ตอนที่ 1648
บทที่ 1649 ข้อเรียกร้อง
October 21, 2026
“เรื่องนี้ นายพิจารณาเอาเองเถอะ! ”
“แต่ว่าฉันก็ยังคงยืนยันคำเดิม ต่อให้นายจะไม่พูดออกมา ฉันก็ยังคงจะปกป้องคุ้มครองนายอย่างเต็มที่! แต่ท้ายที่สุดจะปกป้องคุ้มกันได้หรือไม่นั้น ฉันเองไม่สามารถที่จะรับประกันอะไรได้! ”
หลินหยุนพยักหน้า และพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันก็ต้องขอบคุณไท่จื่อเป็นอย่างมากเลย! ฉันขอพิจารณาเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยมาว่ากันอีกครั้ง! ”
เมื่อพูดจบ หลินหยุนก็ออกไปจากพระราชวัง กลับไปยังตำหนักไท่จื่อ
โดยที่ไม่ได้กลับไปสถาบันอีก
เพราะว่าตอนนี้สำหรับเขาแล้ว ตำหนักไท่จื่อ คือสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับตัวเขามากที่สุด
อีกทั้งฉินหลันก็ยังอยู่ในตำหนักไท่จื่อด้วย
เขาไม่ได้พูดอะไรกับไท่จื่ออีก ดาวไกอาในตอนนี้ ก็เป็นเพียงแค่ยุคเสื่อมธรรม!
และก็ไม่ได้ไปพูดว่า ที่จริงแล้วดาวไกอานั้นก็ไม่ได้มีการสืบทอดที่แข็งแกร่งอะไรอยู่เลย!
เพราะว่าเรื่องดังกล่าวนี้ จะพูดหรือไม่พูด ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแม้แต่น้อย!
ซึ่งคงไม่มีผู้ใดเลือกที่จะเชื่อในคำพูดของเขาอยู่แล้ว!
ดั่งที่ไท่จื่อพูดเอาไว้ว่า
ทุกคนต่างก็ต้องการไปยังดาวไกอา
ทุกคนต่างก็ต้องการที่จะได้รับการสืบทอดที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานกันทั้งนั้น!
เห็นหลินหยุนกลับมาแล้ว ฉินหลันก็รีบออกมาต้อนรับอย่างดีอกดีใจ และพูดว่า “เสี่ยวหยุน ในที่สุดนายก็กลับมาแล้ว! ”
หลินหยุนพยักหน้า ยิ้มเล็กน้อย แล้วก็เดินเข้าไปโอบกอดฉินหลันเอาไว้ในอ้อมอก
ฉินหลันเหมือนจะรับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนไปของหลินหยุน จึงได้สอบถามขึ้น ขณะที่อยู่ในอ้อมอกหลินหยุน “เสี่ยวหยุน เป็นอะไรไป เกิดเรื่องอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ? ”
หลินหยุนส่ายศีรษะ และพูดว่า “ไม่มีอะไร พี่ฉินหลัน ฉันรู้สึกเหนื่อย อยากที่จะพักผ่อนสักครู่! ”
ฉินหลันรีบพูดขึ้นว่า “ตกลง งั้นก็รีบเข้าไปในห้องเถอะ! ”
เมื่อกลับมาถึงห้องพัก หลินหยุนก็เก็บรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาลงทันที
และดวงตาก็แสดงเจตนาสังหารที่ไร้ขีดจำกัดขึ้นโดยพลัน
แต่ไม่นานนัก เจตนาสังหารก็ค่อย ๆ มลายหายไป
สาวน้อยคนนั้นยังไม่ถึงกับที่เขาต้องลงมือจัดการหรอก!
เรื่องที่หลินหยุนเป็นผู้บำเพ็ญเซียนดาวไกอานั้น เพียงแค่คนที่ตั้งใจคิดไตร่ตรอง ไม่นานก็คงจะเข้าใจได้ว่า เรื่องนี้แพร่กระจายออกไปได้อย่างไร
เพียงแค่คิดถึงตรงจุดนี้แล้ว ก็คงจะต้องไปสืบค้นอย่างแน่นอน
หนึ่งคนหรือสองคน หนึ่งสำนักหรือสองสำนัก บางทีเมื่อทำการสืบค้น อาจจะยังมีอุปสรรคอยู่บ้าง แต่เมื่อผู้บำเพ็ญเซียนทุกคนต่างก็เข้าร่วมมากันทั้งหมดแล้ว
อย่างนั้นก็คงไม่สามารถที่จะปิดบังหลบซ่อนอะไรได้เลย
ต่อให้หญิงทั้งสองคนนั้นจะหลบซ่อนตัวอย่างดีแค่ไหน ก็คงจะเปล่าประโยชน์แน่นอน!
ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นที่จะต้องไปลงมือจัดการเลย!
เวลานี้ เขาจำเป็นที่จะต้องคิดว่าจะแก้ไขรับมือกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้อย่างไร
ครุ่นคิดไปมา ก็มีอยู่เพียงวิธีเดียวเท่านั้นคือต้องไปยังสนามรบหมื่นจักรวาล
คิดถึงตรงนี้แล้ว หลินหยุนก็รีบออกไปจากห้องพัก เพื่อไปหาไท่จื่อเฟย
ในเวลาเดียวกัน ก็ได้ส่งข่าวไปให้องค์หญิงเก้ารับทราบ
เมื่อพบกับไท่จื่อเฟย หลินหยุนก็ไม่ได้อ้อมค้อม พูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “ขอให้ไท่จื่อเฟยแจ้งกับไท่จื่อหน่อยว่า ฉันจะไปยังสนามรบหมื่นจักรวาล! ”
เมื่อพูดจบ หลินหยุนก็กลับไปยังลานที่พัก และก็ได้รับข้อความตอบกลับจากองค์หญิงเก้า
หลินหยุนรีบที่จะส่งข้อความกลับทันที ซึ่งเป็นเนื้อหาเดียวกับที่พูดกับไท่จื่อเฟย เพื่อให้องค์หญิงเก้าคิดหาวิธีส่งตัวเขาและฉินหลันไปยังสนามรบหมื่นจักรวาล!
ไม่นานนัก องค์หญิงเก้าก็ตอบข้อความกลับมาว่า “ถึงแม้จะไปที่สนามรบหมื่นจักรวาล เขาก็ไม่มีทางที่จะหนีรอดไปได้! เพราะว่าในสนามรบหมื่นจักรวาลนั้นก็ล้วนแต่เป็นผู้บำเพ็ญเซียนที่มาจากแต่ละสำนักใหญ่”
“ดังนั้นจะไปหรือไม่ไป ก็ไม่แตกต่างอะไรกัน! ”
หลินหยุนพูดขึ้นว่า “เพียงแค่สามารถส่งตัวเขาและฉินหลันไปยังสนามรบหมื่นจักรวาลได้ ก็เท่ากับว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณของเขาที่ได้ช่วยชีวิตเอาไว้! ”
สุดท้าย องค์หญิงเก้าก็ตอบกลับมาเพียงว่า “จะพยายาม! ”
เวลานี้ ความต้องการของหลินหยุนนั้นก็ได้ส่งต่อไปถึงตำหนักบูรพาของไท่จื่อแล้ว
เมื่อได้รับข่าวสารดังกล่าว ไท่จื่อก็ขมวดคิ้วขึ้นทันใด