บทที่ 1722 เซียนเซิง

กฎเกณฑ์แห่งดินของเขาเปลี่ยนแปลงไปในทันใด กลายเป็นภูเขาขนาดใหญ่ลูกหนึ่ง และกระแทกลงบนศีรษะของหลินหยุนโดยตรง

ภูเขายักษ์แห่งนี้แสดงถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์ทั้งหมด

ทรงพลังไร้ขอบเขต

นี่เป็นวิธีการลงมือของแดนดั่งเทพ

เขาก็ต้องการใช้วิธีการแบบนี้ มาบดขยี้หลินหยุนให้ถึงตาย

ตามด้วยหลงมาของภูเขายักษ์ หมอกสีดำที่พลุ่งพล่านก็ถูกแยกออกไปอีกครั้ง

แต่ในเวลานี้ ร่างของหลินหยุนหายไป ร่างเงาเซียนขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นมาเช่นกัน

ร่างเงาถือดาบใหญ่ ก็ฟันไปทางภูเขายักษ์นั้นอย่างกะทันหัน

“ตูมมมม”

ภูเขายักษ์ปรากฏการณ์ลักษณะแตกเป็นเสี่ยงๆ มีรอยแตกปรากฏขึ้น แต่ก็ไม่ได้ระเบิดออกอย่างแท้จริง แต่กลับเป็นร่างเงาเซียน ภายใต้การกำราบของภูเขายักษ์ มันก็ยับเยินกระจายออกไปอย่างเสียงดังสนั่น

ร่างของหลินหยุนก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ร่างกายทั้งหมดเต็มไปด้วยเลือดสดแล้ว!

สีหน้าซีดเซียวยิ่งกว่ากระดาษเงิน

หายใจแรงเฮือกใหญ่อย่างรุนแรง

แต่ว่า ในมือของเขาจับกระบี่เฮ่าเทียนไว้แน่นๆ ยังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะต้านทานภูเขายักษ์ที่ทับถมลงมาได้

ในอีกด้านหนึ่ง ชายวัยกลางคนเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วปรากฏตัวตรงหน้าของหลินหยุน ก็หายใจเอาอากาศไม่สะอาดออกมา และพูดขึ้นมาอย่างหนักแน่นว่า “หลินหยุน นายใช้ทีเดียว ถ้าหากนายก็ก้าวเข้าสู่แดนสู่ธรรมะ ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนายเลย! คาดไม่ถึงจริงๆ ว่าแดนดั่งเทพอย่างนายสามารถที่จะต้านทานพลังแห่งกฎเกณฑ์เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของฉันได้!”

“แต่ถึงกระนั้น ระหว่างนายกับฉันยังคงมีความแตกต่างกันมากเกินไป!”

“ต่อหน้าของข้า นายก็เป็นแค่หิ่งห้อยกับพระจันทร์กำลังแย่งแสงกันเท่านั้นเอง!”

ทันทีที่เสียงลดลง เขาสะบัดแขน และภูเขายักษ์ที่อยู่เหนือศีรษะของหลินหยุนก็หล่นทับลงมาอีกครั้ง

แม้ว่าหลินหยุนจะพยายามอย่างเต็มที่แล้ว ก็ยังไม่สามารถหยุดมันได้

ชายวัยกลางคนเยาะเย้ย “เจ้าหนู ไม่ต้องดิ้นรน วันนี้ อยู่ต่อหน้าข้า ไม่ว่าอย่างไรก็ตามนายไม่มีโอกาสใดๆ!”

หลินหยุนสั่นเทาทั่วทั้งตัวอย่างรุนแรง เลือดสดไหลซึมออกมาจากรูขุมขนอย่างต่อเนื่อง และตะโกนอย่างบ้าคลั่ง “แกคิดว่าแกจะฆ่าฉันได้เหรอ? ฝันไปเถอะ!”

“ทำลายซะ!”

พลังแห่งกฎเกณฑ์ทั้งหมดกวาดล้างอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง หลินหยุนเก็บกระบี่เฮ่าเทียนในทันที ต่อยไปที่ภูเขายักษ์ที่อยู่เหนือหัวหนึ่งหมัด

แต่พลังแห่งกฎเกณฑ์ของเขา ไม่สามารถที่จะต่อต้านกับภูเขายักษ์ได้ด้วย และแตกเป็นเสี่ยงในทันที

ในเวลานี้ มีขวดปรากฏขึ้นมา

ขวดแตกออกเป็นเสี่ยงๆ และน้ำข้างในก็แปดเปื้อนบนภูเขายักษ์

ในชั่วพริบตา หลุมขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนภูเขายักษ์

และแพร่กระจายออกมาอย่างรวดเร็ว

พลังแห่งกฎเกณฑ์สลายไปอย่างบ้าคลั่ง

ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนที่ตอนแรกยังมีชัยชนะอยู่ในมือ ก็กระอักเลือดออกมาเต็มปาก

ภายใต้พลังสะท้อนกลับของกฎเกณฑ์แห่งแตกสลาย ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส

และในเวลานี้ หลินหยุนหายตัวอย่างรวดเร็วแล้ว และก้าวเข้าสู่กลางอากาศ

ฟ้าดินปรากฏขั้นบันไดเก้าขั้นในกลางอากาศ

หลินหยุนไม่ได้สนใจอาการบาดเจ็บบนตัวเลย และก้าวขึ้นไปทีละก้าว

ทุกย่างก้าวที่ก้าวไป ฟ้าดินจะแผดเสียงดังกึกก้อง

พลังแห่งกฎเกณฑ์ของหลินหยุนก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นไปอีก

เมื่อหลินหยุนก้าวเข้าสู่ขั้นที่สี่ ภูเขายักษ์ก็แสดงให้เห็นสัญญาณของการแตกสลายอีกครั้ง

และภายใต้การสลายของน้ำในทะเลสาบ พลังงานจำนวนมากมายก็เริ่มถล่มลงมา

ในที่สุดชายวัยกลางคนก็รู้สึกกดดันอย่างมากในขณะนี้

แต่กฎเกณฑ์ยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

เขาต้องการรวบรวมพลังแห่งกฎเกณฑ์อย่างรวดเร็ว แต่ทว่า ราวกับว่าในฟ้าดินมีพลังอย่างหนึ่ง กำลังบีบคั้นทุกอย่าง ทำให้เขาทำได้ยากมาก

ในเวลานี้ หลินหยุนก้าวสู่ขั้นที่ห้า

ก้าวนี้เพิ่งจะเหยียบลงไป หลินหยุนก็กระอักเลือดคำใหญ่ออกมาเต็มปากอย่างกะทันหัน