บทที่ 1724 ไปด้วยกัน

จี้ฝานซิงยังจะลงไม้ลงมือต่อไป แต่กลับได้ยินหลินหยุนตะโกนเสียงดัง “ดูแลฉินหลัน!”

จี้ฝานซิงหายใจเข้าลึกๆ ใจเย็นลงมาอย่างรวดเร็ว และเดินไปทางฉินหลัน

ในขอบเขตกฎเกณฑ์ เห็นจี้ฝานซิงไม่ได้ลงมือต่อไป เซียนเซิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก พลังสีขาวเมื่อกี้นี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ของตัวจี้ฝานซิงเอง

นั่นเป็นพลังที่แม่ของเธอเก็บไว้ที่บนตัวของเธอ

นั่นก็เป็นเพราะว่าเขาไม่ได้มีความอาฆาตแค้นอย่างแท้จริง ไม่เช่นนั้น เมื่อกี้นี้น่าจะไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น!

จี้โม่ ผู้หญิงคนนั้นของตระกูลจี้

นั่นเป็นคนที่ทั่วทั้งเขตเหนือ ก็แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

อันที่จริงเขาห้าทิศไม่ว่าจะเป็นในแง่ของอำนาจ เหนือกว่าตระกูลจี้อย่างแน่นอน

แต่ทำไมยังอยากแต่งงานกับตระกูลจี้ด้วย?

จุดประสงค์ไม่ใช่เพื่อฟางเหย่กับจี้ฝานซิงเลย นั่นเป็นความคิดของฟางเอี่ยนอย่างแน่นอน

ตระกูลฟาง ควบคุมภูเขาที่ห้าของเขาห้าทิศ

ด้านอำนาจในเขาห้าทิศนั้นอ่อนแอที่สุด

ถ้าหากว่าสามารถที่จะดึงหญิงสาวอย่างจี้โม่คนนั้นเข้าสู่เขาห้าทิศได้ ถ้าอย่างนั้นภูเขาที่ห้าก็จะกลายเป็นภูเขาที่หนึ่ง นี่ก็ไม่ต้องสงสัยเลยสักนิด

น่าเสียดาย หญิงสาวอย่างจี้โม่คนนั้น น่าจะไม่มีความตั้งใจนั้น

ดังนั้นฟางเอี่ยนไม่ได้สิ่งที่ดีที่สุดแต่ได้สิ่งที่ดีกว่าเล็กน้อย ถึงต้องการให้หลานชายฟางเหย่และจี้ฝานซิงอยู่ด้วยกัน นี่ก็ถือเปลี่ยนทิศทางทำให้ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมากขึ้น

ส่วนเรื่องราวของตัวเองและจี้โม่ อาจจะค่อยๆจัดการ

น่าเสียดายที่ทุกอย่างยุ่งเหยิงไปหมด

ครั้งนี้มาไล่ฆ่าหลินหยุน นั่นเป็นความตั้งใจที่ฟางเอี่ยนต้องการฆ่าหลินหยุน ซึ่งร้ายแรงกว่าฟางเหย่

จำเป็น ก็เป็นไปไม่ได้!

น่าเสียดาย

สุดท้าย สองอาหลานนี้ไม่เพียงแต่ฆ่าหลินหยุนไม่ได้ แต่กลับปล่อยให้หลินหยุนฆ่า ยิ่งไปกว่านั้นยังรวมไปถึงผู้แข็งแกร่งแดนดั่งเทพตอนปลายหลายคนด้วย

ดังนั้นไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จี้โม่คนนั้นไม่ใช่ว่า และไม่ใช่ว่าตระกูลเสิ่นสามารถที่จะมีเรื่องด้วยได้อย่างแน่นอน

สายตาจับจ้องไปที่บนตัวของหลินหยุนเซียนเซิงตะโกนด้วยเสียงต่ำทุ้ม “หลินหยุน วันนี้ แกตายอยู่ในมือของข้าได้ ก็ถือว่าเป็นเกียรติของแกแล้ว!”

“ตอนนี้ แกก็ไปตายซะ!”

ในเวลานี้ พลังแห่งเถาวัลย์รัดกุมอย่างรุนแรง แม้ว่าร่างกายของหลินหยุนจะแข็งแกร่งอย่างยิ่ง แต่ในเวลานี้ภายใต้อิทธิพลของพลังแห่งเถาวัลย์ ก็ไม่มีทางใดต้านทานได้เลย

เมื่อเห็นเลือดของหลินหยุนหลั่งไหลออกมาจากรูขุมขน จี้ฝานซิงอยากจะลงมืออีกครั้ง ในเวลานี้ใบหน้าของฉินหลันไม่มีสีเลือดเลยแม้แต่น้อยแล้ว

เซียนเซิงอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยรอยยิ้มว่า “หลินหยุน อันที่จริงนายก็ยังมีโอกาสรอดอยู่ ถ้าอย่างนั้นก็ส่งมอบเคล็ดวิชาสืบทอดของนายให้กับข้า บางทีข้าก็อาจจะปล่อยให้นายมีโอกาสรอดชีวิตต่อไป!”

หลินหยุนกัดฟัน ร่างกายทั้งหมดถูกพันด้วยเถาวัลย์ มีเพียงหัวที่เดียวเท่านั้นที่ยังอยู่ข้างนอก

ดูเหมือนว่าไม่มีเรี่ยวแรงที่จะพูดเลย

มองเห็นหลินหยุนยังคงไม่พูดขึ้นมา เซียนเซิงก็ตะโกนด้วยน้ำเสียงหนักแน่ “ดี! เด็กอย่างนายกล้าดีจริงๆ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นนายก็ไปตายจริงๆซะ!”

จากนั้น พลังแห่งเถาวัลย์เพิ่มขึ้นอีกครั้ง ราวกับจะทำลายร่างกายของเขาโดยตรง

และในเวลานี้ พลังแห่งไฟในร่างกายของหลินหยุน ก็ระเบิดออกดังลั่นออกมาเช่นกัน

ไฟเผาไม้!

พลังแห่งไฟของหลินหยุนก็แข็งแกร่งมาก

ทันใดนั้น ก็แผดเผาเถาวัลย์ทั้งหมด

ยังไม่รอให้เซียนเซิงตั้งสติได้ หลินหยุนก็หนีไปอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเซียนเซิงเห็นเช่นนี้ ก็ตะโกนเสียงดังอีกครั้ง “อยากหนีเหรอ? ไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น!”

เถาวัลย์นับไม่ถ้วนกวาดเข้ามาอีกครั้ง

พลังแห่งไฟใจของหลินหยุนเผาไหม้

ทำให้เถาวัลย์ไม่สามารถเข้าใกล้ร่างได้

แต่ก็ไม่มีทางหนีพ้นเลย

ในเวลานี้นี่เอง หลินหยุนหันหลังกลับอย่างกะทันหัน และไปทางเซียนเซิง