บทที่ 1848 ฆ่าวูหยาง

จูอวิ๋นซานพูดขึ้นมาว่า “คุณชาย ถ้าหากเป็นแบบนี้……ผู้แข็งแกร่งของที่นี่ก็มากมายเช่นนี้ พวกเราสองสามีภรรยา เกรงว่าจะไม่มีโอกาสใดๆ!”

“ต่อให้เป็นคุณชาย เกรงว่ามันก็จะยากเป็นอย่างมาก!”

“แน่นอนว่า คุณชายไม่ต้องกังวลมากเกินไป ต่อให้สู้สุดชีวิต พวกเราก็จะแย่งชิงมาให้คุณชายที่หนึ่ง!”

หลินหยุนพูดขึ้นอย่างราบเรียบว่า “ยังไม่ต้องกังวล ยังเช้าอยู่ รอดูก่อนเถอะ!”

และในเวลานี้ ก็มีร่างของผู้แข็งแกร่งมากมาย กำลังมาทางนี้

ทันทีที่มาถึง ชายชราคนหนึ่งในนั้นก็บินไปทางแท่นบูชาแท่นหนึ่งที่ด้านล่าง

บนแท่นบูชาด้านล่าง มีชายหนุ่มสวมชุดงามยืนอยู่บนแท่นบูชา

มีผู้แข็งแกร่งมากมายบริเวณรอบๆ ก็จ้องมาด้วยใบหน้าบูดบึ้ง

เพียงแต่ว่ายังไม่มีใครลงมือ

เพราะสถานที่อยู่ใกล้แท่นบูชา ยังมีผู้แข็งแกร่งหลายคน เห็นได้ชัดว่าเป็นลูกน้องของชายหนุ่มข้างบน

เพื่อแย่งชิงแท่นบูชา ชายหนุ่มจึงพาผู้แข็งแกร่งมาด้วยกัน

แต่ว่า ชายชราคนนั้นก็ลอยตัวมา โดยที่ไม่พูดอะไร ภายใต้การสะบัดมือ พลังอันทรงพลังไร้ขอบเขตได้กวาดล้างมา ฆ่าชายหนุ่มที่อยู่บนแท่นบูชา และทุกคนที่อยู่รอบตัวในทันที!

ทันใดนั้น ชายชราลงมาที่แท่นบูชาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

นั่งขัดสมาธิลงบนแท่นบูชา ต่อจากนั้นหลับตาทำสมาธิ

กระบวนการทั้งหมดนั้นเร็วมาก ไม่ได้ยืดยาดอะไร เหมือนกับว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

แต่ว่าผู้แข็งแกร่งหลายคนที่อยู่รอบๆที่เห็นฉากนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึกๆ

นี่ก็คือผู้แข็งแกร่งเผชิญหน้ากับผู้อ่อนแอ

ไม่อยากที่จะเปลืองน้ำลายด้วยซ้ำ

ฉากนี้ ทำให้ทุกคนช็อก!

จู่ๆบางคนก็เริ่มที่จะวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมา

และอีกด้านหนึ่ง มีที่ตั้งแท่นบูชาหลายอัน ก็มีฉากแบบนี้เกิดขึ้น

หลายคนนี้เป็นผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวแห่งเต๋ากันหมด

ผู้ที่อ่อนแอที่สุดคือจ้าวครองหนึ่งเต๋า

แต่ทว่า แท่นบูชาส่วนใหญ่ในเวลานี้ ก็ยังเป็นผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะ และเหนือแดนสู่ธรรมะกำลังควบคุมอยู่

และที่อยู่ของแท่นบูชาจำนวนมาก ก็กำลังอยู่ในการแย่งชิง

เมื่อเห็นฉากดังกล่าว สีหน้าของจูอวิ๋นซานดูไม่ค่อยสู้ดีมากๆ

เพราะว่าผลการฝึกตนของเขาก็ไม่เพียงพอ

แม้ว่าช่วงนี้ เขาจะเก็บตัวบำเพ็ญมาโดยตลอด และมีทรัพยากรในโลกชางฉองมากมาย แต่ตอนนี้เขาก็เป็นแค่แดนสู่ธรรมะระยะหลังเท่านั้นเอง!

และเมื่อดูจากสถานการณ์ตรงหน้านี้แล้ว ในบรรดาผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะระยะหลัง เขาเพียงแค่คนธรรมดาเท่านั้น ไม่มีอะไรเลย

อยากจะมีส่วนร่วมแย่งชิงแท่นบูชา เป็นเรื่องที่เป็นไม่ได้ด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น ตามการผ่านไปของเวลา ผู้แข็งแกร่งยิ่งอยู่ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

ผู้แข็งแกร่งเผ่าอื่นๆก็มาแล้ว

หลังจากผ่านไปนาน จูอวิ๋นซานมองไปทางหลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “คุณชาย ถ้าหากแย่งชิงแท่นบูชาไม่ได้ งั้นจะเกิดอะไรขึ้น?”

หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “จะตาย! นอกเหนือจากว่าก่อนหน้าที่จะกระแสน้ำขึ้นน้ำลงจะซัดมา ออกจากที่นี่ ยอมแพ้ที่จะแย่งชิงแท่นบูชา แน่นอนว่า ก็ยอมแพ้ที่จะเข้าสู่ทางช้างเผือก!”

ก็มาแล้ว ใครจะยอมแพ้ไปได้?

จูอวิ๋นซานสูดหายใจเข้าลึกๆอีกครั้ง และพูดขึ้นมาว่า “คุณชาย งั้นก็ไม่มีทางอื่นจริงๆแล้วเหรอ?”

หลินหยุนส่ายหน้า และพูดขึ้นมาว่า “ไม่มี! แน่นอนว่า มันก็ไม่แน่หรอก บางทียังมีโอกาสรอดอยู่ เพียงแต่ว่าโอกาสแบบนี้ ก็เป็นหนึ่งในหมื่นเท่านั้น!”

“แน่นอนว่า ยังมีผู้คนมากมายเลือกที่จะมายังที่กระแสน้ำขึ้นน้ำลง คนเหล่านั้นรู้ว่าแย่งชิงแท่นบูชาไม่ได้ ดังนั้นก็ได้เลือกที่จะซ่อนตัวอยู่ในที่ที่ปลอดภัยเพียงพอก่อน รอหลังจากที่กระแสน้ำขึ้นน้ำลงผ่านไป หลังจากที่พวกเขาไปตามกระแสน้ำขึ้นน้ำลง แม้ว่าแบบนี้จะอันตราย แต่ก็โอกาสในการเอาชีวิตรอดมากกว่า!”

เมื่อจูอวิ๋นซานได้ยินเช่นนี้ ดวงตาเปล่งประกายในทันที และพูดขึ้นมาว่า “คุณชาย ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันว่าพวกเราเลือกที่จะไปตามกระแสน้ำดีกว่านะ? อย่างน้อยๆก็จะมีโอกาสมากขึ้น!”

หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ฉันแนะนำให้พวกคุณสองสามีภรรยาไปตามกระแสน้ำ ไม่เช่นนั้น เป็นไปได้มากที่จะเสียชีวิตอยู่ที่นี่!”

เมื่อจูอวิ๋นซานได้ยินเช่นนี้ และพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่า “งั้นคุณชายล่ะ?”

หลินหยุนพูดขึ้นมาว่า “ฉันจะอยู่ที่นี่! แท่นบูชาของที่นี่ น่าจะมีที่ของฉัน!”