ตอนที่ 1749
บทที่ 1750 พูดตักเตือน
October 21, 2026
ชายชราคนนั้นหน้าซีดขาว มองไปยังชายวัยกลางคนสามสี่คนที่ถูกทำให้ตกใจจนหวาดกลัว สามสี่คนนี้รีบวาร์ปตัวออกไปจากคฤหาสน์เลยทันที
ชายชรามองไปยังหลินหยุนอีกครั้ง เผยสีหน้าที่ตื่นตระหนกออกมาจากนัยน์ตา
ก่อนหน้านี้เขาก็ทราบมาว่าหลินหยุนเคยลงมือในคฤหาสน์มาก่อน ครั้งนี้ที่มา ก็เพราะอยากจะเอาน้ำมันมาจากในกระเป๋าของหลินหยุน
เดิมทีจากผลฝึกตนของเขา เขากลับไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องที่สุดยอดอะไรเลย
แต่หลังจากที่ประมือกับหลินหยุน ถึงได้เข้าใจอย่างแท้จริงว่า ผู้บำเพ็ญเซียนที่เพิ่งมาในเมืองแห่งโทษฐานคนนี้ มีความน่ากลัวมากแค่ไหน
จากพละกำลังที่แข็งแกร่งที่หลินหยุนแสดงออกมา
สำนักเที่ยวหล้าอยากจะจัดการล่ะก็ เกรงว่าจะต้องรวบรวมพละกำลังครึ่งปี การมีอยู่ของท่านผู้นำก็ไม่สามารถที่จะจัดการได้แน่นอน
ต้องการผู้อาวุโสสิบท่านของพวกเขา อย่างน้อยก็จะต้องออกมา5ท่าน ก็จะรับมือได้
ไม่เช่นนั้น ไม่มีทางมั่นใจที่จะทำสำเร็จได้แน่นอน
แต่อยากที่จะรวบรวมยอดฝีมือจำนวนมากภายในช่วงเวลาสั้นๆ งั้นก็เป็นเรื่องที่ทำได้ยาก
ประเด็นสำคัญก็คือ ใช้พละกำลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้มาจัดการกับไอ้หมอนี้ที่เพิ่งเข้าเมืองมาใหม่ งั้นสำหรับสำนักเที่ยวหล้า ได้ไม่คุ้มเสียแน่นอน
หลินหยุนก็มองไปยังชายชราเช่นกัน พูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า “ยังมีเวลาอยู่บ้าง ฉันขอสอบถามคุณสักหน่อย ตอบมาตรงๆ！”
ชายชราได้ฟังอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก พูดว่า “เพื่อนมีปัญหาอะไร พูดมาตรงๆเลยก็ได้ ถ้าหากฉันรู้ ก็ตอบให้ได้！”
หลินหยุนพยักหน้าแล้ว พูดถามว่า “เดิมทีคุณเป็นผู้บำเพ็ญเซียนในเมืองแห่งโทษฐานนี้ หรือว่าเป็นผู้บำเพ็ญเซียนที่มาจากด้านนอก？”
ชายชราพูดว่า “ผู้บำเพ็ญเซียนที่มาจากข้างนอก！”
หลินหยุนพูดถามต่อว่า “ทำไมออกไปจากเมืองแห่งโทษฐานนี้ ทำได้เพียงเดินผ่านหมอกนั้นเท่านั้น และไม่สามารถเดินผ่านทางกระแสน้ำวนของนอกเมืองตอนตะวันออกได้？”
ชายชราพูดว่า “เพราะว่ากระแสน้ำวนนั้นลงมาเท่านั้น แต่ขึ้นไปไม่ได้ เกี่ยวกับเรื่องนี้ มีคนจำนวนมากที่ไม่เชื่อ เคยเข้าไปลอง แต่ว่าไม่มีข้อยกเว้น ถูกกระแสน้ำวนรัดตายหมดแล้ว！”
“ฉันจำได้ว่าตอนนั้น มียอดฝีมือที่ไร้เทียมทานที่เหนือสู่ธรรมะคนหนึ่ง”
“เขาไม่อยากเดินออกจากหมอก ก็เดินออกจากกระแสน้ำวน ก็ถูกรัดตายเลย ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง！”
หลินหยุนสีหน้าเปลี่ยนไป พูดถามต่อว่า “คุณรู้ไหมว่า มีคนออกจากเมืองแห่งโทษฐานนี้ได้สำเร็จ？”
ชายชราพิจารณาครู่หนึ่ง พูดว่า “จากที่ฉันทราบมา ไม่เคยมีใครมีชีวิตรอดออกไปจากเมืองแห่งโทษฐานนี้ได้！”
สีหน้าท่าทางของหลินหยุนจริงจังขึ้นมา “ไม่มีเลยสักคนเหรอ？”
ชายชราพยักหน้า “ไม่มีเลยสักคน！”
สีหน้าของหลินหยุนก็เคร่งขรึมแล้ว หลังจากที่ลังเลตัดสินใจไม่ได้ครู่หนึ่ง มองไปที่ชายชราพร้อมพูดถามอีกครั้ง “ได้ยินมาว่าเมืองแห่งโทษฐานมีสามสำนักใหญ่ สำนักพญาทะเลคือเผ่าทะเล แม้แต่เผ่าทะเลก็ไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้？”
ชายชราพยักหน้า พูดว่า “เผ่าทะเลของสำนักพญาทะเลนี้ ล้วนแต่เป็นการมีอยู่ของการทำผิดโทษฐานร้ายแรงที่ข้างนอก ถูกวังมังกรเนรเทศมายังเมืองแห่งโทษฐานนี้แล้ว！”
“เกี่ยวกับเมืองแห่งโทษฐาน มีตำนานอย่างหนึ่ง”
หลินหยุนได้ฟังรีบพูดถามทันทีว่า “ตำนานอะไร？”
ชายชราสูดลมหายใจเข้าลึกพูดว่า “ว่ากันว่า ในทะเลมีเมืองแห่งโทษฐานสามแห่ง เมืองแห่งโทษฐานสามแห่งนี้ สร้างขึ้นมาโดยวังมังกร”
“เป้าหมายอื่น ก็เพื่อที่จะขังและคุมขังเผ่าทะเลที่กระทำความผิดร้ายแรง”
“แต่ว่าเป็นเมืองแห่งโทษฐาน ก็ไม่ได้ห้ามตระกูลเขาเข้า！”
“นานเข้า ก็ก่อตัวเป็นพละกำลังบ้างแล้ว！”
“เพียงแต่ว่าก่อนเข้ามา ไม่ได้รู้อะไรเลยว่า นี่คือสถานที่ที่ไม่สามารถออกไปได้！”
“สหายชางฉอง ฉันมีประโยคหนึ่ง ไม่รู้ว่าควรจะพูดดีหรือไม่？”
หลินหยุนพูดเสียงขรึมว่า “พูดมา！”
ชายชราพูดว่า “สหายชางฉอง ในเมื่อมาถึงเมืองแห่งโทษฐานแล้ว จริงๆทุกคนล้วนแต่อยากออกมา เพียงแต่ว่าไม่มีใครออกไปได้！”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นยังจะทำอย่างไรได้อีกล่ะ？”
“ไม่ว่ายังไง จะต้องมีชีวิตรอดต่อไป！”
“เพราะงั้น จริงๆแล้วสหายจะต้องพิจารณาในอนาคตข้างหน้าของตัวเองด้วยนะ！”