บทที่ 1610 มุ่งหน้าไปเขากุยหยวน

ถ้าเป็นไปตามที่เว่ยหลีพูดทั้งหมด หากไม่มีความคลาดเคลื่อนหรือการเปลี่ยนแปลงใดๆ จะใช้ 4 คนนี้ได้ยังไงล่ะ?

จิตปฐมตอนปลาย 3 คนเท่านั้น

เขาและเว่ยหลี 2 คน ก็เพียงพอแล้ว!

อย่ามองว่าเขาเองก็เป็นจิตปฐมตอนปลาย เว่ยหลีเป็นจิตปฐมตอนกลาง

แต่ศิษย์ของสถาบันราชภัฏ ก็ไม่ธรรมดาเลย

แทบจะทุกคนก็สามารถก้าวกระโดดได้

เว่ยหลีต่อกรกับจิตปฐมตอนปลายคนหนึ่งไม่มีปัญหาใดๆเลย

ส่วนตัวเขาเอง เผชิญหน้ากับแดนดั่งเทพตอนต้นอย่างแท้จริง ล้วนแล้วก็สามารถถอยกลับโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆเลย

ด้วยหนึ่งต่อสอง จัดการจิตปฐมตอนปลาย 2 คน นั่นไม่ใช่เรื่องที่ทำไม่ได้เลยจริงๆ

อย่างน้อยเขาก็มีความมั่นใจในตัวเอง

ตอนนี้เว่ยหลีหาคนมาเพิ่มอีก 2 คน

ชิงจื้อก็ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

เพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด หรือรับมือกับพวกโจรระดับล่างของภูเขากุยหยวน กลับว่าสมเหตุสมผล ยังไงซะการบำเพ็ญตนของชิงจื้อ แม้ว่าไม่สู้เว่ยหลี แต่ระหว่างทั้งสองคนก็พอๆกัน

นอกจากนี้ แม้ว่าดั่งเทพที่บาดเจ็บสาหัสจะกลับมา พวกเขาทั้ง 3 คนก็อยู่ด้วยกัน และก็สามารถต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์

ดังนั้นเรียกชิงจื้อมา เขาไม่มีอะไรเลย

แต่ยังเรียกหลินหยุนคนนี้มาแล้ว ก็ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจมาก

หลินหยุนเสร็จสิ้นขั้นตอนของภารกิจของรังมดแดง ทั่วทั้งสถาบันราชภัฏ ต่างก็กระจายกันไปทั่ว

เขาไม่มีทางที่จะไม่ได้ข่าว

แต่หลังจากที่เขาดูกระบวนการทั้งหมดแล้ว ก็ไม่ได้รู้สึกว่าหลินหยุนจะมีอะไรจริงๆเลยสักหน่อย

วิธีการมีไม่น้อยเลย พูดตรงๆ ก็เป็นอย่างนั้นแหละ! สุดท้ายก็มีชีวิตรอดทำภารกิจสำเร็จกลับมาได้ ขึ้นอยู่กับดวงเป็นหลัก

แน่นอนว่า สถานการณ์เช่นนั้นถ้าหากเป็นเขา เขามั่นใจว่าด้วยความแข็งแกร่งของเขาจะไม่มีทางมีปัญหาใดๆแน่นอน อีกอย่างไม่มีทางเป็นอันตรายขนาดนั้นแน่นอน

ในตอนนี้เขาไม่ได้ให้ความเคารพหลินหยุนเลยจริงๆ

ดังนั้นพอเว่ยหลีพูดจบ ชิงเฟิงก็กวาดสายตาไปมองหลินหยุน จากนั้นก็หันมามองที่เว่ยหลีและกล่าวว่า “ศิษย์น้อง ศิษย์น้องหลินหยุนมีเพียงการบำเพ็ญตนเล็กน้อยในจิตปฐมตอนต้น ฉันมองว่าภารกิจนี้ยังคงมีขนาดใหญ่มาก ศิษย์น้องหลินหยุนก็ไม่ต้องไปด้วยกันแล้วมั้ง??”

“อีกอย่าง ศิษย์น้องหลินหหยุนยังไงก็เป็นคนของไท่จื่อ!”

“ตอนนี้หากเรามุ่งหน้าไปปราบโจรที่ภูเขากุยหยวน เมื่อเกิดเหตุการณ์อะไรไม่คาดฝันขึ้น”

“งั้นเราก็ไม่มีทางที่จะอธิบายให้ไท่จื่อฟังได้เลย!”

คำพูดของชิงเฟิงสุภาพมาก และไม่มีเจตนาเยาะเย้ยหรือดูถูกใดๆเลย

แต่ทำไมกลับทำให้คนฟังรู้สึกไม่รื่นหู

หลินหยุนนับว่าเป็นใครกัน?

แน่นอน ไม่มีทางฟังคำแนะนำที่ดูสุภาพของเขาแน่นอน

แต่เขาก็ไม่ได้รีบเอ่ยปาก

เรื่องนี้ เว่ยหลีเป็นคนริเริ่ม ดังนั้นสิทธิ์ในการตัดสินใจก็อยู่ที่เว่ยหลี

และความคิดในใจของเว่ยหลีก็ง่ายมากๆ

ระดับพลังของเธอที่อยู่เบื้องหลังมีไม่สูงมากนัก

ตอนแรกสามารถเข้าสู่สถาบันราชภัฏได้ ในความเป็นจริงมันเป็นความโชคดีไม่มากก็น้อย

ตอนนี้เธออายุ 30 ปีแล้ว

การบำเพ็ญตนยังอยู่ที่จิตปฐมตอนกลาง

การบำเพ็ญตนในสถาบันราชภัฏก็ถือว่าไม่เลว แต่ก็ยังไม่เข้าตาผู้หลักผู้ใหญ่สักที