ตอนที่ 1791
บทที่ 1792 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
October 21, 2026
หวูเหวยหยุดชะงักไปชั่วครู่ แล้วมองไปที่หลินหยุนและพูดว่า “ไม่รู้ว่านายทราบหรือไม่ว่า สมาพันธ์โจรดวงดาวนั้น แบ่งออกเป็นหน่วยฟ้าและหน่วยดิน? ”
หลินหยุนได้ยินดังนั้น ก็พลันหรี่ตาลงและพูดว่า “เคยได้ยินมาบ้าง หน่วยฟ้าทำหน้าที่ควบคุมจัดการหน่วยดิน! ”
หวูเหวยส่ายศีรษะและพูดขึ้นว่า “จะพูดแบบนี้ไม่ได้ ใช้คำว่าควบคุมนั้น มันไม่ถูกต้อง! เพียงแค่มีการแบ่งหน้าที่ที่แตกต่างกันเท่านั้น! แต่คนในหน่วยดิน ถ้าหากมีความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่อะไร ก็จะต้องขึ้นตรงกับหน่วยฟ้า นี่คือความจริง! ”
“ส่วนฉัน คือหัวหน้าเขตหน่วยฟ้า! ”
ได้ยินที่หวูเหวยพูด หลินหยุนก็พลันสูดหายใจลึก “คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่า ผู้อาวุโสจะมีสถานะที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้......”
“แต่ว่า......มันเป็นไปได้อย่างไร? ”
หวูเหวยพูดขึ้นว่า “เป็นไปได้อย่างไรที่เป็นทั้งเจ้าหอซิวซิน และเป็นหัวหน้าเขตแห่งสมาพันธ์โจรดวงดาวด้วยใช่ไหมล่ะ? ”
หลินหยุนพยักหน้าซ้ำ ๆ และพูดว่า “เรื่องนี้ไม่น่าที่จะเป็นไปได้! ”
หวูเหวยยิ้มและพูดว่า “เรื่องนี้มันต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน แต่ว่า เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่นายต้องรับรู้! ตอนนี้นายเพียงแค่บอกกับฉันมาว่า ยินยอมที่จะมาเข้าร่วมสังกัดของฉันหรือไม่ ก็พอแล้ว! ”
หลินหยุนพูดขึ้นว่า “ผู้อาวุโสไม่จำเป็นที่จะต้องทราบถึงประวัติความเป็นมา? และตรวจสอบรายละเอียดของฉันก่อนหรอกเหรอ? คิดที่จะให้ฉันเข้าร่วมสังกัดแบบนี้เลยเหรอ? ”
หวูเหวยพูดว่า “เรื่องนี้ไม่เป็นไร? ไม่ว่านายจะมีสถานะอะไร เพียงแค่นายยินยอมที่จะมีสถานะแฝงในสมาพันธ์โจรดวงดาวนี้ อีกทั้งไม่กระทำเรื่องที่ส่งผลเสียต่อสมาพันธ์โจรดวงดาว เท่านี้ก็พอแล้ว! ”
“ถ้าหากนายกระทำผิดแล้ว ผลที่ตามมาก็ง่ายมาก ทั่วทั้งจักรวาลนี้ ไม่มีผู้ใดที่จะสามารถปกป้องคุ้มครองนายได้แน่! ก็ง่ายดายเท่านี้เอง! ”
หลินหยุนได้ยินดังนั้น ก็ถอนหายใจยาว และพูดว่า “ตกลง อย่างนั้นฉันก็จะเข้าร่วมสังกัดของผู้อาวุโส ไม่ว่าอย่างไร ก็ควรจะต้องรักษาความปลอดภัยของชีวิตเอาไว้ก่อน! ”
ได้ยินที่หลินหยุนพูดแบบนี้ หวูเหวยก็ยิ้มและพูดว่า “นายเป็นคนฉลาด! ฉันเชื่อว่านายจะต้องตัดสินใจแบบนี้! ”
เมื่อพูดจบ ก็เกิดประกายแสงขึ้นบนมือของเขา แล้วป้ายประจำตัวสีขาวแผ่นหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา
“ป้ายหยกชิ้นนี้ จะต้องนำติดตัวและรักษาเอาไว้ให้ดี ห้ามที่จะสูญหายเด็ดขาด โดยสามารถที่จะใช้ป้ายหยกนี้ในการติดต่อสื่อสาร ต่อให้จะไม่ได้อยู่ในเขตดาวเดียวกันก็ไม่มีอุปสรรคอะไร! ”
“ด้านในนี้มีกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวกับของสมาพันธ์โจรดวงดาว และหน่วยฟ้าของพวกเรา นายสามารถศึกษาอ่านดูอย่างละเอียดได้! ”
“ใช่แล้ว ไม่ต้องกังวลถึงเรื่องผลประโยชน์ในส่วนของนาย! ”
เมื่อพูดจบ ร่างกายของหวูเหวยก็กระพริบแวบหายไป ออกไปจากสถานที่แห่งนี้
ซึ่งในขณะที่เงาร่างของเขาสูญหายไปนั้น เจดีย์สูงนั้นก็หายวับไปด้วยเช่นกัน!
หลินหยุนยังคงมีสีหน้าที่หม่นหมอง ก้มหน้ามองไปที่ป้ายหยกสีขาวที่อยู่ในมือ
ใช้พลังแห่งจิตญาณเพ่งดูด้านใน ก็มองเห็นกฎเกณฑ์ต่าง ๆ จำนวนไม่น้อย
หลังจากที่อ่านดูแล้วสักพัก หลินหยุนก็เก็บป้ายหยกขึ้น และย่ำกระโดดขึ้นไปในอากาศเพื่อเดินทางออกจากดาวเคราะห์ที่ทรุดโทรมนี้
สุดหล้าทะเล
หลินหยุนกลับมาถึงอีกครั้ง และได้ตระเวนหาโรงเตี๊ยมเพื่อเข้าพักอาศัย
ภายในวิมาน
บนพื้นฐานของข้อกำหนด เขาจึงได้จัดวางค่ายกลขึ้นสองค่ายกล
แล้วจึงนำป้ายหยกสีขาวนั้นออกมาอีกครั้ง
หลังจากที่วิเคราะห์อยู่พักใหญ่ ใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มขึ้นมาแล้ว
จากข้อมูลที่อยู่ภายในป้ายหยกสีขาวนี้ ทำให้เขายิ่งเข้าใจสมาพันธ์โจรดวงดาว และหน่วยฟ้าอย่างสมบูรณ์มากขึ้น!
แต่สิ่งที่ทำให้หลินหยุนขมวดคิ้วก็คือ เขาเหมือนจะอยู่ในสภาพที่ถูกปล่อยปละละเลย
หน่วยฟ้าแห่งสมาพันธ์โจรดวงดาว
ทั้งหมดแบ่งออกเป็นห้าระดับ
หากพิจารณาจากป้ายหยกที่อยู่ในมือนี้ ป้ายสีขาวคือระดับที่ต่ำที่สุด!
ป้ายสีดำจะสูงกว่าป้ายสีขาวหนึ่งระดับ
เหนือป้ายสีดำขึ้นไป ก็คือป้ายสีเหลือง
เหนือป้ายสีเหลืองขึ้นไปคือป้ายสีแดง
เหนือป้ายสีแดงขึ้นไปคือป้ายสีม่วง
ส่วนสีป้ายของหวูเหวยนั้น คือสีแดง
เพราะว่าด้านบนของแผ่นป้ายสีขาวในมือของเขา ก็ร่วงตกลงมาจากป้ายสีแดงของหวูเหวย!
ความหมายที่แสดงออกนั้น น่าจะเป็นการอยู่ภายใต้สังกัด!
ถ้าหากตามสภาพการณ์ทั่วไปแล้ว