บทที่ 1687 คุณชายเทียนหยุน

เห็นได้ชัดว่ากระจายหรือว่าถูกดูดซับมากเกินไป

ถึงได้ก่อให้เกิดสถานการณ์แบบนี้

หลินหยุนเข้าสู่ในสนามรบ และความรู้สึกก็ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

หลังจากที่หลินหยุนเข้าสู่สนามรบ ร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง ก็ปรากฏตัวตรงหน้าของเขาอย่างรวดเร็วมาก

หญิงสาวคนนี้ท่าทางอายุประมาณยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปด

ในเวลานี้นั่งขัดสมาธิรวบรวมสมาธิ ดูดซับพลังแห่งกฎเกณฑ์อย่างต่อเนื่อง

เมื่อหลินหยุนเห็นหญิงสาว หญิงสาวก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน มองไปทางเขา

หลังจากที่ทั้งสองคนสบตากัน หลินหยุนก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร หลังจากที่รับรู้อย่างรอบคอบ ก็บินออกไปข้างนอกอีกด้านหนึ่ง

เพราะว่าเขารู้สึกว่ามีกฎเกณฑ์แห่งขวานอยู่

แม้ว่าไม่ได้แข็งแกร่งมาก แต่ค้นคว้าทำความเข้าใจที่นี่ ก็นับว่าไม่เลว!

สามารถที่จะเร่งความเร็วของการเข้าใจต่อกฎเกณฑ์แห่งขวานได้

ผ่านไปหนึ่งวัน

ในมือของหลินหยุนมีโครงร่างขวานเล่มหนึ่ง ปรากฏออกมา

ความเร็วในการเข้าใจนั้นเร็วมากจริงๆ

ตอนที่เข้าใจกฎเกณฑ์แห่งขวาน หลินหยุนก็ไม่ได้หยุดทำความเข้าใจกฎเกณฑ์อย่างอื่น แม้ว่าไม่ใช่กฎเกณฑ์แห่งอาวุธ เขาก็ไปทำความเข้าใจเหมือนกัน สรุป เส้นทางที่เขาเดินนี้ เรียกได้ว่าหนทางนับหมื่น

กฎเกณฑ์ทุกอย่างก็ต้องทำความเข้าใจ

นี่เป็นการสะสม

ในแง่ของความเร็วในการเข้าใจ เขาถึงกับเริ่มแปลกใจ

เพราะว่าเขาในชาติก่อน ก็เข้าใจสิบกฎเกณฑ์หลายสิบกฎเกณฑ์ แต่ความจริงความเร็วไม่ได้เร็วเท่ากับในชาตินี้

ปีนั้นเข้าใจกฎเกณฑ์แห่งกระบี่ นั่นก็ถือว่าเร็วที่สุดแล้ว

เขาก็ใช้เวลาหนึ่งปีกว่า

แต่ว่าตอนนี้ กฎเกณฑ์มากมายที่เขาไม่เคยเข้าใจในชาติก่อน ตอนนี้เข้าใจแล้ว ก็ผ่านพ้นสถานการณ์ไปหลายวัน

ยิ่งไปกว่านั้นกฎเกณฑ์ที่เขาเข้าใจนั้นยิ่งอยู่ยิ่งมาก ระยะเวลาที่ต้องใช้เวลาทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ ก็ต้องเพิ่มความเร็ว

เขาถึงกับไม่รู้ว่าทำไมปรากฏสถานการณ์แบบนี้

เจียซินก็ตกใจจนชินชาไปตั้งนานแล้ว

หลินหยุนในตอนนี้ ในสายตาของเธอ นั่นคือสัตว์ประหลาดอย่างยิ่ง!

และอีกด้านหนึ่ง หญิงสาวคนนั้นก็รับรู้กฎเกณฑ์แห่งหมอกได้ตลอด

หนึ่งเดือน ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

กฎเกณฑ์แห่งหมอกของอีกฝ่ายหนึ่ง ยังไม่ได้เข้าใจอย่างสมบูรณ์

ถึงกับก่อนหน้านี้ทำความเข้าใจไม่รู้ว่าเป็นเวลานานมากเท่าไหร่แล้ว

แต่นี่เป็นภายในหนึ่งเดือน หลินหยุนเข้าใจเกือบยี่สิบกฎเกณฑ์แล้ว

ตอนที่เริ่มแรกสุด หญิงสาวยังไม่ได้สนใจหลินหยุนมากนัก

เพราะว่าไม่รู้จักกัน

เพียงแค่จากการสื่อสารในสำนัก เธอรับรู้ตัวตนของหลินหยุน

แต่ว่า ไม่ได้พูดคุยอะไรกับหลินหยุน ก็ไม่รู้ว่าจะพูดคุยอะไรกัน

แต่ว่าตามกาลเวลาที่ผ่านพ้นไป

กฎเกณฑ์ที่หลินหยุนเข้าใจยิ่งอยู่ยิ่งมากขึ้น ความเร็วยิ่งอยู่ยิ่งเร็ว หญิงสาวตกใจถึงกับลืมทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ของตัวเองแล้ว

ความสนใจทั้งหมดอยู่ที่บนตัวของหลินหยุน

นี่เป็นการทำความเข้าใจกฎเกณฑ์อยู่เหรอ?

เธอถึงกับสงสัย ว่าตัวเองอยู่ในภาพลวงตาหรือเปล่า