บทที่ 1812 รับสมัครลูกเขยอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

ถ้าหากว่าเป็นการบำเพ็ญเซียนเข้าสู่แดนตามปกติ บรรลุขั้นตอนของการควบรวมเต๋าเข้าสู่ร่างกายทีละขั้น ถ้าอย่างนั้นร่างกายและโลกกำลังภายในตัว ก็ย่อมไม่มีทางเกิดช่วงเวลาที่แบกรับไม่ไหวเป็นธรรมดา

ร่างกายยังพูดง่าย ประเด็นหลักคือโลกกำลังภายในตัว

ขาดกระบวนการสองแดนใหญ่

พูดกันตรงๆ แดนจริงๆของหลินหยุนในปัจจุบัน ก็แค่แดนดั่งเทพตอนปลายเท่านั้นเอง

ตอนนี้ก็เป็นแบบนี้ เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย เขามีวิธีมากมาย

แต่ว่าเสริมสร้างความแข็งแกร่งโลกกำลังภายในตัว ทำให้โลกกำลังภายในตัวแข็งแกร่งพอที่จะแบกรับการควบรวมเต๋าเข้าสู่ร่างกาย นี่กลับเป็นเรื่องราวที่ยุ่งยาก

ชาติก่อนหลินหยุนเดินในจักรวาล ทรัพยากรที่หายากส่วนใหญ่ที่ได้รับมา ล้วนใช้เพื่อสร้างโลกชางฉอง

ส่วนที่เหลือ เขาก็เก็บไว้ที่ขึ้นรูปของเถ่หนิว

ภายในโลกชางฉองปัจจุบัน ยังหาสมบัติที่จะสามารถเสริมสร้างความแข็งแกร่งของโลกกำลังภายในตัวไม่ได้จริงๆ

หลินหยุนกลอกตา ก็คิดถึงสมบัติล้ำค่าบางอย่างแบบนี้

แต่ว่าอยากจะได้ ก็มีความยากอยู่

หลินหยุนพึมพำกับตัวเอง “เพิ่มความแข็งแกร่งของโลกกำลังภายในตัว ของล้ำค่าไร้ธาตุที่เกิดโดยธรรมชาติทำได้ และไขทิพฮุ่นตุ้นก็ทำได้ นอกเหนือจากสองอย่างนี้ ยังมีอีกอย่างหนึ่งก็คือน้ำเทพมรรคาของเขตน้ำบูรพา!”

มหากษัตริย์ห้าทิศ ห้าทิศอันทรงพลัง

เขตน้ำบูรพาครอบครองหนึ่งส่วน

เหตุผลที่ห้าทิศอันทรงพลัง สามารถที่จะได้รับเคล็ดวิชาสืบทอด ถึงกับหลังจากที่ผ่านพ้นภัยพิบัตินับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดก็สามารถที่จะลุกขึ้นมาได้ ก็เป็นเพราะว่าบรรพบุรุษได้เหลือของดีไว้มากมาย

และสมบัติล้ำค่าของเขตน้ำบูรพา ก็คือน้ำเทพมรรคา

น้ำเทพมรรคา ว่ากันว่าแม้แต่การเสื่อมสลายของจิตวิญญาณก็สามารถที่จะทำให้ฟื้นขึ้นได้ใหม่

และก่อนหน้าที่จะกลายเป็นมหากษัตริย์ จะมีเต๋าสวรรค์สามประการ

น้ำเทพมรรคาสามารถช่วยให้ผ่านภัยพิบัติในนั้นได้

นี่เป็นสมบัติล้ำค่าที่ทุกคนรู้จัก ในทั่วทั้งหมื่นจักรวาล

น้ำเทพมรรคาหนึ่งหยด ก็คือกษัตริย์เซียน ก็ไม่สามารถดูถูกได้

หลินหยุนครุ่นคิดอยู่นาน และพูดกับตัวเองว่า “สมบัติล้ำค่าทั้งสามอย่างนี้สามารถที่จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งโลกกำลังภายในตัวได้ ของล้ำค่าไร้ธาตุที่เกิดโดยธรรมชาติ ดูเหมือนจะง่ายที่สุด แต่ในความเป็นจริงความยากลำบากนั้นยากกว่าที่จะจินตนาการได้ เพราะว่าประโยชน์ของสมบัติล้ำค่าแบบนี้มากเกินไป ไม่มีใครยอมที่จะนำออกมา!”

“ส่วนไขทิพฮุ่นตุ้น นั่นเป็นสิ่งที่อยู่ในตำนานของเครื่องรางเท่านั้น มีข่าวลือมากเกินไป แต่ดูเหมือนว่ามันไม่เคยปรากฏมาก่อน!”

“ในตำนาน ถ้าหากมีไขทิพฮุ่นตุ้น ก็สามารถที่จะสร้างโลกขึ้นมาใหม่ได้! นี่คือสิ่งที่ลวงตาด้วยซ้ำ”

“ดังนั้นโดยรวมแล้ว น้ำเทพมรรคาต่างหากที่เป็นการดำรงอยู่ที่จริงที่สุด เพียงแต่ว่า ต้องการที่จะได้มาก็เป็นเรื่องราวที่ง่ายดายเป็นอย่างมาก!”

เกี่ยวกับเขตน้ำบูรพา ชาติก่อนหลินหยุนก็ไม่ได้คลุกคลีอะไรที่ที่ลึกเกินไป ดังนั้นอยากที่จะได้รับน้ำเทพมรรคาก็เป็นเรื่องยากมาก

แต่ลองดูก็ได้

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลินหยุนหยิบป้ายหยกออกมาส่งข้อความถึงหวูเหวย “ผู้อาวุโส ผมมีคำถามที่อยากจะขอคำชี้แนะ!”

หวูเหวยตอบกลับอย่างรวดเร็ว “เอียนซู่ มีอะไร ก็พูดมาเถอะ”

หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ผู้อาวุโส เกี่ยวกับน้ำเทพมรรคาของเขตน้ำบูรพา ไม่ทราบว่าด้วยสถานะผู้อาวุโสในหอซิวซิน สามารถที่จะมีหนทางได้มาไหม?”

เมื่อได้ยินน้ำเทพมรรคาสี่คำนี้ หวูเหวยแปลกใจในทันที ถึงกับคิดว่าตัวฟังผิด “เอียนซู่ นายว่าอะไรน่ะ? นายอยากได้น้ำเทพมรรคาเหรอ?”

หลินหยุนกลอกตา และตอบกลับอย่างรวดเร็วว่า “ผู้อาวุโส ไม่ใช่ผมอยู่แล้ว ผมแค่ถามแทนคนอื่นเท่านั้นเอง! ผู้อาวุโส มีหนทางไหม?”

หวูเหวยพูดด้วยน้ำเสียงฟึดฟัดในทันที “คิดอะไรอยู่น่ะ? น้ำเทพมรรคาเป็นสมบัติระดับไหน มองไปในจักรวาล แม้แต่มหากษัตริย์ก็ต้องให้ความสำคัญ อย่าว่าแต่นายเลย แม้แต่ฉัน ก็ไม่มีสิทธิ์!”

หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ผู้อาวุโส ผมแค่อยากจะถามถึงวิธีที่เป็นไปได้ ก็ต้องให้คำอธิบายกับคนคนนั้นแค่นั้นเอง และไม่จำเป็นต้องไปสนใจสิ่งอื่น”

หวูเหวยพยักหน้า และพูดขึ้นมาว่า “ไม่ต้องคิด แล้วเพื่อนคนนั้นของนาย นอกจากว่าจะมีผู้แข็งแกร่งมหากษัตริย์อยู่ข้างหลัง และทุ่มเทเสียสละมากมาย บางทีอาจจะเป็นไปได้ ถ้าหากไม่มี งั้นก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรทั้งนั้น!”

“มองไปในจักรวาล นายเคยได้ยินน้ำเทพมรรคาของเขตน้ำมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน คนอื่นเคยได้มางั้นเหรอ?”

“นั่นเป็นความพิเศษเฉพาะของเขตน้ำ!”

“คนนอก ฉันรู้แค่ว่าตอนที่กษัตริย์ไฟทักษิณยังชีวิตได้มันมา ที่เหลือไม่เคยมีมาก่อน!”

หลินหยุนพยักหน้า และพูดขึ้นมาว่า “เช่นนี้ ขอบคุณผู้อาวุโสมากๆ ผมทราบแล้ว!”