ

ระดับเฟิร์สคลาสยังเหลือ 30-40ที่นั่ง

ระดับพิเศษมีเพียง200ที่นั่ง ในเวลานี้ก็ยังเหลือไม่เยอะแล้ว เกือบจะเต็มแล้ว

และพวกคนที่กำลังต่อแถวซื้อตั๋วเรือที่หน้างาน ก็แทบจะไม่ซื้อตั๋วที่นั่งส่วนล่างของห้องผู้โดยสารเลย ส่วนใหญ่ล้วนแต่ซื้อห้องระดับต่ำและห้องระดับกลาง

หั่วหยุนนั่นและผู้อาวุโสทั้งสองท่านที่ติดตามเขามา

ก็ซื้อตั๋วเรือระดับเฟิร์สคลาสแล้ว

ก็อาจจะรู้สึกเหมือนกันว่า ระดับพิเศษหรูหราเกินไปหน่อยแล้ว

แต่ว่า

หลังจากที่เห็นพวกเขาซื้อตั๋วเรือระดับเฟิร์สคลาส ก็ดึงดูดสายตาของผู้คนไม่น้อยเลย

สามคน

ตั๋วเรือระดับเฟิร์สคลาสสามใบ

ก็ไม่ใช่หินทิพย์จำนวนน้อยๆแล้ว！

คนแบบนี้ ล้วนแต่มีตัวตนและเบื้องหลังพอสมควรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

และในเวลานี้

หั่วหยุนทั้งสามคนซื้อตั๋วเรือเรียบร้อยแล้ว เดินกลับมาแล้ว

หั่วหยุนยังมองไปทางฝั่งของหลินหยุนราวกับว่าแสดงพละกำลังของตัวเองให้อีกฝ่ายหวาดกลัวยังไงอย่างนั้น

เพียงแต่ว่าไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมา

หลินหยุดกวาดสายตาไปมองอีกฝ่ายอย่างนิ่งๆ ก็ทำเป็นเหมือนไม่เห็น

อย่างรวดเร็ว ก็มาถึงคราวของหลินหยุนแล้ว

หลังจากที่หลินหยุนเงียบขรึมครู่หนึ่ง

ก็เลือกซื้อตั๋วเรือระดับเฟิร์สคลาสสี่ใบแล้วเช่นกัน

ไม่ว่าจะพูดยังไง

จะให้ผู้หญิงทั้งสามคนพักที่ที่ไม่เข้าท่าก็คงไม่ได้

อีกอย่างเมื่อเรือออกไปก็จะต้องล่องลอยในทะเลเป็นเวลาสามปี

ก็ไม่ใช่ช่วงเวลาสั้นๆ

ตั๋วเรือห้องเฟิร์สคลาสสี่ใบ

หนึ่งล้านหินทิพย์พอดี

หลังจากที่จ่ายไป

บนตัวของหลินหยุนยังมีหนึ่งล้านกว่าหินทิพย์

ใช้อย่างประหยัดหน่อย

ก็พอฝืนให้เขานำมาใช้ฝึกตนได้เพียงพอแล้ว