ตอนที่ 1558
บทที่ 1559 นายไม่สามารถฆ่าฉันได้
October 21, 2026
ชายชรามองไปที่หลินหยุน สายตาแฝงไปด้วยความหวาดกลัวและความบ้าคลั่ง
“ไอ้หนุ่ม ตอนนี้นายยังมีพลังที่จะต่อสู้อีกไหม? ”
“ฉันได้พูดเอาไว้ก่อนแล้วว่า! ”
“วันนี้จะต้องฆ่านายให้ได้! ”
“เดิมทีคิดว่า การฆ่านายก็เพียงแค่การกวัดแกว่งแขนเท่านั้น! ”
“แต่คาดคิดถึงไม่ถึงจริง ๆ เลยว่า! ”
“นายจะสามารถต่อกรกดดันฉันได้ถึงขนาดนี้! ”
“นายช่างทำให้ฉันรู้สึกน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างมากเลย! ”
“มีอยู่ช่วงครู่หนึ่ง ที่ฉันถึงขนาดรู้สึกได้ถึงความตายแล้ว ซึ่งอยู่ในระยะใกล้กับฉันเป็นอย่างมาก! ”
“แต่น่าเสียดาย! ”
“น่าเสียดายที่ขั้นแดนระหว่างฉันกับนายนั้นมันยังห่างไกลกันเกินไป! ”
“ถ้าหากนายอยู่ในแดนจิตปฐมตอนกลาง! ”
“ไม่ต้องสงสัยเลยว่า! ”
“คนที่จะจบชีวิตลงในวันนี้จะต้องเป็นฉันอย่างแน่นอน! ”
“เหอะเหอะเหอะเหอะ......”
“แต่น่าเสียดาย! ”
“ที่นายยังไม่ใช่! ”
“ตอนนี้ ให้ฉันได้ส่งนายไปลงนรกเถอะ! ”
“สามารถที่จะทำให้ผู้เก่งกาจไร้เทียมทานอย่างนาย ตายลงด้วยน้ำมือของฉัน! ต้องพูดเลยว่า นี่ถือเป็นเกียรติของฉันอย่างมากแล้ว! ”
ขณะที่พูดนั้น
ในมือของชายชราก็เกิดประกายแสงขึ้น
โซ่สีขาวก็ปรากฏขึ้นมา
ขณะที่ปรากฏขึ้นนั้น ด้านบนของโซ่ก็ประกายแสงสลัวขึ้น
ราวกับว่ามีพลังอาฆาตแค้นนับไม่ถ้วน ได้ถูกปลดปล่อยออกมา
และโหมกระหน่ำเข้าใส่หลินหยุนอย่างบ้าคลั่ง
หลินหยุนกะพริบตา
และถอนหายใจ
เขาพยายามอย่างสุดกำลังแล้วจริง ๆ!
ในสภาวะที่ยังไม่ได้ใช้อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ร่วงสังหารและกาลเวลาที่ไร้เทียมทาน
ทำเต็มที่แล้ว!
แม้แต่ย่ำฟ้าเก้าที ในสภาวะที่เขาได้ทำการเผาผลาญสารเลือดจิง จนทำให้ย่ำฟ้าถึงขั้นที่ห้าแล้ว!
แต่ก็ยังสู้ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้!
ยอดฝีมือแดนจิตปฐมตอนปลายนี้!
ครอบคลุมไปทั้งสองแดน
ซึ่งมีระยะห่างแตกต่างกันมากเลยทีเดียว!
ซึ่งไม่ใช่ว่าจะอาศัยอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ไปทดแทนกันได้อย่างสมบูรณ์!
“มันยังคงอ่อนแอมากเกินไป! ”
หลินหยุนสูดหายใจลึก
ถ้าหากเขาใช้อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ร่วงสังหารหรือว่ากาลเวลา
ถ้าอย่างนั้น
หากถูกตอบโต้กลับ เกรงว่าเขาในตอนนี้คงจะไม่สามารถทนรับสภาพไหวแล้ว!
อีกทั้งก็ยังไม่แน่ด้วยว่าจะสามารถสังหารฝ่ายตรงข้ามลงได้
ในขณะที่ความอาฆาตแค้นนับไม่ถ้วนของโซ่กำลังโหมกระหน่ำเข้าใส่นั้น
หลินหยุนส่ายศีรษะเล็กน้อย
จากนั้นก็ชี้นิ้วดรรชนีออกไป
พลังแห่งจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งไร้ขอบเขต ก็โหมกระหน่ำขึ้น
พลังนี้
ไม่ใช่ของเขา
แต่เป็นของเจียซิน
เพียงพริบตาเดียว
จิตวิญญาณเปลี่ยนไปราวกับแส้
ได้ฟาดตีจนพลังแห่งจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งนั้นแหลกสลายไป
และยังฟาดตีไปที่ร่างของชายชราคนนั้นด้วย
แน่นอนว่า
หากจะพูดให้ถูกต้อง
ก็คือฟาดตีลงไปบนจิตวิญญาณของชายชราคนนั้น
ชายชราร้องโอดครวญเสียงดัง
แม้แต่โซ่สีขาวที่อยู่ในมือ ก็แทบจะกำไม่แน่นแล้ว
ร้องโอดครวญอย่างทุกข์ทรมาน!
จิตวิญญาณถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส!
ขณะที่เขากำลังร้องโอดครวญอย่างทรมานนั้น
ชายชราก็เกิดความหวาดกลัวขึ้นแล้ว!
หวาดกลัวอย่างที่สุด!
พลังแห่งจิตวิญญาณ ที่ได้กลายร่างเป็นแส้จิตวิญญาณนี้
ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวและความสิ้นหวังอย่างที่สุด!
ความทุกข์ทรมานนั้น
ไม่สามารถที่จะพูดอธิบายออกมาได้เลย
ขณะที่กำลังหอบหายใจอย่างรุนแรงนั้น
ชายชราหวาดกลัวเป็นอย่างมาก โดยได้อดทนฝืน เพื่อมองไปยังหลินหยุน “นาย......พลังแห่งจิตวิญญาณของนาย ทำไมถึงได้แข็งแกร่งทรงพลังมากขนาดนี้? ”
“นาย......ในเมื่อนายมีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่แปลกประหลาดขนาดนี้! ”
“ทำไมไม่แสดงมันออกมาตั้งแต่ตอนแรกเริ่มล่ะ? ”
“ทำไมนายจะต้องเผาผลาญเลือดสารจิงด้วย? ”
ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ยังไม่เข้าใจจริง ๆ
ชัดเจนว่า
เด็กหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้านี้
ไม่เพียงแต่มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่น่าสะพรึงกลัว