บทที่ 1807 สองคนสุดท้าย

แต่ขณะที่ทั้งสี่คนกำลังคุยกัน อีกด้านหนึ่ง และเทพปีศาจที่ไม่ได้เลือกหลบหนีหรือพูดอะไรก็พูดขึ้นมา

ในขณะนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่สามารถที่จะหนีไปได้

แม้ว่าเขาจะชำนาญต้าเต๋าแห่งมิติเป็นอย่างมาก ก็เป็นอย่างนั้น

ถ้าหากถึงจุดสูงสุด

ไม่จำเป็นต้องการจุดสูงสุด แม้ว่าต้าเต๋าแห่งดาบของเขาจะอยู่ในสภาพที่เจริญรุ่งเรือง และไม่มีทางตกมาถึงขั้นนี้อย่างแน่นอน

เพียงแต่น่าเสียดาย เขาไม่ใช่!

เขาที่เพิ่งจะกำเนิดฟื้นขึ้นมา ถึงกับแม้แต่ต้าเต๋าแห่งดาบ ก็ไม่สามารถที่จะตื่นตัวได้อย่างเต็มที่

นี่ต่างหากที่เป็นเหตุผลสำคัญว่า ทำไมเขาถึงได้รับบาดเจ็บสาหัสและกำลังจะเสียชีวิต!

แม้ว่าในขณะนี้ เขาจะดูดซับพลังแห่งจิตญาณของผู้บำเพ็ญเซียนหลายพันคนที่นี่แล้ว ก็ไม่ได้เสริมได้มากเกินไป

ดวงตาทั้งหกของเขาสั่นไหว สายตาไม่พอใจอย่างยิ่ง มองไปทางเหมินชิงและหลานโปทั้งสี่คน และคำรามด้วยน้ำเสียงหนักแน่ “พวกแกคิดว่า แบบนี้ก็จะคร่าชีวิตของฆ่าไปได้เหรอ? ไร้สาระเกินไปแล้ว! ข้าไม่มีทางปล่อยให้พวกแกทำได้อย่างง่ายดายเช่นนี้แน่!”

“อยากจะฆ่าข้า งั้นก็เอาชีวิตของพวกแกมาแลกซะ!”

“ข้าจะฆ่าสองคนในนั้นของพวกแก!”

“ใครลงมือก่อน ข้าก็ฆ่าเขา!”

“ไอ้คนอ่อนแออย่างพวกแกทั้งสี่คน ลองคิดดูอย่างรอบคอบก็ได้นะ?”

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเทพปีศาจ ทั้งสี่คนสายตาสั่นไหวขึ้นมาอีกครั้ง

ถ้าหากเทพปีศาจตนนี้มีความมุ่งมั่นที่จะตายจริงๆ งั้นก็ทำได้อย่างแน่นอน ตัวอย่างเช่น ระเบิดพลีชีพของวิเศษ ระเบิดพลีชีพตัวเอง!

เนื่องจากว่าคือจ้าวแห่งเต๋า

แม้ว่าอาการบาดเจ็บจะรุนแรงมากในตอนนี้ แต่ก็เป็นการดำรงอยู่ที่ไม่สามารถจินตนาการได้อย่างแน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้น เผาอื่นๆก็มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ดวงชะตาของตัวเอง

ในที่สุดปีศาจตนนี้จะแสดงท่าไม้ตายอะไรที่ทำให้คนน่าเหลือเชื่อ ก็เป็นเรื่องที่ต้องระวังอย่างยิ่ง

แต่ทว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ในเวลานี้พวกเขาทั้งสี่คนก็ยังได้เปรียบกว่า!

เมื่อได้ยินคำพูดของเทพปีศาจ เหมินชิงพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “แกคิดว่าแกพูดแบบนี้ ก็สามารถที่จะข่มขู่พวกเราได้เหรอ? น่าขำสิ้นดี!”

จากนั้น ก็ส่งเสียงไปยังหลานโปทั้งสามที่อยู่ด้านข้างว่า “สหายทั้งสาม พวกเราลงมือพร้อมกัน ด้วยกำลังทั้งหมด จะต้องสามารถฆ่าปีศาจตัวนี้ได้ในคราวเดียว! อย่าให้อีกฝ่ายมีโอกาสที่จะลงมือ!”

เมื่อทั้งสามคนได้ยินเช่นนี้ก็พยักหน้าทั้งหมด

นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด

แต่ทว่า ก็ต้องระวังการกระทำของอีกสามคนด้วย

ทันใดนั้นทั้งสี่ก็กระจายกำลัง และล้อมรอบเทพปีศาจไว้ทั้งสี่ทิศทาง

ทันใดนั้น ไม่พูดพร่ำทำเพลง และลงมือในทันที

ในทิศทางทั้งสี่ ทั้งหมดล้วนเป็นอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์อันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งกวาดล้างไป

เมื่อเทพปีศาจเห็นเช่นนี้ ก็คำรามว่า “รนหาที่ตาย! งั้นพวกแกก็ไปตายซะ!”

ในขณะนั้น ดาบกระดูกสีขาวในมือนั้น ส่องแสงสว่างอีกครั้ง กวาดล้างไปทางด้านหน้าของหลานโป

ในครั้งนี้ เขาไม่ได้สนใจทิศทางของทั้งสามคนเลยสักนิด

อยากจะฆ่าหลานโปตรงหน้าอย่างเดียว

แท่งเหล็กของหลานโปก็ถูกดึงออกมาอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน แต่เมื่อเผชิญกับแสงดาบของเทพปีศาจก็ห่างไกลกัน และไกลกันมาก

แทบจะปิดกั้นกลางอากาศได้ด้วยดาบเดียว และฟันหลานโปขาด

หลานโปไม่ได้ตอบโต้ใดๆเลยด้วยซ้ำ และคนทั้งคนก็ถูกฟันขาดด้วยแสงดาบ

รูปร่างของเขาเปลี่ยนไป และก็ตามด้วยเลือดที่พุ่งออกมาอย่างดุเดือด ก็กลายเป็นร่างเดิมของลิงวิญญาณ

ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน ถึงกับสูงใหญ่มากยิ่งกว่าเทพปีศาจ

แต่ทว่า กลับกลายเป็นคนแรกที่เสียชีวิต ในบรรดาทั้งสี่คน

และตอนที่เทพปีศาจพยายามฆ่าหลานโปอย่างสุดชีวิต

ในอีกด้านหนึ่ง อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ของเหมินชิงทั้งสามคน ก็ลงไปที่บนตัวของเทพปีศาจอย่างแข็งแกร่งทั้งหมด

เทพปีศาจผู้ไม่มีที่ว่างใดๆ กรีดร้องอย่างบ้าคลั่งภายใต้การโจมตีของอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่น่าสะพรึงกลัวทั้งสาม

ถึงกับแทบจะจับดาบกระดูกในมือไว้ไม่ได้

ทั่วทั้งร่างกาย ก็มีบาดแผลลึกจนเห็นกระดูก

ลมปราณก็ยังคงอ่อนระโหยโรยแรง