บทที่ 1716 เอาชนะฟางเหย่

ขณะที่พูด ชายหนุ่มนั้นก็หันมองไปที่หลินหยุนและพูดขึ้นว่า “สหายหลินหยุน ในเมื่อพวกเราสองคนต่างก็ต้องการที่จะเป็นคู่ฝึกฝนของนางฟ้าฝานซิง อย่างนั้นล่ะก็ วันนี้ เราสองคนมาประลองฝีมือกันสักครั้งดีไหมล่ะ! ”

“ฉันเองจะไม่ใช้ภูมิหลังของตนมากดดันนาย! ”

“เพียงแค่วันนี้นายสามารถที่จะเอาชนะฉันได้ ฉันเองก็จะยอมถอยออกมาจากการช่วงชิงในวันนี้โดยอัตโนมัติ ว่าอย่างไรล่ะ? ”

หลินหยุนหันหน้ามองไปที่ฟางเหย่ และพูดขึ้นด้วยสีหน้าเหยียดหยาม “ที่จริงแล้ว ตัวนายนั้นไม่มีคุณสมบัติอะไรที่จะมาแข่งขันกับฉันหรอก เพราะว่าฝานซิงเป็นคู่ฝึกฝนของฉันมาตั้งนานแล้ว! ”

“แต่ ในเมื่อวันนี้ทางตระกูลจี้ได้ทำการจัดเตรียมพิธีการเอาไว้แล้ว! ”

“เพื่อต้องการที่จะจับคู่กันระหว่างนายกับฝานซิง! ”

“อย่างนั้นฉันก็จะให้โอกาสนายด้วยสักครั้ง! ”

“ฉันจะให้โอกาสนายมาต่อสู้กับฉัน! ”

“หลังจากที่นายพ่ายแพ้แล้ว ก็รีบออกไปจากที่นี่ซะ! ”

สีหน้าของฟางเหย่หม่นหมองลงไปทันที ร่างกายกะพริบหายวับไป มาถึงยังเบื้องหน้าของหลินหยุน “ตกลง! อย่างนั้นฉันก็จะไม่เกรงใจแล้ว! การต่อสู้ระหว่างนายกับฉัน หากใครเป็นฝ่ายแพ้ ก็ต้องคุกเข่าลงไปบนพื้นและคำนับโดยใช้ศีรษะเคาะไปที่พื้นดัง ๆ สามครั้ง จากนั้นก็รีบไสหัวออกไปจากตระกูลจี้ทันที! ”

หลินหยุนยิ้มอย่างเย็นชา “ตกลง! ฉันรับคำท้า! ”

ได้ยินที่ทั้งสองคนพูดคุยกัน ทุกคนต่างก็ตกตะลึงไปกันหมด

เพราะใครก็คาดคิดไม่ถึงว่า เรื่องราวจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ได้

ช่วงเวลาเพียงฉับพลัน หลินหยุนกับฟางเหย่ก็จะต่อสู้กันแล้ว

สายตาของทุกคนต่างจับจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองคน

และมีคนจำนวนมากที่ทยอยวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้น

“ไอ้หนุ่มที่ชื่อว่าหลินหยุนนั้น ช่างกำเริบเสิบสานขนาดนี้ ไม่รู้จักความเป็นความตายเสียจริง! ”

“ไอ้หนุ่มนี้ช่างไม่เจียมตัวเอาเสียเลย! คิดไม่ถึงว่าจะกล้าต่อสู้กับฟางเหย่ลูกศิษย์ใหญ่แห่งเขาห้าทิศ ? ช่างน่าขันเสียจริง! ”

“ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลย! ”

“เหอะเหอะ แบบนี้มีเรื่องน่าสนุกให้ดูแล้ว! ”

“คิดไม่ถึงว่า วันนี้จะปรากฏเด็กหนุ่มที่ชื่อหลินหยุนคนนี้! ”

“มาดูกันว่าฟางเหย่จะเอาชนะไอ้หนุ่มนี้อย่างไร! ”

“......”

ทุกคนภายในห้องโถง ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ พร้อมกับมองดูบรรยากาศที่ตึงเครียดเช่นนี้ ด้วยสภาพจิตใจที่ตื่นเต้น

จี้โม่ที่นั่งอยู่บนตำแหน่งหลัก ก็มองเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวแล้ว โดยเธอมองไปที่ฝ่ายของเขาห้าทิศ และพูดขึ้นว่า “คุณฟาง คุณมีความเห็นว่าอย่างไรบ้าง? ”

ชายวัยกลางคนแห่งเขาห้าทิศ นั้นยิ้มเล็กน้อย และพูดขึ้นว่า “สหายจี้ แม้ว่าพวกเราสองตระกูล ต่างก็มีความคิดเห็นที่ตรงกันในเรื่องนี้ แต่ก็อย่าได้มองข้ามความคิดเห็นของพวกเด็ก ๆ ด้วยล่ะ! ”

“ในเมื่อฟางเหย่ต้องการที่จะต่อสู้กันกับหลินหยุนสักครั้ง ฉันมองว่าก็เป็นเรื่องดี! “

“ถ้าหากใครเป็นฝ่ายแพ้ คนนั้นก็จะต้องยอมถอยออกมา! ”

“นี่ก็เป็นสิ่งที่ดีมาก! ”

“ดังนั้น ฉันไม่มีความคิดเห็นอื่นใด! ”

ได้ยินคำพูดของชายวัยกลางคนแล้ว จี้โม่ก็พยักหน้า และพูดว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ปล่อยให้วัยรุ่นทั้งสองคนต่อสู้กันสักยกหนึ่งก็แล้วกัน! ”

ขณะที่พูด เธอก็มองไปที่จี้ฝานซิง และพูดว่า “ฝานซิง หนึ่งในผู้ชนะจากพวกเขาทั้งสองคนนี้ ก็จะเป็นคู่ฝึกฝนของเธอในอนาคต และสามีในอนาคต เธอตกลงเห็นด้วยหรือไม่? ”

จี้ฝานซิงตกใจขึ้นทันที และมองไปที่หลินหยุน “นี่มัน......”

หลินหยุนเห็นดังนั้น ก็พูดขึ้นเบา ๆ ว่า “ฝานซิง หรือว่าคุณไม่เชื่อมั่นในตัวฉันอย่างนั้นเหรอ? ”

จี้ฝานซิงได้ยินดังนั้นก็รีบพูดขึ้นว่า “ไม่ใช่อย่างนั้น! ”

หลินหยุนพูดว่า “ไม่ใช่ก็ดีไป! อย่างนั้นเธอก็รอชมแล้วกัน! ”

ขณะที่หลินหยุนพูด ก็หันมองไปยังฟางเหย่ที่อยู่เบื้องหน้า และพูดว่า “สหายฟางเหย่ เชิญลงมือได้เลย! ”

ฟางเหย่สีหน้าย่ำแย่ เขาเองก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่า เรื่องราวในวันนี้จะบานปลายมาถึงขั้นนี้ได้ “รนหาที่ตายจริง ๆ! ”