บทที่ 1535 ความรู้สึกเป็นศัตรู

ถ้าหากไม่ป้องกัน เพียงแค่กลัวว่าเหมือนฉินหลันและซินเอ๋อคนธรรมดาที่ไม่มีผลฝึกตนแบบนี้ ล้วนแต่ไม่สามารถรับได้เลย

มาถึงกราบเรือ เผชิญหน้ากับลมทะเลที่พัดผ่าน

กลิ่นที่ทั้งเค็มและคาวราวกับว่าก่อตัวเป็นสาร เข้าในจมูกและปากเลย

และสีของน้ำทะเล ก็เป็นสีเทา

แถมยังเรืองแสงสีเหลืองอ่อนๆ

สรุปว่าดูแล้วสกปรก

และก็ขุ่นมาก

มองไม่เห็นอะไรเลยทั้งนั้น

ทั้งสี่คนยืนอยู่ที่กราบเรือ

ในมือของโม่หยู่เรืองแสงแวววับ มีขนนกสีขาวดำสลับสีกันปรากฏขึ้นมาแล้ว

นี่ไม่ใช่สิ่งล้ำค่าอะไร

นี่เป็นขนของนกจำพวกสัตว์อสูร

เพียงแต่ค่อนข้างดูดี

ขนนกหล่นลงในมหาสมุทร

คิดไม่ถึงแม้แต่จะลอยขึ้นมายังไม่มี

จมลงไปเลย

เห็นภาพฉากนี้แล้ว ทั้งสามสี่คนเบิกตามองกว้างอย่างค่อนข้างเหลือเชื่อ

ทะเลไม่สิ้นในเวลานี้พื้นผิวทะเลกว้างใหญ่อย่างไม่อาจจะเทียบได้ ก็เหมือนกับกลายเป็นปากขนาดใหญ่ที่สามารถกลืนกินทุกอย่างได้

เพียงแต่ปากขนาดใหญ่นี้ขยับไม่ได้

จำเป็นต้องรอทุกอย่างเข้าไปในปากเอง

ถึงจะกลืนได้

ทันใดนั้น พลังแห่งดวงจิตของโม่หยู่ยื่นออกไปแล้ว

ยังดี แม้ว่าพลังแห่งดวงจิตจะเจอพลังที่ต่อต้านในทะเลไม่น้อยเลย

แต่ก็ยังสามารถหมุนโคจรได้ปกติ

แต่ใต้น้ำว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย

เก็บดวงจิตกลับ โม่หยู่มองไปยังหลินหยุน พูดกล่าว “ดูเหมือนว่าภายในทะเลไม่สิ้นนี้ ก็ใช่ว่าจะได้พบอสูรกายใต้น้ำได้ทุกที่ อย่างน้อยไม่มีในนี้！”

หลินหยุนพยักหน้า พูดกล่าว “ถ้าหากไม่ใช่อสูรกายใต้น้ำพิเศษ อยากจะมีชีวิตรอดในท้องทะเลผืนนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ว่าก็มีความเป็นไปได้เมื่อพวกเราลงลึกไปอย่างไม่หยุดหย่อน ทะเลไม่สิ้นนี้ก็อาจจะเกิดการเปลี่ยนแปลง！”

โม่หยู่พยักหน้า

ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้！

เงียบครู่หนึ่ง หลินหยุนมองไปยังโม่หยู่พร้อมพูดถามว่า “ในทะเลแห่งนี้ยังมีพื้นที่บนบกไหม？”

โม่หยู่พยักหน้า พูดกล่าว “มีนะ อีกอย่างยังมีไม่น้อยเลย！อีกอย่างในนั้นก็มีหมู่เกาะมาก ล้วนแต่ถูกผู้บำเพ็ญเซียนที่ทรงพลังเหล่านั้นครอบครองแล้ว”

“เป็นเกาะขนาดใหญ่ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงเกาะหนึ่ง”

“ได้ยินว่ามีรัศมีที่ไกลมาก！”

“เรียกว่าเกาะนกนางนวล！”

“ตอนที่ถูกค้นพบนั้น ด้านบนถูกครอบครองไปด้วยอสูรนกนางนวลสีทองทั้งหมด”

“อสูรนกนางนวลแบบนั้น ไล่ฆ่าอสูรกายใต้น้ำในทะเลเป็นอาหาร”

“แม้ว่าผลฝึกตนของเขาพูดได้ว่าไม่ได้แข็งแกร่งมาก！”

“แต่อาศัยทักษะที่ติดตัวมาแต่เกิดของพวกมันก็คือพละกำลังแห่งพรสวรรค์ที่มีอยู่”

“พวกเขาสามารถทนต่อพลังแห่งการกลืนกินของทะเลไม่สิ้นได้อย่างมาก！”

“เพราะงั้นนกนางนวลประสบกับการถูกผู้บำเพ็ญเซียนจำนวนมากไล่ฆ่า！”

“เพราะว่าขนนกของพวกเขา สามารถนำมากลั่นสร้างเป็นเรือข้ามฟากที่สามารถเดินเรือในทะเลไม่สิ้นได้ในระยะไกล”

โม่หยู่พูดแล้ว ตบที่กราบเรือเบาๆ พูดต่อว่า “ก็อย่างเช่นเรือเดินสมุทรลำใหญ่ลำนี้ที่เรานั่งอยู่ในตอนนี้นะ ในกระบวนการผลิต แน่นอนว่าจะต้องเพิ่มขนนกของนกนางนวลเลยไม่น้อยในการทำเป็นวัสดุ”

“อีกอย่างคุณภาพก็เป็นแบบที่สูงมาก！”

“ทำแบบนี้ถึงจะเดินเรือต่อไปในทะเลไม่สิ้นในระยะเวลาที่ยาวนานได้”

“นกนางนวลทองสัตว์อสูรแบบนี้！”

“กลับว่าพบเจอได้บ่อย！”

“อีกอย่างการขยายพันธุ์ก็ไม่ถือว่าช้าเกินไป”

“เพราะงั้นแม้ว่าถูกผู้บำเพ็ญเซียนไล่ฆ่าอย่างต่อเนื่อง แต่กลับว่าเจอมันได้บ่อย！”

“ว่ากันว่ามีเพียงนกนางนวลทองที่มีระดับสูงจริงๆเท่านั้น ตอนนี้กลับว่าพบเจอได้ไม่บ่อยแล้ว！”

หลินหยุนพยักหน้า

ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง！

เกี่ยวกับการมีอยู่ของนกนางนวลทอง เขากลับว่าได้ยินเป็นครั้งแรก

โม่หยู่พูดต่อว่า “ถึงยังไงเมืองนกนางนวล ก็เป็นเพราะว่าเคยมีอสูรนกนางนวลถึงได้มีชื่อเสียง！”

“หลังจากนั้นที่นั่นก็มีผู้บำเพ็ญเซียนมากขึ้นเรื่อยๆ！”

“เพราะว่าที่นั่นมีพื้นที่กว้างมากพอ！”

“สามารถบรรจุคนได้มาก”