ตอนที่ 1819
บทที่ 1820 ทำเรื่องราวบานปลายไปใหญ่
October 21, 2026
แม้ว่าแม่น้ำสายนี้ไหลลื่นอย่างมาก ถึงกับไม่มีแม้แต่คลื่น แต่ในสายตาของหลินหยุน กลับคล่องแคล่วมาก
พลังต้าเต๋ากำลังคล่องแคล่ว
หญิงสาวหันกลับมามองไปทางหลินหยุน อดไม่ได้ที่จะพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “บอกกับฉันได้ไหม ว่านายเป็นใครกันแน่?”
หลินหยุนก็มองไปทางหญิงสาว และพูดขึ้นมาว่า “เป็นใครแล้วเกี่ยวอะไรด้วย?”
หญิงสาวพูดขึ้นมาว่า “นายน่าจะมีที่มาไม่ธรรมดา สุดยอดอัจฉริยะอย่างนาย มองไปที่จักรวาล ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน ว่ากันตามเหตุผล ไม่มีทางเป็นคนที่ไม่มีชื่อเสียงถึงจะถูก!”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ท่านแค่ต้องบอกฉัน เรื่องวันนี้ เขตน้ำตั้งใจจะจัดการอย่างไรก็พอ!”
หญิงสาวพูดอย่างมีความหมายแอบแฝง “นายดูมั่นใจมาก ดูเหมือนว่าไม่ว่าเขตน้ำของฉันจะจัดการอย่างไร นายก็อยู่ในสถานะที่ไร้เทียมทาน ฉันอยากรู้ว่า ความมั่นใจของนายมาจากไหน?”
“อีกอย่าง ก่อนหน้านี้นายเข้าร่วมสมัครเป็นลูกเขย แต่ตอนที่ไปถึงขั้นที่บรรลุวิชาอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ นายกลับเป็นคนยอมแพ้เอง! ฉันก็อยากรู้ว่า นี่ก็เหตุผลคืออะไร!”
“ถ้าหากนายสามารถที่จะตอบคำถามเหล่านี้ให้ฉันได้ งั้นวันนี้บางทีเขตน้ำของฉันอาจจะไม่ทำให้นายลำบากใจ!”
หลินหยุนสายตาสั่นไหว “บางที?”
หญิงสาววัยกลางพยักหน้า และพูดขึ้นมา “ถูกต้อง บางที!”
เมื่อหลินหยุนได้ยินเช่นนี้ก็แสยะยิ้ม และพูดขึ้นมาว่า “งั้นก็ไม่มีอะไรต้องคุย!”
สีหน้าของหญิงวัยกลางคนก็ไม่พอใจ และมองไปทางหลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ถ้าหากนายไม่อยากพูด งั้นก็อยู่ที่เขตน้ำตลอดเถอะ!”
“ฉันเชื่อว่า พอถึงเวลานั้นน่าจะมีคนมาขอคนที่เขตน้ำของฉัน นายว่าใช่ไหม?”
“อันที่จริง เมื่อกี้นี้นายพลลู่หนงไม่ได้ลงมือกับนายต่อ ฉันพานายมาที่นี่ ฉันคิดว่านายเป็นคนฉลาด น่าจะสามารถเข้าใจความหมายในนั้นนะ!”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ขอโทษด้วย ผมไม่เข้าใจว่าท่านหมายความว่าอย่างไร! ผมรู้แค่ว่า มีคนอยากจะฆ่าผม แต่ผมแข็งแกร่งกว่าเขา ดังนั้นคนที่ตายไม่ใช่ผม!”
“อีกอย่าง ความคิดเดิมของผมคือ ให้เกียรติเขตน้ำเล็กน้อย แม้ว่าผมจะฆ่าคนคนนั้น เรื่องนี้ก็ถือว่าผ่านไปแล้ว!”
“แต่ตอนนี้ ผมเหมือนจะเปลี่ยนใจนิดหน่อยแล้ว!”
เมื่อหญิงวัยกลางคนได้ยิน ดวงตาสวยงามก็สั่นไหว มองไปทางหลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “นายคิดอะไร?”
หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ผมต้องการคำอธิบาย! เรื่องนี้ เขตน้ำต้องชดใช้ให้กับผม! ไม่ฆ่าหูเหยียนนั้น เรื่องของวันนี้ ปล่อยผ่านไปไม่ได้!”
เมื่อหญิงวัยกลางคนได้ยินเช่นนี้ สีหน้าก็เต็มไปด้วยความเยือกเย็น และพูดขึ้นมาว่า “นายรู้ไหมว่านายกำลังพูดอะไร? หมื่นจักรวาลนี้ ยังไม่เคยมีใครกล้าให้เขตน้ำของฉันชดใช้อะไรให้กับเขา?!”
หลินหยุนพูดด้วยน้ำเสียงฟึดฟัดว่า “นั่นเพราะว่าพวกคุณไม่ได้เจอกับผม เจอกันแล้ว นี่ก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ?”
หญิงวัยกลางคนพูดขึ้นมาว่า “นายดูเหมือนอยากจะรนหาที่ตายจริงๆ!”
หลินหยุนยิ้มอย่างเหยียดหยามแล้วพูดขึ้นมาว่า “เขตน้ำของคุณ? ฆ่าผมไม่ได้หรอก! จักรวาลนี้ คนที่กล้าฆ่าของผม น่าจะยังไม่มี!”
ความโกรธของหญิงวัยกลางคนปะทุขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ สีหน้าของเธอเปลี่ยนไป และพูดเยาะเย้ยว่า “งั้นเหรอ งั้นให้ฉันดูสิว่า ภูมิหลังของนาย สุดยอดอย่างปากของนายหรือเปล่า!”
ทันทีที่เสียงลดลง มีแสงแวบวาบอยู่ในมือของเธอ และมีตราประทับเล็กๆปรากฏขึ้นที่ด้านหนึ่ง
โยนตราประทับลงไปในแม่น้ำที่สงบด้านข้างในทันที ชั่วพริบตา คลื่นลมที่ถาโถม กวาดล้างคลื่นขนาดใหญ่
ต้าเต๋าแห่งน้ำอันทรงพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ กวาดล้างไปทางหลินหยุนอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อหลินหยุนเห็นเช่นนี้สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ในเวลานี้ หลินหยุนมองไปทางกลางอากาศเหนือหัว
ทันใดนั้นก็เห็นว่า หมัดเหล็กก็กระแทกลงจากกลางอากาศ และทำให้แม่น้ำทั้งสายแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
ในเวลาเดียวกัน ทั่วทั้งเขตน้ำก็สั่นสะเทือนระเบิดออกมาอย่างเสียงดังสนั่นเป็นพิเศษ ลมปราณผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนระเบิดเสียงดังสนั่นออกมา
วินาทีต่อมา ก็ปรากฏตัวในกลางอากาศทันที
แต่เมื่อพวกเขาอยากจะดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย
เห็นแต่แม่น้ำเปรอะเปื้อน