บทที่ 1568 บุ่มบ่ามไร้เหตุผล

ปีศาจงูตัวนั้นก็เห็นว่ามีหลินหยุนอยู่

สายตาเย็นชาคู่นั้น

ก็มองมาทางหลินหยุน

ดังนั้นตอนที่ลงมือต่อสู้

ก็เห็นได้ชัดว่ามีความหวั่นเกรงไม่น้อย

แต่ว่า

ก็ไม่อยากปล่อยผู้หญิงคนนั้นไปง่ายๆ

เห็นได้ชัดว่าโกรธแค้นผู้หญิงคนนั้นมาก

ส่วนหลินหยุนก็ไม่ได้วู่วาม

ผู้หญิงคนนี้อายุน้อยเพียงนี้

แต่มีพลังผลการฝึกตนที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้

แถมยังเข้ามาในเทือกปรลัย

คงจะต้องไม่ธรรมดา

ไม่แน่ว่า อาจจะมียอดฝีมือคอยซ่อนตัวปกป้องอยู่

ก็อาจจะเป็นไปได้

มองดูไปครูหนึ่ง

หลินหยุนครุ่นคิด พอเห็นว่าปีศาจงูต้านทานพลังกระบี่ของผู้หญิงคนนั้นไม่ไหวแล้ว

หลินหยุนก็ออกตัวไป อ้อมรัศมีวงล้อมการโจมตีของทั้งสองฝ่าย

แล้วก็มุ่งหน้าลงใต้ต่อไป

พอเห็นว่าหลินหยุนคิดจะหนี

ผู้หญิงคนนั้นก็สู้กับปีศาจงูไปด้วย บีบจนปีศาจงูต้องถอยร่นและแทบอยากจะหนีไป

พร้อมกับตะโกนว่า “ไอ้หนู จะหนีไปไหน? ไอ้คนขี้ขลาดไม่เอาไหน！”

หลินหยุนก็ผงะสายตา แล้วหันกลับไปมองฝั่งตรงข้าม

แล้วก็รีบหยุดนิ่งลง

กระบี่เฮ่าเทียนอยู่ในมือ

แล้วก็ฟันจนรังสีกระบี่พุ่งมายังฝั่งผู้หญิงคนนั้น

รุนแรงไร้ขอบเขต！

รัศมีกระบี่กระจายทั่วฟ้าดิน

พุ่งเข้ามาในพริบตา

หญิงสาวนั้นเห็นเข้าก็สีหน้าเปลี่ยน

เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็ว แล้วพลังที่น่าแปลกก็แพร่กระจายออกมา แล้วก็สลับตำแหน่งกับงูยักษ์ตัวนั้นในพริบตา

ในตอนนี้เอง ชี่กระบี่อันรุนแรงก็ฟันงูยักษ์ไปในพริบตา

แม้แต่ยาทองของมันก็แตกออกมา

จนกลายเป็นผุยผง

บนตัวเต็มไปด้วยบาดแผล

ลำตัวขนาดใหญ่ร่วงลงไป

หลินหยุนก็ไม่ได้สนใจ มองไปยังผู้หญิงคนนั้น แล้วก็ส่งเสียง เหอะ

จากนั้นก็หันตัวจากไป

ตอนนี้ ผู้หญิงคนนั้นก็อึ้งไปเพราะหลินหยุน

คิดไม่ถึงเลยว่า

หลินหยุนจะแข็งแกร่งขนาดนี้

แต่ว่า

ก็นิ่งไปครู่เดียว

จากนั้นก็ตะโกนไปทางหลินหยุนที่กำลังจะหายลับขอบฟ้าไปแล้ว จากนั้นก็รีบเคลื่อนตัวตามหลินหยุนไป

หลินหยุนก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังตามอยู่ด้านหลัง

ก็เลยขมวดคิ้ว

และก็ไม่ได้ไปสนใจฝั่งตรงข้าม

ผู้หญิงคนนี้ เหมือนจะบ้า

หลินหยุนพาฉินหลันมุ่งหน้าลงใต้

เขาเก็บพลังของตนเองไว้

สัตว์อสูรที่อ่อนแอหน่อยก็จะตามมาไม่ได้

ส่วนพวกสัตว์ที่แข็งแกร่ง

หลินหยุนก็จะสัมผัสได้เป็นอย่างดี

สามารถสัมผัสได้อย่างรวดเร็ว

แล้วก็รีบหลบหลีกไปได้อย่างรวดเร็ว

ดังนั้นหลินหยุนเลยไม่ได้พบกับอันตรายเท่าไรนัก

บวกกับเขาได้เข้าใจเทือกปรลัยมากขึ้นเรื่อยๆ

เขาก็จะเดินทางในเทือกเขาได้อย่างง่ายดายมากขึ้นเรื่อยๆ

เดินทางได้ดั่งใจมากขึ้นเรื่อยๆ

ผ่านไปอีกหนึ่งเดือน

ผู้หญิงคนนั้นทางด้านหลัง ก็ยังตามไม่ปล่อย

ยังคงไล่ตามหลินหยุนอย่างบ้าคลั่ง

หลินหยุนก็ยอมใจเธอจริงๆ

ไม่คิดว่าจะบ้าแบบนี้

แต่ว่าเขาก็ไม่อยากจะยุ่งกับผู้หญิงคนนี้

ก็เลยมุ่งหน้าลงใต้ไม่หยุดหย่อน

ในวันหนึ่งนั้นเอง

หลังจากที่เหาะเข้าเทือกเขาเทียมเมฆแห่งหนึ่ง

ก็มีพลังที่แข็งแกร่งกำลังต่อสู้กันอยู่ทางสองฝั่งภูเขา

แก้วหินอสูรหมีดำตัวหนึ่ง

ลิงเหล็กตัวหนึ่ง

สัตว์อสูรสองตัวนี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งมาก

ต่อสู้กันรุนแรงผิดปกติ

จนทำให้มีคลื่นสั่นสะเทือนออกมาใจอากาศเป็นระยะๆ

หลินหยุนก็กำลังเหาะอย่างรีบร้อน

พอเห็นดังนั้น ก็ต้องหยุดดู

แต่หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง