บทที่ 165 นักพรตหมิงยู่ตาย

บทที่ 165 นักพรตหมิงยู่ตาย

ยี่สิบกว่าคนที่เหลือก็ยืนอยู่ไกลๆ เกรงว่าตัวเองจะมีอันตราย

แต่เดิมหลินหยุนและอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน สุดท้ายก็เผยตัวออกมาต่อหน้าเจี่ยงหลินหลินโดยไม่ทันตั้งตัว

“เป็นพวกนายนี่เอง!” เจี่ยงหลินหลินเห็นหลินหยุน ชั่วขณะรู้สึกเกลียดและไม่พอใจ

แต่ในไม่ช้า สีหน้าเจี่ยงหลินหลินก็แสดงท่าทีเยาะเย้ยอย่างพอใจ “อยู่ที่หอมังกรทองมีคนปกป้องนาย อยู่ตรงนี้ฉันอยากรู้ว่านายจะหาใครมาช่วยเหลือ!”

นักพรตหมิงยู่เหลือบมองไปที่หลินหยุน แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกถึงพลังชี่ในร่างกายของหลินหยุน แต่เขารู้สึกถึงการบำเพ็ญที่มีพลังมหาศาลของซูจื่อเหลียงคนที่ยืนอยู่ด้านหลังหลินหยุน

เพียงแต่ว่า นักพรตหมิงยู่มีความมั่นใจว่าสามารถรับมือได้

“คุณหนู ควรจัดการคนที่ดูหมิ่นคุณก่อน แล้วค่อยเจรจากับเขาเรื่องเครื่องราง

“โอเค” เจี่ยงหลินหลินพยักหน้า มองหน้าหลินหยุนแล้วยิ้มอย่างเย็นชา “ไอ้หนุ่ม สักครู่ก็ถึงตานายแล้ว”

จางซื่อซิงมองไปที่หลินหยุน ในใจก็ด่าว่าไอ้เศษสวะ และไม่สนใจเขา

จากนั้น ก็หันไปมองปรมาจารย์เผย “ปรมาจารย์เผย ยาวิเศษเป็นของท่าน คุณหนูเจี่ยงเป็นของฉัน เป็นอย่างไร?”

ปรมาจารย์เผยพยักหน้า และเดินไปหานักพรตหมิงยู่

ซูจื่อเหลียงพูดด้วยความโกรธ “อาจารย์ ผมจะไปฆ่าพวกเขา!”

ใบหน้าของหลินหยุนแสดงความเหยียดหยาม “รอเดี๋ยว รอดูละครไปก่อน

ทั้งสองไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระ และเริ่มลงมือทันที

ร่างของปรมาจารย์เผยขยับ และต่อยกำปั้นไปที่นักพรตหมิงยู่

นักพรตหมิงยู่ท่องคาถา กำแพงดินแต่ละชั้นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าปรมาจารย์เผย

น่าเสียดาย กำแพงดินของเขาที่สามารถขวางเจียวร้ายได้นั้น อยู่ต่อหน้าปรมาจารย์เผย เหมือนกับมีดหั่นเต้าหู้ เปราะบางมาก

แต่ว่า นักพรตหมิงยู่ดูเหมือนจะคิดไว้แล้ว รอปรมาจารย์เผยเข้ามาใกล้ นักพรตหมิงยู่ก็ตะโกนด้วยเสียงต่ำ “คุกหินยักษ์!”

คาถาที่ล้อมเจียวร้ายไว้เมื่อสักครู่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

อยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่ว่า ปรมาจารย์เผยถูกล้อมไว้ด้วยบ้านดิน เหมือนติดอยู่ในคุกจริงๆ

ใบหน้าของนักพรตหมิงยู่ผ่อนคลาย ถูกล้อมอยู่ในคุกหินยักษ์ เขามั่นใจว่าปรมาจารย์เผยจะไม่สามารถทะลุผ่านไปได้

ปรมาจารย์เผยไม่ได้ดิ้นรน ยืนอยู่ในคุกหินยักษ์ มองไปที่นักพรตหมิงยู่อย่างแปลกประหลาด

“พลังเวทมนตร์นั้นไม่ธรรมดาจริงๆ อีกนิดเดียวนายก็จะเข้าสู่แดนจิตตรีภพแล้วใช่ไหม?” ปรมาจารย์เผยถามอย่างใจเย็น

แดนจิตตรีภพนั้น ค่อนข้างคล้ายกับปรมาจารย์ขั้นสูงสุด

นักพรตหมิงยู่พยักหน้า “ถูกต้อง ระยะเวลาใกล้เป็นปรมาจารย์ เหลือเวลาไม่นาน!”

ปรมาจารย์เผยพยักหน้า จากนั้นมองไปที่นักพรตหมิงยู่

“เกราะป้องกันที่นายทำไว้ก่อนหน้านี้ ไม่ใช่เกราะป้องกันธรรมดา แต่เพื่อบีบบังคับให้ฉันไปยังเส้นทางที่นายวางแผนเอาไว้ และในที่สุดก็ใช้สิ่งนี้เพื่อขังฉันใช่มั้ย?”

นักพรตหมิงยู่พยักหน้า “จากความสามารถของนาย ถ้าฉันต่อสู้กับนายอย่างหนักหน่วง การสูญเสียของฉันจะยิ่งใหญ่มาก อีกอย่าง ฉันอาจไม่สามารถเอาชนะนายได้”

ปรมาจารย์เผยถอนหายใจ “ถ้าฉันเป็นแค่นักบู๊ธรรมดา วันนี้คงแพ้นายไปแล้ว น่าเสียดาย ฉันไม่ใช่!”

หลังจากพูดจบ ร่างกายปรมาจารย์เผยมีควันดำพุ่งออกมา

เดิมทีร่างกายที่ผอมบาง ก็เริ่มบวม และผิวหนังที่อยู่ภายนอก มีขนสีเขียวน่ากลัวผุดออกมา

“นี่มันผีอะไรกัน!”

ทุกคนมองฉากนี้แล้ว อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

ก่อนหน้านี้ แม้ว่าปรมาจารย์เผยหน้าตาจะดูน่าเกลียด แต่ก็ยังเป็นมนุษย์

แต่ตอนนี้ นี่ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป เหมือนซอมบี้

แม้แต่จางซื่อซิงยังใจสั่น เขาก็ไม่เคยเห็นหน้าตาแบบนี้ของปรมาจารย์เผย

ทันใดนั้นนักพรตหมิงยู่ตกใจ ราวกับคิดถึงสิ่งที่น่ากลัว ใบหน้าเคร่งขรึม “นายเป็นคนที่มาจากสำนักยินซือ!”

ไม่คาดคิดว่านายจะเคยได้ยินเรื่องสำนักยินซือ ไม่เลว!” ร่างของปรมาจารย์เผยสูงมากกว่าสองเมตร และทันใดนั้นก็สะบัดมือ คุกหินยักษ์ที่สามารถขังเจียวร้ายไว้ได้ ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ

หลินหยุนไม่รู้สึกแปลกใจเลย เขาสัมผัสได้ถึงปราณพิฆาตที่ซ่อนอยู่ในตัวปรมาจารย์เผย เดาตัวตนที่แท้จริงของปรมาจารย์เผยได้