บทที่ 1815 ยอมแพ้

หลินหยุนก็รอคอยอย่างเงียบๆในถ้ำ

นอกจากหูเหยียนนั้นมาครั้งหนึ่ง ก็ไม่มีใครโผล่มาอีกเลย และนี่ก็ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว

และบริเวณรอบๆของพื้นที่ภูเขา ผู้บำเพ็ญเซียนเกือบหนึ่งแสนคนนั้น แม้ว่าจะกลายเป็นคนมาดูเรื่องสนุก แต่กลับไม่ได้รีบร้อนออกไป

เพราะว่าจนถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังไม่ได้เห็นเจ้าหญิงสิบสามที่ลึกลับอย่างยิ่งของเขตน้ำนี้จริงๆ

ขณะที่พวกเขากำลังรอคอยจนถึงวันที่สิบ หญิงวัยกลางคนก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง และถือวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ระดับสูงส่วนหนึ่งของเขตน้ำ

ให้ทั้งสิบคนไปบรรลุ

ใครที่บรรลุวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ได้ออกมาเป็นคนแรก ก็มีโอกาสเจอหน้าเจ้าหญิง

หลินหยุนพวกเขาทั้งสิบคนก็ได้รับวิชามา

และเริ่มจดจ่อกับการบรรลุขึ้นมา

แม้ว่ากฎเดิมคือตราบใดที่ผ่านสองด่านแรกไปได้ ด่านที่สามก็จะนำไปสู่กฎที่เจ้าหญิงเป็นคนตั้งขึ้นมาเอง

แต่ตอนนี้กลับมีการเปลี่ยนแปลงชั่วคราว และทำการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ออกมา

แม้ว่าในใจของผู้คนจะมีความคิด แต่นี่ก็ทำอะไรไม่ได้ ถ้าหากไม่อยากเข้าร่วมไปด้วย งั้นก็สละสิทธิ์ก็พอ

ทั้งสิบคน มาถึงที่ในหุบเขาทั้งหมด

ตั้งสมาธิขึ้นมา ทำการบรรลุวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์

หลินหยุนก็ย่อมไม่แปลกใจเป็นธรรมดา

หุบเขาแห่งนี้อยู่ไม่ห่างจากพื้นที่ภูเขามากนัก และหญิงวัยกลางคนนั้นใช้ลูกแก้วสะท้อนมายา ก็แสดงภาพบรรลุของทั้งสิบคน ให้กับผู้บำเพ็ญเซียนนอกพื้นที่ภูเขาดู

สิ่งนี้ก็เพิ่มความรู้สึกคาดหวัง

ทุกคนก็กำลังรอคอยผลสุดท้าย

ดูว่าใครสามารถที่จะครอบครองที่หนึ่งได้

ก็กำลังรอคอย ดูเจ้าหญิงสิบสามองค์นี้

หลินหยุนและหูเหยียนพวกเขาอยู่ด้วยกัน ก็นั่งอยู่ในหุบเขา วิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์นี้ มีคุณภาพสูงจริงๆ

ก็เป็นหนึ่งในวิชาแบบดั้งเดิมของเขตน้ำ

หาได้ยากมาก

ตรงหน้าทั้งสิบคน ก็มีแผ่นศิลาทั้งหมด

แผ่นศิลานี้สามารถแสดงความเร็วและความก้าวหน้าของการบรรลุของทุกคนได้ตลอดเวลา

ความเร็วของการบรรลุ ก็เป็นการแสดงออกถึงความสามารถของคนทั้งสิบคนนี้ ที่อยู่เหนือผู้บำเพ็ญเซียน

แน่นอนว่า อย่างน้อยๆก็เป็นการแสดงความสามารถของวิชาเขตน้ำ

หูเหยียนในเวลานี้ กลับเป็นคนที่เย่อหยิ่งที่สุด

เพราะว่าเขาเป็นลูกชายของหูเทียน นายพลหนึ่งในสิบแห่งเขตน้ำ

นายพลใหญ่สิบนาย เป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุด

ภายใต้มหากษัตริย์ ก็เป็นนายพล

ถือว่าเป็นรัฐบุรุษที่สำคัญอย่างยิ่ง!

ดังนั้น ฐานะของหูเหยียนก็ย่อมไม่มีต่ำต้อยอย่างแน่นอน ถึงขนาดสายเลือดโดยตรงของเขตน้ำเหล่านี้ก็ไม่สูงกว่าเขามากนัก

ขณะที่หลินหยุนพวกเขาสิบคนกำลังบรรลุ

ไม่เพียงแต่คนภายนอกที่กำลังดู ผู้บำเพ็ญเซียนมากมายของเขตน้ำก็ทยอยปรากฏตัวขึ้น สายตาก็จับจ้องไปทางหุบเขาของหลินหยุนพวกเขา

เพราะว่าเขาก็อยากจะดูว่า ผ่านการคัดกรองสองครั้งติดต่อกัน คนแบบไหนกันแน่ ที่เข้าสู่ถึงในด่านนี้ได้

โดยเฉพาะผู้หญิงบางคน ตอนที่เห็นหูเหยียน ก็อดไม่ได้ที่จะทยอยพยักหน้า

ในสายตา เต็มไปด้วยความรู้สึกหลงใหลมากมาย

ชื่อเสียงของหูเหยียนอยู่ที่เขตน้ำ ถึงขนาดไม่แพ้ให้กับสายเลือดโดยตรงบางคน โดยเฉพาะคุณชายสายเลือดโดยตรงอย่างเซี่ยซิง มีชื่อเสียงจริงๆ แต่เซี่ยซิงไม่ได้มีชื่อเสียงที่ดี

ดังนั้นแม้ว่าจะไม่มีใครกล้าหาเรื่อง แต่เมื่อพูดถึงระดับความสนใจ เขตน้ำให้ความสำคัญกับคนนอกอย่างหูเหยียน ก็ไม่มีทางให้ความสำคัญกับเซี่ยซิง