บทที่ 1756 ฟาง

ทัศนวิสัยโดยรอบต่ำมาก

พลังจิตญาณไม่สามารถตรวจพบได้เลย สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ตามปกติ

มองเห็นชัดเจนแค่รอบๆ 2 เมตรเท่านั้น

ไม่นาน เจียซินก็ปล่อยหนอนชั่วของเขาออกมา แต่หนอนชั่วที่ปล่อยออกมา ไม่ช้าก็ตาย

หนอนชั่วเหล่านี้เป็นร่างโคลนของเจียซิน หลังจากที่หล่นลงมาเรื่อยๆ ทันใดนั้นสีหน้าของเจียซินก็ดูไม่ดี และกล่าวว่า “ท่ามกลางหมอกทึบนี้มีความสยองอย่างยิ่ง! ร่างโคลนหนอนชั่วก็ตายทั้งหมด!”

หลินหยุนมองแวบหนึ่ง ถามว่า “ตายได้ยังไง?”

เจียซินกล่าว “ไม่มีลางสังหรณ์ใด หนอนชั่วมันแตกเป็นเสี่ยงๆและตาย!”

ได้ยินดังนั้น สีหน้าหลินหยุนก็เคร่งขรึมขึ้นมา “มันแตกด้วยการไม่มีลางสังหรณ์ใดๆเลยหรือ?”

เจียซินพยักหน้า กล่าว “ถูกต้อง! สถานที่แห่งนี้ค่อนข้างชั่วร้ายจริงๆ!”

หลินหยุนไม่พูดอะไร สัมผัสหมอกทึบโดยรอบอย่างระมัดระวัง ไม่รู้ว่าทำไม เขาถึงมีความรู้สึกที่คุ้นเคยมาก

เป็นเวลานาน หลินหยุนบ่น “สำหรับที่นี่ ฉันมีความรู้สึกที่คุ้นเคยมาก!”

เจียซินกล่าว “คุ้นเคยเหรอ?”

หลินหยุนพยักหน้า

เขายังสงสัยเล็กน้อย ว่าชาติที่แล้วตนเคยมาที่นี่หรือเปล่า

แต่ว่า ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่นี้ในความทรงจำเลย

ถ้าหากไม่เจอจี้ฝานซิง เขาจะไม่มีข้อสงสัยเหล่านี้เลย

แต่การดำรงอยู่ของจี้ฝานซิง มันทำให้หลินหยุนคิดอยู่ตลอดจริงๆ ว่าที่ตนมาเกิดใหม่นั้น ได้สูญเสียความทรงจำบางส่วนหรือเปล่า

หลินหยุนพาหยูเอ๋อร์ก้าวไปข้างหน้า

ที่นี่ก็ไม่มีการดำรงอยู่ของการผันผวนของค่ายกลใดๆ

ก่อนหน้านี้หยูเอ๋อร์กล่าว มีข่าวลือว่าที่นี่คือค่ายกล ตอนนี้มาดู เหมือนว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น

ทั้งสองเดินไปข้างหน้าในทางเดียวกัน แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ก็เหมือนกับว่าที่นี่เป็นแค่หมอกทึบว่างเปล่า ให้คุณและสถานที่ที่คุณอยู่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

ไม่มีความแตกต่างเลย

ถ้าหากเป็นเช่นนี้จริงๆ ไม่ใช่ว่าออกจากหมอกไม่ได้ ที่นี่เป็นพื้นที่ว่างเปล่าที่พิเศษก็เท่านั้นเอง

แต่หลินหยุนก็ค้นพบบางสิ่งในไม่ช้า

โครงกระดูกเริ่มปรากฏขึ้นทีละตัว

พวกนี้คือโครงกระดูกของแดนสู่ธรรมะ

และเห็นได้ชัดว่ามันดำรงอยู่มานานหลายปีแล้ว

ถ้าหากว่าไม่ใช่แดนสู่ธรรมะ กระดูกไม่สามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน

โดยเฉพาะในสถานที่แบบนี้

แต่ในหมอกทึบนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบหลินหยุนไม่พบว่ามีอะไรที่แปลกเลย

พาหยูเอ๋อร์เดินตรงไปข้างหน้า เดินมาประมาณ 3 วันแล้ว ในที่สุดหลินหยุนก็พบความแตกต่าง หมอกตรงหน้าเริ่มเปลี่ยนสี

เดิมทีเป็นหมอกทึบสีขาว เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกต

สีขาวและสีเขียว เป็นความแตกต่างที่ชัดเจน

ราวกับว่ามีการตัดแบ่งที่นี่

หลินหยุนมองซ้าย มองขวา

ตัดสินใจไม่เดินหน้าต่อ แต่เลือกที่จะไปทางขวา

จนมาถึงจุดที่หมอกขาวมาบรรจบกับหมอกสีเขียว เปลี่ยนทิศทาง

หลังจากเดินมาประมาณสองวัน สีของหมอกข้างหน้าก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง เปลี่ยนเป็นสีเหลือง

หลินหยุนมาถึงที่ซึ่งทั้งสามสีตัดกัน

ที่ซึ่งหมอกสามสีตัดกัน ในที่สุดก็มีการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนจะมีกระแสน้ำวนที่ไม่แรงเกินไป

และนำพามาซึ่งพลังของความผันผวนในพื้นที่บางส่วน

หลินหยุนกะพริบตา เขาสัมผัสได้อย่างระมัดระวัง

ไม่นาน หลินหยุนเดินไปตามหมอกสีเหลือง

เวลาผ่านไปรวดเร็ว

หนึ่งเดือนผ่านไปในพริบตา

หลินหยุนเห็นหมอกทั้งหมด 9 สี

และพบโครงกระดูกนับพัน