บทที่ 1766 ความคิดของจูอวิ๋นซาน

สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ มันก็ไม่ได้ต่างจากการคาดเดาของหลินหยุนเลย

โลกเล็กๆแห่งนี้ ถึงแม้ตอนนี้จะมีพลังกฎเกณฑ์จำนวนมาก แต่มันวุ่นวายมากๆ อย่างไรก็ตาม อันที่จริงตอนที่หลินหยุนคิดจะสร้างอาวุธเต๋าในสถานที่แห่งนี้กับตอนนี้มันต่างกันมากๆ

ถึงแม้จะเอาอาวุธเต๋าไว้ตรงนี้อีก มันก็คงไม่ได้แข็งแกร่งมากขึ้นเลย

อย่างไรก็ตามกระบี่อันนี้ก็ถือได้ว่าสมบูรณ์มากๆ เป็นกระบี่ที่ไม่เลวเลย !

หลังจากนี้ ถ้าค้นหาโลกก่อเกิดใหม่อีกแห่ง จากนั้นก็ให้กระบี่ดูดซับพลังจากโลกใบนั้น มันก็คงจะกลายเป็นอาวุธเต๋าที่แท้จริง

หลินหยุนมองดูกระบี่ที่อยู่ในมือ มันมีพลังกฎเกณฑ์ที่แข็งแกร่งมากๆ มือของหลินหยุนเกิดแสงสว่างขึ้น จากนั้นกระบี่เฮ่าเทียนก็ปรากฏตัว

เมื่อเทียบกับกระบี่เฮ่าเทียนแล้ว พลังของมันต่างกันไม่มาก

เมื่อเข้าสู่แดนสู่ธรรมะแล้ว ถ้าเอากระบี่เต๋าเทียบกับกระบี่เฮ่าเทียบ มันน่าจะเหนือกว่ากระบี่เฮ่าเทียนอย่างแน่นอน!

เนื่องจากมันเป็นอาวุธเต๋าที่ถูกสร้างขึ้นโดยธรรมชาติ มันแข็งแกร่งกว่ากระบี่เฮ่าเทียนมากๆ

มันเหนือกว่ากระบี่เฮ่าเทียนอยู่หลายขุม

ในอาวุธเต๋าที่ถูกสร้างขึ้นภายหลัง กระบี่เฮ่าเทียนถือได้ว่าเป็นอาวุธเต๋าที่แข็งแกร่งมากๆ!

แม้แต่ยอดฝีมือแดนกษัตริย์เซียนก็อยากได้มันมาครอบครอง

กระบี่ที่อยู่ในมือของหลินหยุน ถ้าถูกยอดฝีมือแดนกษัตริย์เซียนพบเห็น ด้วยพลังที่เขามีอยู่ในตอนนี้ คงรักษากระบี่เอาไว้ได้ยาก

ทั่วทั้งหมื่นจักรวาล คงแย่งชิงมันจนเกิดการนองเลือด!

เมื่อมองเห็นกระบี่ที่อยู่ในมือ หลินหยุนพูดพึมพำ "ตอนนั้นที่คิดจะสร้างมัน ฉันได้คิดชื่อของกระบี่เอาไว้แล้ว ความคิดของฉันก็คือใช้กระบี่ฟาดสวรรค์ ดังนั้นฉันจะตั้งชื่อมันว่ากระบี่ฟาดสวรรค์!"

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แกก็สามารถอยู่ข้างๆฉันได้แล้ว!"

"อนาคตข้างหน้า ฉันหวังว่าแกจะไม่ทำให้ชื่อนี้ต้องมัวหมอง!"

"ฟาดสวรรค์ไปพร้อมกับฉัน!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยุน จู่ๆกระบี่ฟาดสวรรค์ก็สั่นสะเทือนทันที ถึงแม้ยังไม่มีภูติกระบี่ แต่ดูเหมือนมันฟังคำพูดของหลินหยุนออก

หลินหยุนเผยรอยยิ้มออกมา และเก็บกระบี่เข้าไปในโลกกำลังภายในตัว

เมื่อเข้าไปในโลกกำลังภายในตัวแล้ว กระบี่ก็ถูกพลังต่างๆปกคลุม!

เมื่อสัมผัสพลังกฎเกณฑ์ของโลกเล็กๆระยะเวลาหนึ่งแล้ว หลินหยุนก็นั่งลงและฝึกฝนทันที

ตรงนี้มีพลังกฎเกณฑ์ที่แข็งแกร่งมากๆอยู่ ถ้าไม่เก็บตัวฝึกฝนในสถานที่แห่งนี้ มันน่าเสียดายมากๆ

บางทีตระกูลอู๋อาจจะมียอดฝีมือที่แข็งแกร่งมากๆและเหนือกว่าแดนสู่ธรรมะก็ได้

พูดอีกอย่างก็คือ ตระกูลนี้ต้องมียอดฝีมือแบบนั้นอย่างแน่นอน

ถ้าออกจากสถานที่แห่งนี้ และไม่มีพลังมากพอที่จะปกป้องตัวเอง มันคงเป็นเรื่องที่อันตรายมากๆ

ถ้าให้ดีที่สุดก็คือพลังของจูอวิ๋นซานเพิ่มขึ้นด้วย

อย่างน้อยก็เพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ มิฉะนั้น มันคงจะกลายเป็นเรื่องที่ยากมากๆ

หลินหยุนหลอมรวมพลังกฎเกณฑ์ใหม่ๆอย่างไม่หยุดหย่อน

แค่ชั่วพริบตา เวลาก็ผ่านไปสิบปีแล้ว

พลังกฎเกณฑ์ที่เขาหลอมรวมนั้น มันได้เกินหกร้อยอันแล้ว

หลินหยุนในเวลานี้ เขารู้สึกว่าถ้าตัวเองสู้กับยอดฝีมือแดนสู่ธรรมะตอนปลาย มันคงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อีกแล้ว

อย่างไรก็ตาม ถ้าสู้กับยอดฝีมือที่อยู่เหนือกว่าแดนสู่ธรรมะ มันยังห่างไกลกันมากๆ!

วันนี้ ในโลกเล็กๆแห่งนี้ มีการเคลื่อนไหวที่รุนแรงเกิดขึ้น

ได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้น ทำให้โลกเล็กๆสั่นสะเทือนทันที พลังกฎเกณฑ์กลายเป็นคลื่นยักษ์และพุ่งออกไป

จากนั้นก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นและจูอวิ๋นซานก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

หลังจากนั้นเขาก็พุ่งมาหาหลินหยุนอย่างรวดเร็ว

จูอวิ๋นซานในเวลานี้ พลังของเขาแข็งแกร่งมากๆ อาการบาดเจ็บบนร่างกายก็หายไปหมดแล้ว เขามองหน้าหลินหยุนด้วยสีหน้าที่ดีใจมากๆ แต่ท่าทางของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปเพราะพลังที่เพิ่มขึ้นเลย

เขาคุกเข่าให้หลินหยุนและพูดออกมา "ผู้มีพระคุณ พลังของฉันเพิ่มสูงขึ้นแล้ว! ขอบคุณผู้มีพระคุณมากๆ ถ้าไม่ใช่เพราะผู้มีพระคุณ ฉันคงไม่มีวันนี้อย่างแน่นอน!"

หลินหยุนพยักหน้าเล็กน้อยและพูดเบาๆ "เวลาสิบปี สามารถฝึกฝนถึงแดนสู่ธรรมะตอนปลาย คุณทำได้ดีมากๆ! ทำได้ไม่เลวเลย!"